Kafirleri sinirlendiren sahalara adım atmanın ödülü
Tevbe suresi 120. ayeti: “Ne Medine halkına ne de onların çevresinde bulunan Bedevi Araplara, Allah Resulün’den geri kalmaları ve onun canından önce kendi canlarının kaygısına düşmeleri yakışmaz. Zira onların Allah yolunda katlanacakları susuzluk, yorgunluk, açlık kafirleri kızdıracak ve bir yere ayak basmaları ve düşmana karşı bir başarı kazanmaları, ancak bunların karşılığında kendilerine salih bir amel yazılması içindir.Çünkü Allah iyilik yapanların mükafatlarını zayi etmez. “
Günümüz şartlarında bu ayetin tatbiki halkın çok çabasını gerektirir:
1-Bu yolda halkın geneli susuzluk,açlık veya acı ve zorluklara tahammül etmek zorunda kalır.
2-Devrimci halk meydanlarda toplanarak veya sokaklarda yürüyerek bu sahaya adım attıklarında kafirler sinirlenir.
3-İslam savaşçıları savaş meydanlarında düşmanlardan intikam almaktadır.
Yüce Allah onların her birinin amelleri için bir ödül ve mükâfat tayin etmiştir. Bir rivayette Cebrail Hz Peygamber’e şöyle bildirmiştir : “Bir kimse ümmet için cihad yoluna çıkarsa başına yağmur yağsa yada başı ağrısa Allah onun için ehadet mertebesini yazar”
Bu yüzden herkes yapabildiği kadar çaba sarfetmelidir. Yani bir kimseki füzelerin veya uçakların sesinden korkuya düşse bu yolda sabır ve sebat ederse şehitlerin mükâfatına ortaktır.
