İstiğfarın, günahların affedilmesi ve cehennemden kurtuluşta etkisi
İstiğfar arayışının etkisinin önemi o kadar büyüktür ki eğer bir kişi günahlarını affedilmesiyle cehennem ateşinden kurtulabilirse, ebedi kurtuluşa ve özgürlüğe kavuşmuş olur. Al-i İmrân suresi 185. ayeti: “Herkes ölümü tadacaktır; yaptıklarınızın karşılığı “size eksiksiz olarak ancak kıyamet gününde verilecektir. Kim cehennemden uzaklaştırılır da cennete konursa artık kurtulmuştur. Dünya hayatı zaten aldatıcı şeylerden ibarettir.”
Kur’an’da istiğfar etmenin sonucu olarak günahların affedilmesine dair bir çok ayet bulunmaktadır. Al-i İmrân suresi 133. ayeti: “Rabbinizin mağfiretine mazhar olmak ve takvâ sahipleri için hazırlanmış olup gökler ve yer kadar geniş olan cennete girmek için yarışın!”
Sonraki ayette bazı iyi amellere dikkat çekilerek şöyle buyruluyor: Al-i İmrân suresi 134. ayeti: “Onlar (takvâ sahipleri) bollukta da darlıkta da Allah yolunda harcarlar, öfkelerini yenerler, insanları affederler. Allah işini güzel yapanları sever.
Bu, zorluk veya bolluk zamanlarında vermenin, öfkeyi bastırmanın, insanların hatalarını affetmenin ve onlara karşı nazik olmanın günahların affedilmesi üzerinde etkili olduğunu gösteriyor.
Al-i İmrân suresi 135. ayeti: “Onlar çirkin bir şey yaptıkları veya kendilerine kötülük ettikleri zaman Allah’ı hatırlarlar da hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Zaten günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki? Onlar, yaptıklarında bile bile ısrar etmezler.”
Bu ayet, Allah’ı hatırlamanın, samimiyetle af dilemenin ve günahta ısrar etmekten vazgeçmenin istiğfarın kabulü için temel şartlar olduğu belirtilmektedir.
Sonraki ayette, ilk ayetle uyumlu olarak (133. ayet), iki mükâfattan bahsedilmektedir. Bunlardan ilki günahların affedilmesidir:
Al-i İmrân suresi 136. ayeti: “İşte onların yaptıklarının karşılığı rableri tarafından bir bağışlanma ve altlarından ırmaklar akan cennetlerdir. Onlar orada temelli kalacaklardır. Böyle amel edenlerin mükâfatı ne güzeldir!”
Ayette istiğfarın yalnızca kalbin ve dilin bir yakarışı değil bir eylem olarak kabul edildiğini göstermektedir.
