Gafara a cikin labarin Annabi Musa
A fage na zamantakewar ɗan adam, da wuya a iya samun wanda ba shi da lahani kuma an kare shi daga zamewa. Idan aka samu irin wadannan mutane, ba kasafai suke ba; Domin kuwa a ko da yaushe mutum yana cikin rikici tsakanin dabi’arsa ta dabba da dabi’unsa na dan’adam masu daraja, kuma duk abin da yake yi yana faruwa ne sakamakon rikicin da ke tsakanin wadannan runduna guda biyu.
Don haka, a zahiri, mutum ba zai iya tsammanin duk ayyukan da mutum zai yi su zama daidai da daɗi ba. Kowa yana da fiye ko žasa zamewa da karkace. Illar da wadannan zame-zamen ke haifarwa ba wai kawai dan Adam kadai ba ne kawai, a’a a wasu lokutan ma yana haifar da cutarwa ga wasu da kuma jefa maslaharsu cikin hadari.
Afuwa a cikin kalmar yana nufin gafarar zunubi da rashin hukuntawa. Hanyar tarbiyya bisa hakuri da afuwa ita ce falala da rahamar malami su kan hana shi tsawatarwa da azabtar da malami da zarar ya yi kuskure, uzuri.
Watakila ana iya cewa hanya mafi muhimmanci ta annabawa wajen tarbiyya ita ce hanyar hakuri da gafara. Gafara da juriya wajen mu'amala da mutane asali hanya ce ta Alkur'ani wacce ta samo asali daga wahayin sama. Haka nan Allah ya gabatar da kansa da sifofi irin su (Mai gafara, Mai jin kai, da gafara), wanda ke nuna ma’anar gafara da gafara da juriya ga bayinsa.
