Ба гузориши икно ба нақл аз Ал-Кафил, тӯли садсолаҳо расонаҳои душман бо таҳрифи ҳақиқатҳо, кӯшиш мекунанд, ки тухми шубҳаро дар бораи боварҳои пайравони Аҳли Байт (а) нисбат ба Қуръони Карим бипошанд. Шояд маъмултарин дурӯғ ин аст, ки шиъаҳо Қуръони худро доранд, ки бо Қуръони мавҷуд дар дасти мусалмонон фарқ мекунад; ин як кӯшиши ноумедонаест, ки барои ҷудо кардани пайравони мактаби Аҳли Байт (а) аз сарчашмаи аслии Ислом анҷом шудааст.

Дар чунин шароит, дар қалби Мақбараи Илм ва Уламо, Наҷафи Ашраф ва дар паҳлӯи мазорҳои Амири Муъминон (а), посух ба ин туҳматҳо на танҳо аз тариқи суханрониҳо, баалки тавассути як чорабинии таърихӣ, яъне муаррифии «Мусҳафи Наҷаф» (Қуръони Наҷафи Ашраф), ки дар 29-уми апрели соли 2026 маҳфилҳои фарҳангӣ ва диниро такон дод, сурат гирифт. Ҳақиқати ин дастовард чист? Оё мо бо Қуръони дигаре рӯ ба рӯ хоҳем шуд, ки ба Қуръонҳои дигар (Қуръони шиъа) ҳамроҳ мешавад ё ин дастовард шубҳакунандагон ва тардидкунандагонро хомӯш хоҳад кард?

Рӯзи сешанбе, 5-уми майи соли 2026, Ҳуҷҷатул-ислом вал-муслимин, Сайид Аҳмад Софӣ, мутасаддии Мақбараи Ҳазрати Аббос (а), дар дидораш бо ҳайате аз қориани мақбараҳои Ҳусайнӣ ва Аббосӣ таъкид кард, ки Мусҳафи Наҷафи Ашраф посухи амалии баъзе аз шубҳаҳои матраҳшуда алайҳи пайравони Аҳли Байт (а) дар бораи Қуръони Карим мебошад. Идеяи чоп ва марҳилаҳои гуногуни Мусҳафи Наҷаф соли 2009 матраҳ ва эълон шуда буд ва кор дар панҷ соли гузашта ба итмом расид ва дар моҳи Рамазони соли 1447 ҳиҷрии қамарӣ ба анҷом расид ва дар солгарди таваллуди Имоми Ризо (а) муаррифӣ шуд.»

Ӯ афзуд: «Ин нусхаи Қуръон, ки номи Наҷафи Ашрафро бар худ дорад, ба хотири посух ба баъзе аз шубҳаҳои матраҳшуда алайҳи пайравони Аҳли Байт (а) дар бораи Қуръони Карим аҳамият дорад.»

Қуръон бо санъати ироқӣ

Солҳои зиёд, тамоми Ироқ, бахусус Наҷаф, барои тақсими Қуръон дар масҷидҳо ва маҳфилҳои гуногун ба нусхаҳои чопшуда дар хориҷи кишвар такя мекарданд. Аммо дар солҳои ахир, ба ҷои нусхаҳо аз Байрут ва Мадина, лоиҳаи «Қуръони Наҷафи Ашраф», ки аз ҷониби Мақбараи Ҳазрати Аббос (а) роҳандозӣ шуда буд, ҳамчун аввалин Қуръоне, ки аз аввал то ба охир, комилан дар Ироқ анҷом ёфтааст, ба вуҷуд омад.

Ин танҳо як нусхаи нав нест; балки «сабти истиқлоли санъатӣ» аст, зеро он комилан бо дасти ва зеҳни шиъаёни ироқӣ, дар хат, тарроҳӣ ва чоп, таҳия шудааст, то ба ҷаҳониён собит кунад, ки Ироқ, ҳамчун кишвари сарчашмаи дониш, қодир аст Қуръонро тавассути хатти расми Усмонӣ, ки аз ҷониби ҳамаи мусалмонони шарқ ва ғарб барои ибодат истифода мешавад, содир кунад ва ин нусхаи каломи ваҳй бо санъати ироқӣ, посух ба дурӯғҳо ва тӯҳматҳо алайҳи шиъаён аст.

Бознигарии дақиқ ва таваҷҷуҳи Марҷаият

«Мусҳафи Наҷафи Ашраф» таҳти як раванди таҳқиқи техникӣ ва илмии дақиқ қарор гирифт, ки солҳо тӯл кашид. Ҳайатҳои иборат аз ҳофизон, қориаон ва устодони Ҳавзаи Илмия бар ҳар як ҳарф ва аломати ҷудокунӣ назорат доштанд, то аз мутобиқати комили он бо хатти расми Усмонӣ таъмин шаванд.

Ин раванд бо таваҷҷуҳи таърихӣ ва тақризи Оятуллоҳи Узмо Сайид Алӣ Систонӣ, Марҷаи шиъаён дар Ироқ, ба авҷи худ расид, ки онро нусхаи муборак ва маҳфуз аз ҳар гуна изофа ва нуқс тавсиф карданд.

Технология дар хидмати амри муқаддас

Мақбараи Ҳазрати Аббос (а) барои ба итмом расонидани ин лоиҳа на танҳо ба зебоии хушнависӣ тамаркуз кард, балки аз навтарин технологияҳои чоп дар «Дор-ул-Кафил» барои чоп, нашр ва тақсим низ истифода бурд, то Қуръоне бо мушаххасоти ҷаҳонӣ истеҳсол кунад.

4353873