به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتالله العظمی ناصر مکارم شیرازی پیش از ظهر امروز، 4 اسفندماه در دیدار با رؤسای قبایل عراق با اشاره به تاریخ عراق گفت: وحدت ملت ایران و عراق بسیار مهم و مبارک است.
وی افزود: این دو ملت مشترکات فرهنگی و مذهبی بسیاری با هم دارند و همیشه میهماننوازی بسیار مناسبی نیز در این زمینه با هم دارند و امیدواریم برکات این وحدت بتواند ما را در رسیدن به اهداف دینی مان کمک کند.
این مرجع تقلید اظهار کرد: کشور عراق با توجه به اینکه دارای تمدنی وسیع است از کشورهای با فرهنگ و کشوری شجاع و علمگرا است.
وی افزود: خداوند در قرآن ما را به رعایت اخلاص و جهاد همراه با اخلاص فرمان داده است و به همین دلیل باید برای رسیدن به هدایت الهی به این دو سلاح مجهز شویم.
این مرجع تقلید بیان کرد: بسیاری گمان میکنند که جهاد تنها در زمینه نظامی است و حتما باید جنگ و نزاعی درگیرد تا جهادگر باشد در حالی که جهاد در ابعاد مختلف علمی و فقهی و سیاسی و.... متجلی است و اگر جامعه اسلامی از نظر علمی پیشرفت کنند در واقع در راه خدا جهاد کردهاند.
آیتالله مکارم شیرازی بیان کرد: خداوند در قرآن راههای هدایت انسان را بیان کرده است؛ در واقع هدایت به دو شکل است؛ نخست معرفی یک راه برای رسیدن به هدف است که در این مسیر پیامبران الهی چنین وظیفهای را به عهده داشتند.
وی گفت: نوع دیگر هدایت نیز آن است که خود هادی یعنی خداوند دست انسان را گرفته و در مسیر قرار میدهد و در این مسیر نیز او را به جلو هدایت میکند؛ به همین خاطر است که خداوند در قرآن این وسایل هدایت را از جمله جهاد و اخلاص و وحدت را بیان کرده است.
این مرجع تقلید با ذکر این مطلب که اسلام دارای فرهنگی عظیم است، بیان کرد: این فرهنگ باعث شده است که این همه ظرفیت غنی در اختیار مسلمانان قرار گیرد و اگر همه ما در این فضای فرهنگی قرار بگیریم؛ با التزام به این فرهنگ است که میتوانیم به توفیق برسیم.
وی با اشاره به اوجگیری موج اسلامگرایی در جهان گفت: یکی از سیاستمداران آمریکایی بیان کرده است که یک روزی فرا میرسد که مردم آمریکا با صدای اذان از خواب بیدار میشوند ولی این مساله یک پیش فرض بسیار مهم لازم دارد و این مساله چیزی جز وحدت مخلصانه نیست.
این مرجع تقلید بیان کرد: خداوند بیان فرموده است که اگر وحدت را حفظ نکنید دچار عذاب خواهید شد؛ وحدت نیز دارای لوازمی است که باید آن را رعایت کنیم؛ در حقیقت احترام به عقاید یکدیگر به این شکل ایجاد میشود که با پیش فرض اختلافات، این اختلافات مذهبی را عاملی برای دشمنی و کینه قرار ندهند.