Рози пойдории садои Миншовӣ
Ба гузориши хабаргузории «икно» ба нақл аз «Ал-Ҷазира», он чи Радиои Қуръони Миср чанде пеш аз садои устод Миншовӣ пахш кард, танҳо сабтҳои кӯҳнаи аз бойгонӣ беруновардашуда набуд, балки кашфи тозаи садое буд, ки бо вуҷуди даргузашти соҳиби он чанд даҳа пеш, ҳамоно дар қалби миллионҳо инсон ҷой дорад.
Бо оғози пахши тиловатҳои нодири Қуръон аз ҷониби қории марҳуми мисрӣ Муҳаммад Сиддиқ Миншовӣ, ин тиловатҳо дар сархати муҳтавои шабакаҳои иҷтимоии Миср қарор гирифтанд ва номи Миншовӣ чанд рӯз пай дар пай аз ҷумлаи мавзӯъҳои бештар баррасишаванда буд ва ҳатто аз рӯйдодҳои муҳими варзишӣ ва хабарӣ пеш гузашт. Ин падида бори дигар як саволи қадимиро зинда кард: чӣ розест, ки ин садоро пас аз зиёда аз ним аср то имрӯз зинда нигоҳ доштааст?
Қисса аз даҳаи 1960 оғоз мешавад, замоне ки устод Миншовӣ тиловати комили Қуръонро барои Радиои Қуръон сабт намуд. Гарчанде ки кумитаи баррасӣ ин тиловатро тасдиқ ва ситоиш кард, устод қонеъ набуд. Баъд аз шунидани сабтҳо ӯ эҳсос намуд, ки баъзе наворҳо ба сатҳи дилхоҳи ӯ мувофиқат намекунанд, бинобар ин расман дархост кард, ки қисматҳое аз онҳо дубора сабт шаванд.
Дар иқдоме нодир, ки нишондиҳандаи дақиқкорӣ ва пойбандии бечунучарои Миншовӣ ба камол буд, ӯ шахсан хароҷоти сабти дубораи 32 наворро аз маҷмӯи 82 наворе, ки тиловати комили Қуръонро ташкил медоданд, ба ӯҳда гирифт. Пас аз анҷоми ин кор, кумита соли 1967 расман нусхаи навро тасдиқ кард.
Бо вуҷуди ин, ба таври ҳайратангез, ин нусха ҳаргиз ба дасти мардум нарасид; баръакс, даҳсолаҳо дар бойгонии радио нигоҳ дошта шуд.
Шайх Аҳмад Исо ал-Мисровӣ, раиси собиқи Идораи тиловати Қуръони Миср, таъкид кард, ки шахсан ба ин нусхаи нав гӯш дода ва дар садои ӯ «нармӣ ва маънавиятеро дарёфт кардааст, ки дар пахши тиловатҳои қаблии чандин даҳа вуҷуд надошт».
Ӯ таъкид намуд, ки фарқиятҳои байни ин ду нусха комилан равшананд ва шарҳ дод, ки сабтҳои нав бо «садои дурахшон, иҷрои пурқувват ва сатҳи бисёр баланди зебоӣ ва маънавият» аз дигарон фарқ мекунанд.
Ал-Мисровӣ бар ин бовар аст, ки ин хусусиятҳо барои ҳар касе, ки онҳоро бо сабтҳои қаблӣ муқоиса кунад, комилан ошкоранд.
Аммо чизе, ки бештар аз ҳама Ал-Мисровиро ба ҳайрат овардааст, ин аст, ки чаро ин наворҳо дар тамоми ин муддат аз мардум пинҳон нигоҳ дошта шудаанд. Ӯ мепурсад: агар шайх дархости сабти дубора дода бошад, Радиои Қуръон низ мувофиқат карда ва кумита расман нусхаи навро тасдиқ намудааст, пас чаро ин сабтҳо қариб шаст сол дар бахши бойгонӣ боқӣ мондаанд?
Ба гуфтаи Ал-Мисровӣ, Миншовӣ танҳо як қории моҳир ё соҳиби овози зебо набуд, балки ӯ ҳамзамон сифати иҷро, дақиқӣ, маҳорати комил, зебоии овоз ва маънавияти амиқро дар худ ҷамъ оварда буд.
Ӯ мегӯяд, ки дар тиловати Миншовӣ як «рӯҳи махсуси қуръонӣ» вуҷуд дорад, ки онро дар иҷрои ҳеҷ қории дигар, ҳатто миёни чеҳраҳои барҷастаи мактаби қироати Миср, намебинад.
Ал-Мисровӣ бо ишора ба он ки солҳои охир собит карданд, ин маҳбубияти истисноӣ коҳиш наёфтааст, гуфт: «Ба душворӣ метавон ба ҷое ворид шуду садои шайх Миншовиро нашунид», зеро Худованд ба ин қорӣ мақбулияти вижае ато кардааст, ки бо ҳеҷ қории дигар қобили муқоиса нест.
Вақте аз раиси собиқи Идораи тиловати Қуръони Миср пурсиданд, ки садои кадоме аз қориёни бузурги мисрӣ ба қалби ӯ наздиктар аст, ӯ бидуни ҳеҷ тардид ҷавоб дод: «Шайх Миншовӣ».
4357036
