İran halkının şah rejimi aleyhindeki ayaklanışının ülkenin her tarafına yayılması şahın İran’dan kaçmasına sebep olmuştu. Amerika ve şah rejiminin son ümidi olarak sadece Şapur Bahtiyar başbakan unvanı ile İran’da kalmıştı.
Öte yandan halkın tezahürat ve gösterileri günden güne artarak sürüyordu. Atılan sloganlarda en fazla öne çıkan sözler şunlardı: İstiklal, Azadi, Cumhuri-yi İslami! İmam Humeyni, Şah ülkeden çıkmazsa İran’a dönmeyeceğini açık bir şekilde ifade etmişti. Nitekim Şah tüm saltanatını bırakıp kaçmak zorunda kaldı. Bunun üzerine İmam ülkeye dönmeye karar verdi. İmamın dönüş tarihi 25 Ocak 1979 günü idi. Ancak Bahtiyar Hava Limanını kapattırarak buna engel oldu. Onun bu hareketi halkı bir hayli öfkelendirdi. Herkes sokağa döküldü. Tüm çalışanlar greve gitti. Ülke neredeyse içinden çıkılamayacak bir kargaşaya sürüklenecekti. Halkın bu ciddi tepkisi Bahtiyar’a geri adım attırdı.
Hava Limanını yeniden açtırmak zorunda kaldı. İmamı taşıyan uçak Şubat ayının birinci günü Uluslar arası Mehrabat Hava Limanına saat 9’da iniş yapacaktı. O tarihi anı televizyon canlı olarak yayınlayacaktı…
Nitekim beklenen gün ve an gelip çatmıştı. Fransız Hava Yollarına ait bir uçak saat dokuzda Mehrabat Hava Limanına inmişti. Yüzlerce haberci o unutulmaz anı görüntülemek için birbirleriyle çekişip duruyorlardı. Evet! Uçak inmişti… Birden kapı açıldı ve İmamın çıkışı ile etrafa adeta bir nur saçıldı. Artık özlem sona ermişti ve İmam 15 yıllık hicret ve ayrılığın ardından İslam ülkesine dönmüştü…
İmam, Hava Limanından direkt olarak Behişt-i Zehra Şehitliğine doğru hareket etti ve İnkılap şehitlerine dua ettikten sonra o tarihi konuşmasını yaptı. İmam, bu konuşmasında Şapur Bahtiyar’ın başbakan olduğu hükümetin meşru olmadığını dile getirdi ve şöyle dedi: ‘Ben, şu halkın desteği ile yeni bir hükümet oluşturacağım!’
İmamın ülkeye girişiyle başlayan on günlük süre zarfında bugünkü İslam Cumhuriyeti tesis edildi. Bu on güne Farsça ‘Eyyami Dehe-i Fecr’ denilmektedir. Bu on günlük süreç, 2500 yıllık şahlık düzenine son vermiştir.