Bu ayeti kerimede iyi ve kötü aracılıktan bahsetmektedir; bu her türlü aracılığı içine alır ve bu aracılıkları yapanlar, o işin sevabı veya günahına ortaktır. Söz taşıma da birisinin kötü sözünü veya fiilini başkasına taşıyıp da onların arasının bozulmasına ve aralarında kin ve nefretin meydana gelmesine vasıta olduğu için kötü bir aracılıktır. Ve bu ayetin bahsettiği kötü aracılık yapanlardan sayılır ve o da kötü sözleri söyleyenin günahına ortak olur. Hatta onun günahı daha fazladır.
Yine Bakara suresinin 191. ayetinde buyuruyor ki: "Fitne çıkarmak, adam öldürmekten daha kötüdür..."
Açıktır ki söz taşıyan kimseler de bu işleriyle insanlar arasında fitne çıkarmakta, kinler, düşmanlıklar, sevgisizlikler, hatta nice kavgalara, ayrılıklara vesile olmaktadırlar.
Yine Ra'd suresinin 25. ayetinde şöyle buymaktadır: "Allah'ın bitiştirilmesini emrettiği şeyi kesen ve yer yüzünde bozgunluk yapanlar var ya, işte onlar içindir Allah'ın laneti ve ahiret yurdunun kötü azabı!"
Bu ayetten söz taşımacılığın haramlığını ve ne kadar kötü bir amel olduğunu ve ne kadar büyük bir vebalinin olduğunu anlıyoruz. Zira biliyoruz ki Allah mu'minler arasında birleştirmeyi, dostluk icat etmeyi, emrediyor. Ama söz taşıyan kimse kendi ameliyle onlar arasındaki bağı koparıyor ve bu vesileyle fesat ve bozgunculuğa vesile oluyor; onun için böyle bir insanın da haline Allah'ın laneti ve azabı şamildir. Allah hepimizi korusun.
Bir de hadisler açısından söz taşımanın nasıl bir günah olduğunu görelim:
Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.a): "Sizin en kötülerinizi size haber vereyim mi?" "Evet ya Resulallah." dediler. Buyurdu: "Söz taşıyarak dostların arasına ayrılık salan ve temiz kimseler için kusur arayanlar."
(Bihar-ül Envar,c.75, s.264)
Yine şöyle buyurdu: "Kötü sözleri birisinden başkasına taşıyan cennete girmeyecektir."
(Mizan-ül Hikme, c.10, s.202)
Tövbe edip de telafi etmeden ölürse elbette .
Yine şöyle buyuruyor: "Söz taşıma ve kincilik ateştedir. Bu ikisi Müslüman'ın kalbinde yer almaz ."
(Mizan-ül Hikme, c.3, s.498)
Bir başka hadiste de şöyle yer almaktadır: "Gıybet ve söz taşımaktan sakın; zira gıybet oruç bozar, sevabını yok eder ve söz taşıma kabir azabına vesile olur."
(Bihar-ül Envar, c.77, s.67)
Yine Efendimiz (s.a.a)'den şöyle nakledilmiştir: "Ben miraca götürüldüğümde, başı domuz başı, bedeni ise eşek bedeni gibi olan ve bir milyon çeşit azaba müptela olan bir kadını gördüm?" Resulullah'a "Onun ameli neydi ki bu azaba çaptırılmıştı?" diye sorulunca şöyle buyurdu: "Bu kadının işi söz taşımak ve yalancılık idi."
(Bihar-ül Envar, c.75, s.264)
Hz. Emir-ül Mu'minin Ali (a.s): "Söz taşımaktan kaçın; zira bu iş kin ve düşmanlığı kalplere eker ve insanı Allah'tan ve insanlardan uzaklaştırır."
(Mizan-ül Hikme, c.10, s.201)
Ehl-i Beyt İmamlarının beşincisi olan İmam Muhammet Bakır (a.s) şöyle buyurmaktadır: "Söz taşımaya giden yalancılara cennet haramdır."
(Usul-i Kafi..)
Ehl-i Beyt İmamlarının altıncısı olan İmam Sadık (a.s) ise bu günahın önemini ve doğurduğu sonuçları şöyle açıklamaktadır: "Söz taşımak en büyük sihirlerden, cadılardandır; zira söz taşıyan, dostlar arasında ayrılık salar; araları düz olan kimseler arasına düşmanlık sokar; bazen bu işle kanların dökülmesine, evlerin yıkılmasına, perdelerin yırtılmasına vesile olur. Söz taşıyan yer yüzüne inen en kötü insandır."
(Bihar-ül Envar, c.63, s.21)
Evet görüldüğü gibi hem Kur'an hemde hadisler açısından söz taşıma fiili en kötü amellerden birisidir ve hakkında azap ve cehennem vaadi verildiği için büyük günahlardandır. Bu amel insanın ahiretini yaktığı gibi, dünyada da hem insanı başkalarının gözünden düşürür, hem de nice fitnelerin, kavgaların, kinlerin meydana gelmesine ve sonuç olarak dostlukların bozulmasına, ailelerin yıkılmasına ve daha nice kötü olaylara yol açar Allah hepimizi bu kötü amelden korusun.
Hz. Musa (a.s)'nın zamanında Beni İsrail arasında kıtlık baş gösterdi: Hz. Musa Beni İsrail ile birlikte dua edip Allah'tan yağmur dilediler. Fakat Allah-u Teala şöyle buyurdu: "Aranızda söz taşıyan birisi olduğu için hiç birinizin duasını kabul etmem. Hz. Musa, "Ya Rabbi o adamı bize tanıt da içimizden çıkaralım." diye arz edince Allah-u Teala şöyle buyurdu: "Ben sizi söz taşımaktan nehy ettiğim halde kendim nasıl başkasının sırrını açarım. Sonra hep beraber tövbe ettiler; o adam da tövbe ettiği için yağmur yağmaya başladı."
(Vesail-üş Şia, Kitap-ül Hac)
