پیروزی حقیقی در عاشورا؛ ماندگاری حقیقت در وجدان تاریخ است
یک عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، با بیان اینکه عاشورا الگویی زنده در برابر ما قرار داده که گاه آنچه در ظاهر شکست به نظر میرسد، در حقیقت مقدمه پیروزی بزرگتری است، گفت: برای داوری درباره حوادث نباید تنها به ظاهر لحظهها بسنده کرد؛ بلکه باید تاریخ را دید، نمونهها را شناخت و از آنها درس گرفت. پیروزی حقیقی تنها در عرصه ظاهری و مادی معنا نمیشود، بلکه در تسخیر دلها و در ماندگاری حقیقت در وجدان تاریخ جلوه میکند. از این منظر، رنجها، شهادتها و تهدیدهایی که یک جامعه تجربه میکند، با الهام از عاشورا میتواند سرچشمه امید باشد.
قرآن؛ کتاب تنظیمگری و تسهیلگری برای پیشرفت دنیوی و اخروی
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در نشست علمی «مؤلفههای حکمرانی قرآنی»، ضمن تبیین الگوی مشارکتی «صف» برای حل مسائل عمومی، بر ضرورت بهرهگیری از قرآن به عنوان آئین سیاستگذاری و تنظیمگری تأکید کرد. وی با تشریح نقش کنشگران مختلف از جمله حاکمان، مردم، علما و خانواده در نظام توحیدی، تسهیلگری برای مردم و توانمندسازی مستضعفان را از ارکان اساسی حکمرانی قرآنی برای دستیابی به حیات طیبه و پیشرفت همهجانبه دانست.
محبت، اکسیر موتور پیشخوان زندگی است
یک استاد و کارشناس خانواده بر محوریت خانواده در تربیت نسل متعهد تأکید کرد و با تحلیل نیازهای عاطفی زنان و مردان، رابطه مستقیم میان «اشباع توجه در خانه» و «حفظ عفاف در جامعه» را تبیین نمود.
فراخوان همایش بینالمللی «پیامبر رحمت؛ الهامبخش تمدن» منتشر شد
مؤسسه آموزشهای کوتاهمدت و فرصتهای مطالعاتی جامعهالمصطفیالعالمیه با همکاری مجمع جهانی اهلبیت (ع)، فراخوان همایش بینالمللی «پیامبر رحمت؛ الهامبخش تمدن، اخلاق و گفتگوی جهانی» را منتشر کرد.
زیارت عاشورا، دعای انتظار یا فراخوان قیام
بسیاری از ما زیارت عاشورا را با فضای حزن و اندوه میشناسیم، اما حقیقت این است که این متن، یک بیانیه سیاسی-اجتماعی برای کسب «اقتدار» است. در این نوشتار، ابتدا با بررسی تاریخی و سندی، اعتبار این زیارت را میسنجیم و سپس به سراغ یک پرسش سخت میرویم: چرا در صنوف و مشاغل، انتساب ما به مکتب تشیع تضمینکننده اعتماد مردم نیست؟ با نگاهی به تفاوت «قدرت» و «اقتدار» و الگوبرداری از تجربه امام موسی صدر(ره)، به دنبال راهی هستیم تا از یک «شیعه طلبکار» به یک «شیعه اثرگذار» تبدیل شویم.
آنچه در متن زیارت عاشورا نیست اما معنا میسازد
بسیاری از ما زیارت عاشورا را میخوانیم و اشک میریزیم، اما آیا تا به حال به این فکر کردهایم که این متن در چه فضای سیاسی و اجتماعی صادر شده است؟ وقتی بدانیم چه جریاناتی در مقابل زیارت عاشورا بودند، متوجه میشویم که هر کلمه در این متن، پاسخی به یک واقعیت تاریخی است. در ادامه، با تحلیلهای تکاندهنده حاج سید جوادی درباره ریشههای تاریخی عاشورا آشنا میشویم.
عاشورا با زینب(س) مبدأ تاریخ شد
یک پژوهشگر دینی با تبیین جایگاه والای حضرت زینب (س) بهعنوان معلم خاندان وحی و الگوی مجاهدان عرصه حقطلبی، به کلام امیرالمؤمنین (ع) در باب مراتب جهاد اشاره کرد. وی با استناد به این اصل که جهاد در عرصههای مختلف شمشیر، قلم و قدم تجلی مییابد، تأکید کرد که برترین این مراتب، سخن حق گفتن نزد سلطان ستمگر و نادان است؛ جهادی که حضرت زینب (س) با خطابه و کنشگری خود در کوفه و شام، به کاملترین وجه آن را محقق ساخت.
نجات، تمسک به «عروة الوثقی» است
حجتالاسلام علوی تهرانی در سخنرانی شب شام غریبان امام حسین(ع) که در مسجد امیرالمؤمنین(ع) برگزار شد، با عبور از روایتهای تاریخی و عاطفی، از لایههای کلامی و عرفانی «ولایت» سخن گفت. وی با تبیین جایگاه ولایت به عنوان نظام تکوینی عالم، بیان میکند که در دوران پیچیدهای که تشخیص حق از باطل دشوار شده است، نجات تنها با تمسک به «عروةالوثقی» ممکن است؛ ریسمانی استوار که همان ولایت امیرالمؤمنین(ع) و اولاد معصوم اوست.
ما با کدام حسین(ع) زندگی میکنیم
یک استاد دانشگاه با بیان اینکه «عادت» بزرگترین دشمن عدالت و حقیقت قیام عاشوراست، هشدار داد که تبدیل واقعه کربلا به روایتی صرفاً تراژیک و اسطورهای، موجب تعطیلی عقل انتقادی و خاموشی وجدان جامعه شده است. وی همچنین با تأکید بر اینکه کار ویژه و اصلی امام حسین (ع) مبارزه با «عادتهای ذهنی» برای رهایی از جهل و تبعیض بود، فاجعه اصلی را نه صرف شهادت امام(ع)، بلکه سکوت جامعهای دانست که به بیعدالتی و استبداد خو گرفته و آن را به امری عادی بدل کرده است.
دینداری عاشورایی هرگز از خردورزی جدا نیست
یک استاد دانشگاه با اشاره به آسیبشناسی دینداری هیجانی، عاشورا را نه فقط صحنه سوگواری، بلکه «مکتب خردورزی و کرامت انسانی» خواند و گفت: هنگامی که به آیات قرآن، سیره پیامبر(ص) و منطق حماسی امام حسین(ع)، رجوع میکنیم مییابیم که دینداری تهی از اندیشه، ناگزیر به دامن خرافه، بدعت و استبداد میغلتد. بازخوانی نهضت عاشورا بدون عقلانیت، از هدف اصلی آن که «احیای حیات انسانی» است باز میماند و تنها راه برونرفت از شکافهای نسلی و اجتماعی، پیوند دوباره عزاداری با منطق و حکمت دینی است.
