علی بن مهزيار اهوازی از شاگردان برگزيده امام رضا(ع) بود
گروه اجتماعی: علی بن مهزيار اهوازی از شاگردان برگزيده امام هشتم حضرت رضا(ع) بود و از جانب آن حضرت جانشين عبدالله بن جندب وكيل امام صادق و امام كاظم(ع) شدند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، علی بن مهزيار دورقی اهوازی مكنی به ابوالحسن، از فقها و دانشمندان شيعه و از محدثان موثق احاديث ائمه اطهار(ع) بوده كه در وثاقت او شك و ترديدی وجود ندارد.
وی به سال 154 هجری قمری از پدری نصرانی به دنيا آمد و گويند كه خود نيز در آغاز نصرانی بوده كه بعد در كودكی همراه پدرش مسلمان شده است.
علی بن مهزيار اهوازی، در قرن سوم هجری قمری می زيسته است. وی از اصحاب امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی و امام عسكری(ع) بوده و احكام دينی را نزد آنها فرا گرفته و در برخی از مناطق، بخصوص در اهواز به عنوان نماينده ايشان بوده است.
علی بن مهزيار از مردم دورق (شادگان امروزی) بود كه بعدا در اهواز ساكن شد. محل تولد ايشان منطقه هنديجان می باشد ولی با توجه به اينكه در قرن سوم هجری قمری هنديجان از توابع شهر دورق بود لذا او را اهل دورق معرفی كرده اند . به طور كلی در مورد زادگاه علی بن مهزيار می توان به اين نتيجه رسيد كه وی در هنديجان به دنيا آمده است و هنديجان از توابع دورق و دورق از توابع خوزستان بوده است و اينكه در متون عربی محل و زادگاه وی را بلاد فارس نام برده اند منظور سرزمين ايران است و اهوازی بودن هم به معنای خوزستانی بودن است.
علی بن مهزيار علم فقه و شناخت احكام دينی رانخست نزد حسين بن سعيد اهوازی كه از بزرگان دين است آموخت و بعدها از محضر چهار تن از امامان شيعه بهره مند گرديد. ايشان از حضرت امام رضا و امام جواد عليهما السلام روايت كرده است و از اصحاب خاص امام محمد تقی(ع) به شمار می رفت و از جانب حضرت و كالت داشت. بدين گونه در نزد آن حضرت مقامی بس بزرگ يافت و نيز از اصحاب امام هادی(ع) بود و در بعضی از نواحی وكيل آن ذات مقدس بود.
بنا بر روايات تاريخی هنگامی كه مامون خليفه عباسی دستور داد تا امام رضا(ع) به عنوان وليعهد او از مدينه عازم خراسان شود امام(ع) در مسير حركت خود در روز شانزدهم صفر سال 201 هجری قمری وارد اهواز شد و چند روزی در اين شهر توقف نمود . بعدها در محل اقامت امام (ع) مسجدی به نام مسجد الرضا (ع) بنا گرديد كه علی بن مهزيار وصيت كرد پس از مرگ او را در مسجد دفن كنند. در قسمت غربی بقعه وی و پيوسته به مقبره سالنی وجود دارد كه احتمالا همان مسجدی است كه به آن اشاره شد.
علی بن مهزيار فقيهی صاحب نام و دانشمندی سترگ و عالمی جليل القدر و محدثی صادق و آشنا به سياست بوده كه سرپرستی قسمتی از كارهای اقتصادی و سياسی منطقه را به عهده داشتند. ايشان به اهل بيت و ائمه هدی علاقه فراوانی داشت و هيچگاه از پشتيبانی خود نسبت به اين خانواده غفلت نكرد. او از شاگردان برگزيده امام هشتم حضرت رضا(ع) و از جانب آن حضرت جانشين عبدالله بن جندب وكيل امام صادق و امام كاظم(ع) شدند.
امام جواد(ع) به او فرمودند: ای ابوالحسن علی بن مهزيار اگر بگويم در تمام عمرم شخصی به خوبی شما نديده ام اميدوارم كه در سخنم راستگو باشم و در نامه ای ديگر خطاب به او می فرمايد: خداوند تو را خشنود گرداند به بهشت.
علامه شيخ شوشتری صاحب قاموس الرجال، شخصيت او را از نواب اربعه بالاتر می داند، وی متجاوز از سی و سه كتاب در روايات و احاديث تاليف نموده كه از نظر علمای شيعه كليه روايات و اخباری كه از او نقل گرديده مستند و موثق است.
مزار نورانی او زيارتگاه عموم است . مردم از جاهای دور و نزديك به زيارت اين شيفته اهل بيت می آيند و حاجات خود را از او در خواست می كنند و كرامتها از آن بزرگوار ديده شده است.
وی به سال 154 هجری قمری از پدری نصرانی به دنيا آمد و گويند كه خود نيز در آغاز نصرانی بوده كه بعد در كودكی همراه پدرش مسلمان شده است.
علی بن مهزيار اهوازی، در قرن سوم هجری قمری می زيسته است. وی از اصحاب امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی و امام عسكری(ع) بوده و احكام دينی را نزد آنها فرا گرفته و در برخی از مناطق، بخصوص در اهواز به عنوان نماينده ايشان بوده است.
علی بن مهزيار از مردم دورق (شادگان امروزی) بود كه بعدا در اهواز ساكن شد. محل تولد ايشان منطقه هنديجان می باشد ولی با توجه به اينكه در قرن سوم هجری قمری هنديجان از توابع شهر دورق بود لذا او را اهل دورق معرفی كرده اند . به طور كلی در مورد زادگاه علی بن مهزيار می توان به اين نتيجه رسيد كه وی در هنديجان به دنيا آمده است و هنديجان از توابع دورق و دورق از توابع خوزستان بوده است و اينكه در متون عربی محل و زادگاه وی را بلاد فارس نام برده اند منظور سرزمين ايران است و اهوازی بودن هم به معنای خوزستانی بودن است.
علی بن مهزيار علم فقه و شناخت احكام دينی رانخست نزد حسين بن سعيد اهوازی كه از بزرگان دين است آموخت و بعدها از محضر چهار تن از امامان شيعه بهره مند گرديد. ايشان از حضرت امام رضا و امام جواد عليهما السلام روايت كرده است و از اصحاب خاص امام محمد تقی(ع) به شمار می رفت و از جانب حضرت و كالت داشت. بدين گونه در نزد آن حضرت مقامی بس بزرگ يافت و نيز از اصحاب امام هادی(ع) بود و در بعضی از نواحی وكيل آن ذات مقدس بود.
بنا بر روايات تاريخی هنگامی كه مامون خليفه عباسی دستور داد تا امام رضا(ع) به عنوان وليعهد او از مدينه عازم خراسان شود امام(ع) در مسير حركت خود در روز شانزدهم صفر سال 201 هجری قمری وارد اهواز شد و چند روزی در اين شهر توقف نمود . بعدها در محل اقامت امام (ع) مسجدی به نام مسجد الرضا (ع) بنا گرديد كه علی بن مهزيار وصيت كرد پس از مرگ او را در مسجد دفن كنند. در قسمت غربی بقعه وی و پيوسته به مقبره سالنی وجود دارد كه احتمالا همان مسجدی است كه به آن اشاره شد.
علی بن مهزيار فقيهی صاحب نام و دانشمندی سترگ و عالمی جليل القدر و محدثی صادق و آشنا به سياست بوده كه سرپرستی قسمتی از كارهای اقتصادی و سياسی منطقه را به عهده داشتند. ايشان به اهل بيت و ائمه هدی علاقه فراوانی داشت و هيچگاه از پشتيبانی خود نسبت به اين خانواده غفلت نكرد. او از شاگردان برگزيده امام هشتم حضرت رضا(ع) و از جانب آن حضرت جانشين عبدالله بن جندب وكيل امام صادق و امام كاظم(ع) شدند.
امام جواد(ع) به او فرمودند: ای ابوالحسن علی بن مهزيار اگر بگويم در تمام عمرم شخصی به خوبی شما نديده ام اميدوارم كه در سخنم راستگو باشم و در نامه ای ديگر خطاب به او می فرمايد: خداوند تو را خشنود گرداند به بهشت.
علامه شيخ شوشتری صاحب قاموس الرجال، شخصيت او را از نواب اربعه بالاتر می داند، وی متجاوز از سی و سه كتاب در روايات و احاديث تاليف نموده كه از نظر علمای شيعه كليه روايات و اخباری كه از او نقل گرديده مستند و موثق است.
مزار نورانی او زيارتگاه عموم است . مردم از جاهای دور و نزديك به زيارت اين شيفته اهل بيت می آيند و حاجات خود را از او در خواست می كنند و كرامتها از آن بزرگوار ديده شده است.
