Kur’an’ın beğenilen ve beğenilmeyen arzulara bakışı
Kur’an, insanlara en güzel yaşamı sunan bir kitap olarak zevk-i sefayı doğal ve kabul edilebilir bir eğilim olarak kabul eder.
İslam insanlara ahiret saadetine vesile olan kalıcı zevk ve arzulara önem vermesini tavsiye eder.
Al-i İmrân suresi 14. ayetinde şöyle buyruluyor: “Nefsânî arzulara, (özellikle) kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, soylu atlara, sağmal hayvanlara ve ekinlere düşkünlük insanlara çekici kılınmıştır. İşte bunlar dünya hayatının geçici menfaatleridir. Hâlbuki varılacak güzel yer, Allah’ın katındadır.”
Ayet ‘Zuyyine’ yani ‘süslü (cazip) gösterildi’ kelimesiyle başlar. Daha sonra İnsanları şehvetle süsledik beyanı gelir.
Pek çok insan şehveti cinsel bir içgüdü olarak kastederken, şehvet insanın herhangi bir olguya yönelik maddi ve manevi güçlü arzusunu ifade eder.
Bu ayette sembolik olarak bazı arzulardan bahsedilmiştir. Örneğin kadınlar ve çocuklar, mal, altıni gümüş, atlar, sığırlar ve ekili topraklar.
Kur’an ayetleri incelendiğinde süslenmenin göreceli bir mesele olduğu görülür. Bu süslemelerden bazıları kalıcı etkilere sahiptir ve insanlara manevi bir değer katar.
Bazıları genellikle maddi ve geçici olup hayatın manevi kalitesini iyileştirmede hiçbir etkisi yoktur.
Buna göre Allah’a kulluk ve ibâdet güzel bir ziynet, mal ve evlat sahibi olmak da geçici bir ziynet olarak nitelendirilmiştir.
A’râf Suresi’nin 32. ayetinde dünya ve ahiret süslerinden şöyle bahsedilmektedir:
“De ki: “Allah’ın kulları için yarattığı süsü, temiz ve iyi rızıkları kim haram kıldı?” De ki: “Onlar dünya hayatında müminlere yaraşır; kıyamet gününde ise yalnız onlara mahsus olacaktır.” İşte anlayan bir topluluk için âyetleri böyle açıklıyoruz.”
Bu ayete göre helal dünyevi ziynetler, Allah’ın kudretinin bir göstergesidir ve insanlar için özel olarak yaratılmıştır.
Kur’an-ı Kerim, insanları bu dünyevî ziynetlere bağlanmaları konusunda uyarmakta, insanın büyümesine ve ahireti unutturabileceğine dikkat çekmektedir.
4095215
