أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِمْ مِدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ 

Оё надидаанд, ки чандин халқҳоро пеш аз онҳо нест кардем? Халқҳое, ки қудрате доштанд, ки ба шумо надодем, боронҳои раҳматро бар онҳо пайваста фиристодем ва дар зери пояшон ҷӯйборҳо ҷорӣ кардем, аммо ба сабаби нодироӣ ва гуноҳгонӣ онҳоро ҳалок сохтем ва пас аз онҳо, миллатҳои дигареро офаридем.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ 

Ҳатто агар китоби навишта шуда дар рӯи қоғазро бар ту нозил кунем, боз носипосон, ҳарчанд онро бо дастҳояшон дастрас кунанд, хоҳанд гуфт: «Ин ҷуз ҷодугарӣ ва фасодбозии ошкор нест.»

(Оятҳои 6 ва 7, сураи Анъом)

4301543