
Bata at matanda, mga lalaki at mga babae, ay nagmula sa iba’t ibang mga panig ng bansa upang magbigay ng kanilang huling pamamaalam, na may mga matang puno ng luha at mga pusong hitik sa pangungulila, sa amang naging haligi ng bansang ito sa loob ng maraming mga taon.
Sa mga oras na iyon, ang Mosalla ay hindi lamang isang lugar; ito ay naging kuwento ng mga luha, katapatan, at panibagong pangako ng isang bansang naghatid sa kanilang nabayani na Pinuno sa kanyang huling himlayan.