İran Kurân Haber Ajansı İkna’nın hazırladığı rapora göre Ömer b. Sa’d Kerbela topraklarına girdikten sonra İmam Hüseyin’in (a.s) yanına bir elçi gönderdi ve İmama bu topraklara gelmesinin nedenini sordu. İmam Hüseyin (a.s) cevabında şöyle buyurdu: “Bu topraklara hemşerilerinizin daveti üzerine geldim. Binlerce mektup göndererek beni kendilerine çağırdılar. Benim bu hareketimden hoşnut değilseniz yolculuğumda ısrarlı değilim, isterseniz geri dönmeye hazırım.”
Ömer b. S’ad, İmam Hüseyin (a.s)’dan bu cevabı işitince rahatladı ve barışın sağlanacağı hususunda ümitlendi. O konuşmalardan sonra İmam Hüseyin (a.s) ve Ömer b. S’ad arasında birçok konuşma geçti. Bu konuşmalar iki taraf arasındaki gerginlik ortamını ve hassasiyeti ilk başlarda yatıştırdı.
Ancak ne var ki Yezid b. Muaviye’nin Kufe’deki komutanlarında Ubeydullah b. Ziyad Ömer b. Sa’d’ın İmam Hüseyin (a.s) ile konuşmalarına nezaret ediyordu, barıştan taraf değildi, olayın kan akıtılmadan son ermesini istemiyordu. Durumu kötüleştirmek ve ortamı germek için elinde geleni yapıyordu.
İşte bu yüzden Ubeydullah b. Ziyad Muharrem ayının yedisinde Ömer b. Sa’d’a mektup yazdı ve mektubunda İmam Hüseyin’e (a.s) kötü davranmasını ve Fırat nehrinin suyunu keserek İmamı ve 72 sadık dostunu susuz bırakarak zor duruma sokmasını emretti.
Rey şehrinin saltanatına göz diken Ömer b. Sa’d bu uğurda her türlü işi yapmaya hazırdı. Zaman kaybetmeden derhal Ubeydullah’ın emrini icra etti. Amr b. Haccac Zubeydi 500 süvariyle birlikte Fırat nehrinin suyunu kesmekle görevlendirdi. Ömer b. Sa’d’ın ordusu Muharrem ayının yedisinden itibaren Fırat nehrinin suyunu kalabalık orduyla abluka altına aldılar ve İmamın taraftarlarından kimseye ondan içmesine izin vermediler.
Böylece Hz. Resul-i Ekrem’in (s.a.a) Ehlibeyt’ine (a.s) ve İmamın diğer sadık yaranları susuz kaldılar. Gün geçtikçe susuzlukları artıyordu. İmam Hüseyin (a.s) çadırlarda susuz çocuklar ve kadınlar için su temin edilmesini emretti. Bu işi için Hz. Ali’nin (a.s) kahraman ve yiğit oğlu Hz. Abbas (a.s) 20 kişiyle birlikte su tutumlarını alarak Fırat nehrine doğru hareket etti.
20 kişilik bu grupla birlikte Hilal b. Nafi’de elindeki barış bayrağıyla birlikte hareket ediyordu. Ancak kâfir düşmanlar barış bayrağına aldırış etmeden gruba saldırdı. Hz. Abbas (a.s) tüm kahramanlıklarına rağmen su temin edemeden yaralar içinde çadıra geri döndü. İmam Hüseyin’in (a.s) vefalı dostları Aşura gecesi karanlıktan istifade ederek kendilerini düşman ordusu tarafından bu kadar sıkı korunan Fırat nehrine ulaştırdılar. Kahramanlığı, vefası, cesareti ve gayreti dillere destan olan Hz. Abbas (a.s) çadırlara su ulaştırmada herkesten daha faaldi.
El-İrşad (Şeyh Müfid), s.434/Biharu’l-Envar (Allame Meclisi) c.44, s.389/ Keşfu’l-Gumme (Ali b. İsa İrbili)c.2, s. 226/ Muntrehal Amal (Şeyh Abbas Kummi) c.1, s.335
213010
