Ба номи Худованди Бахшандаи Меҳрубон

1. Барои мардум [замони] ҳисобашон наздик шуд, дар ҳоле ки онҳо дар ғафлат рӯйгардонанд.
2. Ҳеҷ панди наве аз ҷониби Парвардигорашон барои онон намеояд, магар ин ки онҳо бозикунон ба он гӯш доданд.
3. Дилҳояшон ғофил аст; ва касоне, ки зулм карданд, розгӯиро пинҳон доштанд, ки оё ин [шахс] ҷуз башаре монанди шумост? Пас, оё дар ҳоле ки шумо мебинед, ба сеҳр рӯй меоваред?
4. [Паёмбар] Гуфт: «Парвардигори ман ҳар суханеро ки дар осмон ва замин бошад, медонад; ва Ӯ шунавои доност».
5. Балки гуфтанд: «[Ин Қуръон] Хобҳои парешон аст; балки онро бофтааст; балки ӯ шоир аст; пас бояд нишонае барои мо биёварад, ҳамон гуна ки пешиниён [бо нишонаҳое] фиристода шуданд».
6. Пеш аз онҳо ҳеҷ ободие ки онро нобуд кардаем, имон наоварда буд; пас, оё инҳо имон меоваранд?
7. Ва пеш аз ту ба ҷуз мардоне ки ба сӯи онҳо ваҳй мекардем, [касеро] нафиристодем; пас, агар намедонед аз огоҳон бипурсед.
8. Ва онҳоро ҷасадҳое ки таом нахӯранд, қарор надодем; ва ҷовидон [ҳам] набуданд.
9. Сипас ваъда[-и Худ]-ро бар онҳо бароварда кардем; он гоҳ онҳо ва ҳар киро ки хостем, наҷот бахшидем; ва исрофкоронро ҳалок намудем.
10. Ба таҳқиқ ба сӯи шумо Китобе нозил кардем, ки панд [ва ёд]-и шумо дар он аст; пас, оё намеандешед?

11. Ва чӣ бисёр ободиеро, ки [мардумаш] ситамгар буданд, ҳалок кардем ва баъд аз он қавми дигаре падид овардем.
12. Пас, замоне, ки азоби Моро эҳсос карданд, ногаҳон онҳо аз он мегурехтанд;
13. [Гуфтем:] Нагурезед ва ба ҷое, ки дар он хушгузаронӣ мекардед ва ба хонаҳоятон бозгардед, то шояд шумо мавриди пурсиш қарор гиред.
14. Гуфтанд: «Эй вой бар мо! Ҳамоно мо ситамгар будем».
15. Ва ҳамвора гуфторашон ин буд, то ин ки онҳоро даравшудаи хомӯш [ва ҳалок] гардонидем.
16. Ва осмон ва замин ва он чиро, ки дар миёни он дӯст, ба бозича наёфаридем.
17. Агар мехостем саргармие бигирем, ҳатман онро аз назди Худ мегирифтем; агар Мо [ин корро] мекардем.
18. Балки ҳақро бар ботил меафканем ва онро дарҳам мешиканад ва ногаҳон он [ботил] нобуд шавад; ва вой бар шумо аз он чӣ васф мекунед!
19. Ва ҳар кас, ки дар осмонҳо ва замин аст, аз они Ӯст; ва касоне, ки дар пешгоҳи Ӯ ҳастанд, аз парастиши Ӯ такаббур намеварзанд ва монда намешаванд.
20. Шабу рӯз тасбеҳ мегӯянд, дар ҳоле ки сустӣ намекунанд.
21. Оё маъбудҳое аз замин гирифтанд, ки онҳо [мурдагонро] зинда мекунанд?
22. Агар дар он ду (=осмон ва замин) маъбудҳое ҷуз Худо буданд, ҳатман табоҳ мешуданд; пас, Худо Парвардигори Арш, аз он чи васф мекунанд, муназзаҳ аст.
23. Аз он чи анҷом медиҳад, пурсиш намешавад; дар ҳоле ки онҳо мавриди пурсиш қарор мегиранд.
24. Оё маъбудҳое ҷуз Ӯ баргузидаанд? Бигӯ: «Далели худро биёваред; ин панди касонест, ки бо ман ҳастанд ва панди касоне, ки пеш аз ман буданд». Балки бештарашон ҳақро намешиносанд, пас, онҳо рӯйгардонанд.

25. Ва пеш аз ту ҳеҷ Паёмбаре нафиристодем, магар он ки ба ӯ ваҳй мекардем, ки дар ҳақиқат, ҳеҷ маъбуде ҷуз Ман нест, пас, Маро бипарастед.
26. Ва гуфтанд: «[Худои] Раҳмон фарзанде гирифтааст». Ӯ муназзаҳ аст; балки [он фариштагон] бандагоне арҷманданд;
27. Дар сухан бар Ӯ пешӣ намегиранд; ва онҳо ба фармони Ӯ амал мекунанд;
28. Он чи дар пеши рӯяшон ва он чи пушти сарашон аст, медонад; ва [фариштагон] ҷуз барои касе, ки [Худо] розӣ бошад, шафоат намекунанд; ва онҳо аз бими Ӯ дар ҳаросанд.
29. Ва ҳар кас аз онҳо бигӯяд: «Ҳамоно ман маъбуде ғайри Ӯ ҳастам», пас, ӯро дар ҷаҳаннам ҷазо медиҳем; ин гуна ситамгаронро сазо медиҳем.
30. Оё касоне, ки куфр варзиданд, нанигаристаанд, ки осмонҳо ва замин баста буданд, он гоҳ онҳоро кушодем ва ҳар чизи зиндаеро аз об падид овардем? Пас, оё имон намеоваранд?
31. Ва дар замин кӯҳҳои устувор қарор додем, ки [мабодо] онҳоро биларзонад; ва дар он дарраҳо [ва] роҳҳое қарор додем, то шояд онҳо ҳидоят шаванд.
32. Ва осмонро сақфе нигаҳдошташуда қарор додем; ва онҳо аз нишонаҳои он рӯйгардонанд.
33. Ва Ӯ Зотест, ки шабу рӯз ва хуршеду моҳро офарид; ҳар як дар мадоре шиноваранд.
34. Ва пеш аз ту барои ҳеҷ башаре ҷовидонагӣ муқаррар накардем; ва оё агар бимирӣ, пас, онҳо ҷовидон мемонанд?
35. Ҳар нафсе чашандаи марг аст; ва шуморо бо бадӣ ва хубӣ барои имтиҳон меозмоем; ва ба сӯи Мо бозгардонида мешавед.

36. Ва касоне, ки куфр варзиданд, ҳангоме ки туро бибинанд, ҷуз масхараат намекунанд; [мегӯянд:] оё ин ҳамон аст, ки маъбудҳои шуморо [ба бадӣ] ёд мекунад? Дар ҳоле ки онҳо худ, ёди [Худои] Раҳмонро мункиранд.
37. Инсон аз шитоб офарида шуд; ба зудӣ нишонаҳои Худро ба шумо нишон медиҳам; пас, [дар азоб] аз Ман шитоб нахоҳед.
38. Ва мегӯянд: «Агар ростгӯед, ин ваъда (=қиёмат) кай хоҳад буд?»
39. Агар касоне, ки куфр варзиданд, замонеро медонистанд, ки наметавонанд оташро аз чеҳраҳояшон ва на аз пуштҳояшон боздоранд ва на онҳо ёрӣ шаванд [шитоб намекарданд];
40. Балки [қиёмат] ногаҳон ба онҳо биёяд, пас, онҳоро ҳайрон гардонад; ва наметавонанд онро баргардонанд; ва на онҳо мӯҳлат дода шаванд.
41. Ва ба таҳқиқ паёмбароне пеш аз ту масхара карда шуданд; пас, сазои он чи масхара мекарданд, ба масхаракунандагони аз онҳо, фуруд омад.

https://iqna.ir/en/news/3484285