Як омӯзгор ва қории мумтози Қуръон бо таъкид бар ин ки зарфияти бузурги роҳпаймоии Арбаъин набояд танҳо ба баргузории маҳфилҳои тиловат маҳдуд шавад, гуфт: қориёни Қуръон бояд бо такя бар тафсир, тадаббур ва шинохти мабонии қуръонӣ, паёми Ошуроро барои мухотабони ҷаҳонӣ табйин кунанд, зеро имрӯз ҷаҳон беш аз ҳар замони дигар ниёзманди шунидани мантиқи Қуръон дар дифоъ аз ҳақ, адолат ва мубориза бо зулм аст.
Роҳпаймоии Арбаъини Ҳусайнӣ тайи солҳои ахир ба яке аз бузургтарин ҷамъомадҳои динии ҷаҳон табдил шудааст ва илова бар ҷанбаҳои маънавӣ, фазои камназиреро барои табйини маорифи Қуръон ва Аҳли Байт(а) фароҳам кардааст.
Муҳаммад Козимӣ, омӯзгор ва довари мумтози Қуръони Карим, дар гуфтугӯ бо икно, бо ишора ба рисолати ҷомеаи қуръонӣ дар ин рӯйдод, бар зарурати гузаштан аз нигоҳи сирф ойинӣ ба барномаҳои қуръонии Арбаъин ва ҳаракат ба сӯи табйини мабонии қуръонии наҳзати Ошуро таъкид кард.
Қорӣ бояд «забони Қуръон» бошад
Ин омӯзгори Қуръони Карим бо интиқод аз маҳдуд шудани фаъолиятҳои қуръонии Арбаъин ба баргузории маҳфилҳои тиловат гуфт: тиловати Қуръон ҷойгоҳи арзишманд ва инкорнашаванда дорад, аммо рисолати қории Қуръон танҳо хондани оятҳои илоҳӣ нест. Қорӣ бояд «забони Қуръон» бошад; яъне битавонад мафоҳим, мабонӣ ва мантиқи Қуръонро барои мухотабон табйин кунад.
Вай идома дод: имрӯз миллионҳо зоир аз кишварҳои гуногун дар масири Арбаъин ҳузур доранд. Ин ҷамъомад фурсати камназире барои гуфтугӯи қуръонӣ бо миллатҳои мухталиф аст. Қориёни байналмилалии мо бояд илова бар пешниҳоди тиловати арзишманд, битавонанд бо истинод ба оятҳои Қуръон, фалсафаи қиём ва ҳаракати Имом Ҳусайн(а), мантиқи муқовимат, адолатхоҳӣ, мубориза бо зулм ва дифоъ аз каромати инсонӣ-ро барои мухотабон тавзеҳ диҳанд.
Вай изҳор кард: Қуръони Карим дар бораи ҷиҳод, муқобила бо мустакбирон, равобити фарҳангӣ, дипломатия, дифоъ аз мазлумон ва бисёре аз масъалаҳои иҷтимоӣ ва сиёсӣ мантиқи равшане дорад. Ин мафоҳим ба вижа дар сураҳое ҳамчун Тавба ва Анфол ба хубӣ табйин шудаанд, аммо мутаассифона, бахши муҳиме аз ин зарфият дар барномаҳои қуръонии Арбаъин мавриди ғифлат қарор гирифтааст.
Ин довари мумтози Қуръони Карим бо таъкид бар зарурати боло бурдани сатҳи илмии қориён афзуд: расидан ба чунин ҷойгоҳ танҳо бо тақвияти садо ва лаҳн имконпазир нест. Қорӣ бояд бо тафсири Қуръон, тадаббур дар оятҳо ва ҳифзи Қуръон унс дошта бошад, то битавонад дар канори тиловат, паёми илоҳиро низ интиқол диҳад.
Арбаъин беҳтарин фурсат барои муаррифии маорифи Қуръон
Козимӣ бо ишора ба зарфияти камназири Арбаъин барои интиқоли маорифи қуръонӣ гуфт: дар ин ҷамъомади бузург, инсонҳое бо завқҳо, фарҳангҳо ва миллатҳои гуногун бар меҳвари муҳаббат ба Имом Ҳусайн(а) гирди ҳам меоянд. Ин вижагӣ Арбаъинро ба беҳтарин фурсат барои муаррифии маорифи Қуръон табдил кардааст.
4368130