İstiğfarın İlahi rahmeti çekmedeki etkisi
İstiğfarın etkilerinden biride Allah’ın rahmetini kazanmaktır. Hazreti Salih (as) insanları ilahi azap konusunda uyarırdı, fakat onlar, “Vaat ettiğin azabı bize getir” derlerdi.
Neml suresi 46. ayeti: “Sâlih, “Ey kavmim!” dedi, “İyilik dururken niçin kötülüğe koşuyorsunuz; size merhamet edilmesi için Allah’tan bağışlanmayı dileseniz olmaz mı?”
Yani neden af ve bağışlanma dilemek ve Allah'ın rahmetini kazanmak yerine, azabın çabuk gelmesini istiyorsunuz?
Kur’an-ı Kerim ayetlerindeki eylemlerin etkisini keşfetmenin bir yolu, ayetlerin başlangıcına ve sonuna dikkat etmektir. Başlangıçta bağışlanma dilemekten bahseden birçok ayette, bağışlanmanın yanı sıra, sonunda ilahi rahmetten de bahsedilir:
Bakara suresi,199. ayeti: “Sonra insanların dalga dalga ilerlediği yerden siz de ilerleyin. Allah’tan bağışlanmanızı dileyin. Kuşkusuz Allah çok bağışlayandır, çok merhametlidir.”
Nisâ suresi 106. ayeti: “Allah’tan mağfiret dile. Şüphesiz Allah çok bağışlayıcı, ziyadesiyle esirgeyicidir.”
Şimdi soru şu: Bağışlanma arayışı ile ilahi rahmet arasında nasıl bir ilişki var? Bunun sebebi, günahın insan ile ilahi rahmet arasında bir perde olmasıdır. Perde ve engel ortadan kalkar kalkmaz, ilahi rahmet alınır.
Daha iyi anlaşılması için diyabiliriz ki, bir kulun önündeki ilahi rahmet ve rızık yolunu bir koridor olarak düşünürsek, günah ve itaatsizlik bu yolu tıkar. Bu nedenle, bağışlanma dilemek sadece günahların bağışlanmasıyla ilgili değil, aynı zamanda nimet ve rahmetin bir kişiye ulaşmasının önünde engeller varsa bunların kaldırılmasıyla da ilgilidir.
Hz Ali (as) Kumeyl duasında der ki: “Nimetleri değiştiren günahlarımı bağışla.”
Kur’an-ı Kerim’in bazı ayetlerinde mağfiret diledikten sonra insanın Allah’ın merhametini ve şefkatini idrak ettiği belirtilir.
Nisâ suresi 110. ayeti: “Kim bir kötülük yapar veya nefsine zulmeder de sonra Allah’tan mağfiret dilerse, Allah’ı çok bağışlayıcı ve esirgeyici bulacaktır.”
Başka bir ayette ise, insanın bağışlanma dilemesini Hz Peygaöber’in (sav) bağışlamasıyla birleştirmesinin, Allah’ın rahmetini kazanmada bir etken olduğu belirtilmiştir:
Nisâ suresi, 64. ayeti: “Biz her bir peygamberi, Allah’ın izniyle, ancak kendisine itaat edilmesi için gönderdik. Eğer onlar kendilerine kötülük ettiklerinde sana gelseler de Allah’tan bağışlanmayı dileselerdi, peygamber de onlar için mağfiret dileseydi, elbette Allah’ı ziyadesiyle affedici ve esirgeyici bulurlardı.”
