Beyt Lahia’daki Yengemin evinin penceresinin yanında durmuş, artık İsrail’in kontrolündeki “kırmızı bölge”nin içinde mahsur kalmış olan evimizi görebilme umuduyla başımı yukarı kaldırmıştım. İki buçuk yıl süren aralıksız İsrail hava saldırılarının ardından, bir zamanlar kendi evim kadar aşina olduğum mahallemizi zar zor tanıyabiliyordum. Sokaklar yok olmuştu, evler ortadan kalkmıştı ve 7 Ekim 2023’e kadar “normal” hayalleri ve özlemleri olan bir çocuk olduğum evim, artık sadece kum ve molozdan ibaretti. Evimizi ancak Endonezya Hastanesi’ni bir işaret noktası olarak kullanarak tespit edebildim — çevresindeki her şey kasıtlı ve anlamsız bir şekilde yıkıldıktan sonra geriye kalan tek yarı sağlam yapı buydu.
15:37 , 2026 Aug 08
