A Traduire
fdgdfgff
شماره خبر :628156
يك مفسر قرآن:
درك سوره «توحيد»، شناخت ذات اقدس الهی را به دنبال دارد
گروه فعاليتهای قرآنی: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد، چراكه اين سوره مباركه «ام» و اساس توحيد است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه زنجان، آيتالله «سيدمحمد حسينیزنجانی»، توليت مسجد جامع زنجان و مفسر قرآن 14 مردادماه در مسجد جامع زنجان در نشست تفسيری به تفسير سوره مباركه توحيد كه براساس شأن نزول سوره بيست و دوم قرآن است، پرداخت و با اشاره به حديثی از امام رضا(ع) گفت: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد.
وی افزود: سوره توحيد «امّ» و اساس توحيد است و ريشه ساير آياتی كه در رابطه با توحيد در قرآن وجود دارد، در اين سوره مباركه قرار دارد.
اين مفسر قرآن كوتاهی سوره و اشاره به مسايل اساسی را از ويژگیهای سور مكی شمرد و اظهار كرد: اين علايم در سورههای حمد و توحيد نمود دارد و سوره توحيد از جمله سوره مكی است.
آيتالله حسينی با اشاره به شأن نزول سوره توحيد گفت: سوره توحيد در پاسخ به سؤال مشركانی كه از پيامبر اكرم(ص) خواستند كه خداوند را تعريف و توصيف كند، نازل شد و اين شأن نزول همسو با نزول اين سوره شريفه در مكه است و مكی بودن سوره را اثبات میكند.
وی با بيان اين كه برای هر چيزی تعريفی وجود دارد و تعريف خداوند در سوره توحيد است، تصريح كرد: سوره توحيد صفات و يگانگی خداوند را توضيح میدهد و تكتك كلمههای آن نياز به تحليل علمی دارد.
اين مفسر قرآن با عنوان اين مطلب كه در لفظ «هو» دو وجه وجود دارد گفت: در وجه اول «هو» يك اصطلاح ادبی است و اين ضمير برای بيان شأن يعنی واقع قضيه استفاده میشود و در آيه اول سوره توحيد در اين معنا بهكار میرود كه بگو حق اين است كه خداوند يگانه است.
آيتالله حسينی ادامه داد: وجه دوم در لفظ هو كنايه از ذات اقدس الهی است و اين لفظ دلالت بر ذات اقدس الهی دارد.
وی با بيان اين كه كسی نمیتواند به ذات اقدس الهی احاطه پيدا كند، عنوان كرد: هرآنچه با عقل انسان تعريف میشود خداوند نيست و ما توان تعريف خداوند را نداريم، چون ما در تعاريف خود از ابزاری مانند جنس و فصل استفاده میكنيم و برای خداوند جنس و فصل وجود ندارد، زيرا اگر چيزی جنس و فصل داشته باشد، محدود میشود و محدود مخلوق است، پس خداوند نيست.
اين مفسر قرآن ادامه داد: هر آنچه انسان میپندارد كه ذات خداوند است غير از خداوند است و ما خدا را تنها با صفاتش میتوانيم بشناسيم.
حسينی با اشاره به اينكه برای هر موجود، وجودی و ماهيتی وجود دارد، اظهار كرد: خداوند واجب الوجود، ازلی و سرمدی است و وابسته به غير نيست.
وی در بيان تفسير كلمه الله با اشاره به اينكه الله موجودی است كه انسان در درك حقيقتش متحير است، گفت: در لغت عربی الله زمانی استفاده میشود كه مردم در رسيدن به كنه و ذات متحيرند و كلمه الله همين مفهوم را می رساند و هيچ مترادفی در فارسی برای آن نيست، تنها صاحب جواهر عنوان كرده است كه شايد بتوان در زبان عربی يزدان را معادل الله بدانيم.
توليت مسجد جامع زنجان افزود: خداوند مجرد است و به همين دليل هرگز نمیتوان خداوند را با حواس پنجگانه درك كرد.
آيتالله حسينی به بيان تفاوت لفظ احد و واحد پرداخت و تصريح كرد: «احد» و «واحد» از يك ريشهاند، اما احد برای چيزی استفاده میشود كه برای آن نه در خارج و نه در ذهن كثرت و تعدد وجود نداشته باشد درحالی كه واحد قابليت كثرت دارد و به معنی يكی است كه به دنبال آن دومی خواهد آمد.
وی با بيان اين كه احديت يعنی نفی كثرت در ذات و صفات و افعال گفت: احد در فارسی به معنی يكتا است يعنی يگانهای كه دومی ندارد.
اين مفسر قرآن در تبيين معنی كلمه احد به حديثی از امام علی(ع) متوسل شد و عنوان كرد: امام علی(ع) میفرمايد: زمانی كه میگوييم خداوند يكتا است، چهار وجه قابل تصور میشود كه دو وجه آن به خداوند اطلاق نمیشود، يكی لفظ واحد است چون اين لفظ در مقابل دوم است و ديگری واحد من الناس است كه جايز نيست، چون تشبيه به مخلوق شده است و خداوند بالاتر از مخلوق است.
آيتالله حسينی روايت حديث شريف را ادامه داد و گفت: دو وجه ديگر لفظ احد قابل اطلاق به خداوند است، يكی احد به معنی يگانه و ديگری احد به معنای تجزيهناپذير، يعنی خداوند در خارج و در ذهن تجزيهناپذير و يگانه است.
وی تصريح كرد: حقيقت قرآن در نزد اهل بيت(ع) است و كسی به زيبايی امام علی(ع) احديت خداوند را تفسير نكرده است.
حسينی در پايان با اشاره به اين كه تك تك كلمههای سوره مباركه توحيد نياز به تحليل علمی دارد، خاطرنشان كرد: ادامه تفسير اين سوره شريفه به اولين پنجشنبه بعد از ماه مبارك رمضان موكول میشود.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
شماره خبر :628156
يك مفسر قرآن:
درك سوره «توحيد»، شناخت ذات اقدس الهی را به دنبال دارد
گروه فعاليتهای قرآنی: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد، چراكه اين سوره مباركه «ام» و اساس توحيد است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه زنجان، آيتالله «سيدمحمد حسينیزنجانی»، توليت مسجد جامع زنجان و مفسر قرآن 14 مردادماه در مسجد جامع زنجان در نشست تفسيری به تفسير سوره مباركه توحيد كه براساس شأن نزول سوره بيست و دوم قرآن است، پرداخت و با اشاره به حديثی از امام رضا(ع) گفت: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد.
وی افزود: سوره توحيد «امّ» و اساس توحيد است و ريشه ساير آياتی كه در رابطه با توحيد در قرآن وجود دارد، در اين سوره مباركه قرار دارد.
اين مفسر قرآن كوتاهی سوره و اشاره به مسايل اساسی را از ويژگیهای سور مكی شمرد و اظهار كرد: اين علايم در سورههای حمد و توحيد نمود دارد و سوره توحيد از جمله سوره مكی است.
آيتالله حسينی با اشاره به شأن نزول سوره توحيد گفت: سوره توحيد در پاسخ به سؤال مشركانی كه از پيامبر اكرم(ص) خواستند كه خداوند را تعريف و توصيف كند، نازل شد و اين شأن نزول همسو با نزول اين سوره شريفه در مكه است و مكی بودن سوره را اثبات میكند.
وی با بيان اين كه برای هر چيزی تعريفی وجود دارد و تعريف خداوند در سوره توحيد است، تصريح كرد: سوره توحيد صفات و يگانگی خداوند را توضيح میدهد و تكتك كلمههای آن نياز به تحليل علمی دارد.
اين مفسر قرآن با عنوان اين مطلب كه در لفظ «هو» دو وجه وجود دارد گفت: در وجه اول «هو» يك اصطلاح ادبی است و اين ضمير برای بيان شأن يعنی واقع قضيه استفاده میشود و در آيه اول سوره توحيد در اين معنا بهكار میرود كه بگو حق اين است كه خداوند يگانه است.
آيتالله حسينی ادامه داد: وجه دوم در لفظ هو كنايه از ذات اقدس الهی است و اين لفظ دلالت بر ذات اقدس الهی دارد.
وی با بيان اين كه كسی نمیتواند به ذات اقدس الهی احاطه پيدا كند، عنوان كرد: هرآنچه با عقل انسان تعريف میشود خداوند نيست و ما توان تعريف خداوند را نداريم، چون ما در تعاريف خود از ابزاری مانند جنس و فصل استفاده میكنيم و برای خداوند جنس و فصل وجود ندارد، زيرا اگر چيزی جنس و فصل داشته باشد، محدود میشود و محدود مخلوق است، پس خداوند نيست.
اين مفسر قرآن ادامه داد: هر آنچه انسان میپندارد كه ذات خداوند است غير از خداوند است و ما خدا را تنها با صفاتش میتوانيم بشناسيم.
حسينی با اشاره به اينكه برای هر موجود، وجودی و ماهيتی وجود دارد، اظهار كرد: خداوند واجب الوجود، ازلی و سرمدی است و وابسته به غير نيست.
وی در بيان تفسير كلمه الله با اشاره به اينكه الله موجودی است كه انسان در درك حقيقتش متحير است، گفت: در لغت عربی الله زمانی استفاده میشود كه مردم در رسيدن به كنه و ذات متحيرند و كلمه الله همين مفهوم را می رساند و هيچ مترادفی در فارسی برای آن نيست، تنها صاحب جواهر عنوان كرده است كه شايد بتوان در زبان عربی يزدان را معادل الله بدانيم.
توليت مسجد جامع زنجان افزود: خداوند مجرد است و به همين دليل هرگز نمیتوان خداوند را با حواس پنجگانه درك كرد.
آيتالله حسينی به بيان تفاوت لفظ احد و واحد پرداخت و تصريح كرد: «احد» و «واحد» از يك ريشهاند، اما احد برای چيزی استفاده میشود كه برای آن نه در خارج و نه در ذهن كثرت و تعدد وجود نداشته باشد درحالی كه واحد قابليت كثرت دارد و به معنی يكی است كه به دنبال آن دومی خواهد آمد.
وی با بيان اين كه احديت يعنی نفی كثرت در ذات و صفات و افعال گفت: احد در فارسی به معنی يكتا است يعنی يگانهای كه دومی ندارد.
اين مفسر قرآن در تبيين معنی كلمه احد به حديثی از امام علی(ع) متوسل شد و عنوان كرد: امام علی(ع) میفرمايد: زمانی كه میگوييم خداوند يكتا است، چهار وجه قابل تصور میشود كه دو وجه آن به خداوند اطلاق نمیشود، يكی لفظ واحد است چون اين لفظ در مقابل دوم است و ديگری واحد من الناس است كه جايز نيست، چون تشبيه به مخلوق شده است و خداوند بالاتر از مخلوق است.
آيتالله حسينی روايت حديث شريف را ادامه داد و گفت: دو وجه ديگر لفظ احد قابل اطلاق به خداوند است، يكی احد به معنی يگانه و ديگری احد به معنای تجزيهناپذير، يعنی خداوند در خارج و در ذهن تجزيهناپذير و يگانه است.
وی تصريح كرد: حقيقت قرآن در نزد اهل بيت(ع) است و كسی به زيبايی امام علی(ع) احديت خداوند را تفسير نكرده است.
حسينی در پايان با اشاره به اين كه تك تك كلمههای سوره مباركه توحيد نياز به تحليل علمی دارد، خاطرنشان كرد: ادامه تفسير اين سوره شريفه به اولين پنجشنبه بعد از ماه مبارك رمضان موكول میشود.
traduction« Comprendre la sourate La pureté (Towhid) amènera à la connaissance de la nature sacrée divine »
Zanjan (IQNA) – « Comprendre la sourate La pureté amènera à la connaissance de la nature sacrée de Dieu car cette sourate est la base et la mère du monothéisme », a déclaré l’ayatollah Seyed Mohamad Hosseini Zanjani.
Selon l’Agence iranienne de presse coranique (IQNA), l’ayatollah Seyed Mohamad Hosseini Zanjani, recteur de la grande mosquée de Zanjan et commentateur du Coran, lors d’une réunion du commentaire sur le Coran le 5 août dans cette mosquée, a procédé à un commentaire de la sourate La pureté (Towhid) qui est selon l’ordre de descente la 22ème sourate du Coran en se référant à un hadith de l’imam Réza (AS) qui dit : « Comprendre la sourate La pureté amènera à la connaissance de la nature sacrée divine. »
Il a ajouté : « La sourate La pureté est la mère et la base du monothéisme. La racine des autres versets en rapport avec cette sourate qui existent dans le Coran, se trouve dans cette sourate. »
Ce commentateur du Coran a cité comme les spécificités de cette sourate de la Mecque : être courte et font allusion aux principales questions et il a déclaré que ces signes étaient évidents dans les versets de louange (Hamd) et l’unicité (Towhid). La sourate La pureté est de La Mecque.
L’ayatollah Hosseini, en signalant le rang de la descente de la sourate La pureté, a dit : « La sourate La pureté est descendue en réponse à une question d’un mécréant au prophète afin qu’il définisse Dieu. Ce rang de descente (la raison d’être) est en concordance avec la descente de cette sourate à La Mecque et prouve que c’est une sourate de La Mecque.
En déclarant que pour chaque chose, il y avait une signification et que la signification de Dieu était dans la sourate La pureté, il a précisé : « La sourate La pureté explique les attributs et l’unité de Dieu, et chaque mot de cette sourate a besoin d’analyse scientifique. »
Ce commentateur du Coran en déclarant ces propos que dans le langage de Hu, il y avait deux faces, a dit : « Dans la première face, Hu est une expression littéraire. C’est un pronom pour expliquer le rang, la réalité d’une affaire et dans le premier verset de la sourate La pureté, il est utilisé dans ce sens que Dieu est unique. »
L’ayatollah Hosseini a continué : « La deuxième face dans le terme de Hu est une allusion à la nature sacrée de Dieu et ce terme indique la nature sacrée divine. »
En déclarant que personne ne peut connaître bien la nature sacrée de Dieu, il a dit : « Tout ce qu’on définit avec l’intelligence de l’homme n’est Dieu et nous ne pouvons pas définir Dieu car nous utilisons dans nos définitions des instruments comme genre et différentiation alors que pour Dieu, il n’y a ni genre ni différentiation. Chaque chose qui a un genre et une différentiation est limitée et celui qui est limité est la créature donc il n’est pas Dieu. »
Le commentateur du Coran a ajouté : « Tout ce que l’homme pense qu’il est de nature de Dieu, n’est pas Dieu et nous ne pouvons connaître Dieu que par ses attributs. »
Hosseini, en signalant que pour chaque créature, il y a existence et identité, a déclaré : « Dieu est absolu, éternel et immortel et ne dépend pas des autres. »
En commentant le mot Allah, en soulignant qu’Allah était une existence que l’homme était surpris de comprendre sa réalité, il a dit : « Dans le mot arabe, Allah est utilisé quand les gens sont étonnés de comprendre sa nature et son fonds. Le mot Allah signifie ce concept et il n’y a aucun synonyme en langue persan pour ce mot. Seulement l’écrivain du livre Jawaher (Bijoux) a évoqué que peut-être dans la langue arabe, on pouvait dire Yazdan en synonyme d’Allah. »
Le recteur de la grande mosquée de Zandjan a ajouté : « Dieu n’a pas de corps et c’est pour cette raison qu’on ne peut jamais apercevoir Dieu avec ses 5 sens. »
L’ayatollah Hosseini, en évoquant les différences entre unité et unique a précisé que unité et unique étaient de même racine mais l’unité est utilisée pour quelque chose qui n’a ni multitude ni pluralité dans la pensée et dans l’extérieur, alors que unique a le potentiel d’être multiple et signifie un, qui peut avoir à la suite un deuxième.
En expliquant que l’unicité cela voulait dire la négation de la multitude de la nature des attributs et des actions, il a dit : « Unité en persan cela veut dire seul (unique), cela veut dire un unique qui n’a pas de deuxième. »
En expliquant le mot unique, il s’est référé à un hadith de l’imam Ali (AS) qui dit : « Quand nous disons que Dieu est unique, on peut imaginer quatre faces dont deux ne peuvent être appliquées à Dieu et l’autre c’est l’unité du peuple qui n’est pas autorisé car c’est l’assimiler à la créature et Dieu est plus grand que la créature. »
L’ayatollah Hosseini a continué ce noble hadith en disant : « Les deux autres faces de l’unité sont applicables à Dieu, une unité qui signifie unicité et l’autre qui signifie, inséparable. Cela veut dire que Dieu est inséparable et unique dans la pensée et dans l’extérieur. »
Il a précisé : « La réalité du Coran est chez l’Ahl ol Bayt (AS) et personne ne peut commenter si jolie unicité de Dieu qu’Ali (AS). »
A la fin, Hosseini, en soulignant que chaque mot de la sourate La pureté avait besoin d’une analyse scientifique, a rappelé que la suite du commentaire de cette sourate serait reportée au 1er jeudi après le mois de ramadan.
يك مفسر قرآن:
درك سوره «توحيد»، شناخت ذات اقدس الهی را به دنبال دارد
گروه فعاليتهای قرآنی: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد، چراكه اين سوره مباركه «ام» و اساس توحيد است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه زنجان، آيتالله «سيدمحمد حسينیزنجانی»، توليت مسجد جامع زنجان و مفسر قرآن 14 مردادماه در مسجد جامع زنجان در نشست تفسيری به تفسير سوره مباركه توحيد كه براساس شأن نزول سوره بيست و دوم قرآن است، پرداخت و با اشاره به حديثی از امام رضا(ع) گفت: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد.
وی افزود: سوره توحيد «امّ» و اساس توحيد است و ريشه ساير آياتی كه در رابطه با توحيد در قرآن وجود دارد، در اين سوره مباركه قرار دارد.
اين مفسر قرآن كوتاهی سوره و اشاره به مسايل اساسی را از ويژگیهای سور مكی شمرد و اظهار كرد: اين علايم در سورههای حمد و توحيد نمود دارد و سوره توحيد از جمله سوره مكی است.
آيتالله حسينی با اشاره به شأن نزول سوره توحيد گفت: سوره توحيد در پاسخ به سؤال مشركانی كه از پيامبر اكرم(ص) خواستند كه خداوند را تعريف و توصيف كند، نازل شد و اين شأن نزول همسو با نزول اين سوره شريفه در مكه است و مكی بودن سوره را اثبات میكند.
وی با بيان اين كه برای هر چيزی تعريفی وجود دارد و تعريف خداوند در سوره توحيد است، تصريح كرد: سوره توحيد صفات و يگانگی خداوند را توضيح میدهد و تكتك كلمههای آن نياز به تحليل علمی دارد.
اين مفسر قرآن با عنوان اين مطلب كه در لفظ «هو» دو وجه وجود دارد گفت: در وجه اول «هو» يك اصطلاح ادبی است و اين ضمير برای بيان شأن يعنی واقع قضيه استفاده میشود و در آيه اول سوره توحيد در اين معنا بهكار میرود كه بگو حق اين است كه خداوند يگانه است.
آيتالله حسينی ادامه داد: وجه دوم در لفظ هو كنايه از ذات اقدس الهی است و اين لفظ دلالت بر ذات اقدس الهی دارد.
وی با بيان اين كه كسی نمیتواند به ذات اقدس الهی احاطه پيدا كند، عنوان كرد: هرآنچه با عقل انسان تعريف میشود خداوند نيست و ما توان تعريف خداوند را نداريم، چون ما در تعاريف خود از ابزاری مانند جنس و فصل استفاده میكنيم و برای خداوند جنس و فصل وجود ندارد، زيرا اگر چيزی جنس و فصل داشته باشد، محدود میشود و محدود مخلوق است، پس خداوند نيست.
اين مفسر قرآن ادامه داد: هر آنچه انسان میپندارد كه ذات خداوند است غير از خداوند است و ما خدا را تنها با صفاتش میتوانيم بشناسيم.
حسينی با اشاره به اينكه برای هر موجود، وجودی و ماهيتی وجود دارد، اظهار كرد: خداوند واجب الوجود، ازلی و سرمدی است و وابسته به غير نيست.
وی در بيان تفسير كلمه الله با اشاره به اينكه الله موجودی است كه انسان در درك حقيقتش متحير است، گفت: در لغت عربی الله زمانی استفاده میشود كه مردم در رسيدن به كنه و ذات متحيرند و كلمه الله همين مفهوم را می رساند و هيچ مترادفی در فارسی برای آن نيست، تنها صاحب جواهر عنوان كرده است كه شايد بتوان در زبان عربی يزدان را معادل الله بدانيم.
توليت مسجد جامع زنجان افزود: خداوند مجرد است و به همين دليل هرگز نمیتوان خداوند را با حواس پنجگانه درك كرد.
آيتالله حسينی به بيان تفاوت لفظ احد و واحد پرداخت و تصريح كرد: «احد» و «واحد» از يك ريشهاند، اما احد برای چيزی استفاده میشود كه برای آن نه در خارج و نه در ذهن كثرت و تعدد وجود نداشته باشد درحالی كه واحد قابليت كثرت دارد و به معنی يكی است كه به دنبال آن دومی خواهد آمد.
وی با بيان اين كه احديت يعنی نفی كثرت در ذات و صفات و افعال گفت: احد در فارسی به معنی يكتا است يعنی يگانهای كه دومی ندارد.
اين مفسر قرآن در تبيين معنی كلمه احد به حديثی از امام علی(ع) متوسل شد و عنوان كرد: امام علی(ع) میفرمايد: زمانی كه میگوييم خداوند يكتا است، چهار وجه قابل تصور میشود كه دو وجه آن به خداوند اطلاق نمیشود، يكی لفظ واحد است چون اين لفظ در مقابل دوم است و ديگری واحد من الناس است كه جايز نيست، چون تشبيه به مخلوق شده است و خداوند بالاتر از مخلوق است.
آيتالله حسينی روايت حديث شريف را ادامه داد و گفت: دو وجه ديگر لفظ احد قابل اطلاق به خداوند است، يكی احد به معنی يگانه و ديگری احد به معنای تجزيهناپذير، يعنی خداوند در خارج و در ذهن تجزيهناپذير و يگانه است.
وی تصريح كرد: حقيقت قرآن در نزد اهل بيت(ع) است و كسی به زيبايی امام علی(ع) احديت خداوند را تفسير نكرده است.
حسينی در پايان با اشاره به اين كه تك تك كلمههای سوره مباركه توحيد نياز به تحليل علمی دارد، خاطرنشان كرد: ادامه تفسير اين سوره شريفه به اولين پنجشنبه بعد از ماه مبارك رمضان موكول میشود.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
شماره خبر :628156
يك مفسر قرآن:
درك سوره «توحيد»، شناخت ذات اقدس الهی را به دنبال دارد
گروه فعاليتهای قرآنی: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد، چراكه اين سوره مباركه «ام» و اساس توحيد است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه زنجان، آيتالله «سيدمحمد حسينیزنجانی»، توليت مسجد جامع زنجان و مفسر قرآن 14 مردادماه در مسجد جامع زنجان در نشست تفسيری به تفسير سوره مباركه توحيد كه براساس شأن نزول سوره بيست و دوم قرآن است، پرداخت و با اشاره به حديثی از امام رضا(ع) گفت: درك سوره توحيد شناخت توحيد ذات اقدس الهی را به دنبال دارد.
وی افزود: سوره توحيد «امّ» و اساس توحيد است و ريشه ساير آياتی كه در رابطه با توحيد در قرآن وجود دارد، در اين سوره مباركه قرار دارد.
اين مفسر قرآن كوتاهی سوره و اشاره به مسايل اساسی را از ويژگیهای سور مكی شمرد و اظهار كرد: اين علايم در سورههای حمد و توحيد نمود دارد و سوره توحيد از جمله سوره مكی است.
آيتالله حسينی با اشاره به شأن نزول سوره توحيد گفت: سوره توحيد در پاسخ به سؤال مشركانی كه از پيامبر اكرم(ص) خواستند كه خداوند را تعريف و توصيف كند، نازل شد و اين شأن نزول همسو با نزول اين سوره شريفه در مكه است و مكی بودن سوره را اثبات میكند.
وی با بيان اين كه برای هر چيزی تعريفی وجود دارد و تعريف خداوند در سوره توحيد است، تصريح كرد: سوره توحيد صفات و يگانگی خداوند را توضيح میدهد و تكتك كلمههای آن نياز به تحليل علمی دارد.
اين مفسر قرآن با عنوان اين مطلب كه در لفظ «هو» دو وجه وجود دارد گفت: در وجه اول «هو» يك اصطلاح ادبی است و اين ضمير برای بيان شأن يعنی واقع قضيه استفاده میشود و در آيه اول سوره توحيد در اين معنا بهكار میرود كه بگو حق اين است كه خداوند يگانه است.
آيتالله حسينی ادامه داد: وجه دوم در لفظ هو كنايه از ذات اقدس الهی است و اين لفظ دلالت بر ذات اقدس الهی دارد.
وی با بيان اين كه كسی نمیتواند به ذات اقدس الهی احاطه پيدا كند، عنوان كرد: هرآنچه با عقل انسان تعريف میشود خداوند نيست و ما توان تعريف خداوند را نداريم، چون ما در تعاريف خود از ابزاری مانند جنس و فصل استفاده میكنيم و برای خداوند جنس و فصل وجود ندارد، زيرا اگر چيزی جنس و فصل داشته باشد، محدود میشود و محدود مخلوق است، پس خداوند نيست.
اين مفسر قرآن ادامه داد: هر آنچه انسان میپندارد كه ذات خداوند است غير از خداوند است و ما خدا را تنها با صفاتش میتوانيم بشناسيم.
حسينی با اشاره به اينكه برای هر موجود، وجودی و ماهيتی وجود دارد، اظهار كرد: خداوند واجب الوجود، ازلی و سرمدی است و وابسته به غير نيست.
وی در بيان تفسير كلمه الله با اشاره به اينكه الله موجودی است كه انسان در درك حقيقتش متحير است، گفت: در لغت عربی الله زمانی استفاده میشود كه مردم در رسيدن به كنه و ذات متحيرند و كلمه الله همين مفهوم را می رساند و هيچ مترادفی در فارسی برای آن نيست، تنها صاحب جواهر عنوان كرده است كه شايد بتوان در زبان عربی يزدان را معادل الله بدانيم.
توليت مسجد جامع زنجان افزود: خداوند مجرد است و به همين دليل هرگز نمیتوان خداوند را با حواس پنجگانه درك كرد.
آيتالله حسينی به بيان تفاوت لفظ احد و واحد پرداخت و تصريح كرد: «احد» و «واحد» از يك ريشهاند، اما احد برای چيزی استفاده میشود كه برای آن نه در خارج و نه در ذهن كثرت و تعدد وجود نداشته باشد درحالی كه واحد قابليت كثرت دارد و به معنی يكی است كه به دنبال آن دومی خواهد آمد.
وی با بيان اين كه احديت يعنی نفی كثرت در ذات و صفات و افعال گفت: احد در فارسی به معنی يكتا است يعنی يگانهای كه دومی ندارد.
اين مفسر قرآن در تبيين معنی كلمه احد به حديثی از امام علی(ع) متوسل شد و عنوان كرد: امام علی(ع) میفرمايد: زمانی كه میگوييم خداوند يكتا است، چهار وجه قابل تصور میشود كه دو وجه آن به خداوند اطلاق نمیشود، يكی لفظ واحد است چون اين لفظ در مقابل دوم است و ديگری واحد من الناس است كه جايز نيست، چون تشبيه به مخلوق شده است و خداوند بالاتر از مخلوق است.
آيتالله حسينی روايت حديث شريف را ادامه داد و گفت: دو وجه ديگر لفظ احد قابل اطلاق به خداوند است، يكی احد به معنی يگانه و ديگری احد به معنای تجزيهناپذير، يعنی خداوند در خارج و در ذهن تجزيهناپذير و يگانه است.
وی تصريح كرد: حقيقت قرآن در نزد اهل بيت(ع) است و كسی به زيبايی امام علی(ع) احديت خداوند را تفسير نكرده است.
حسينی در پايان با اشاره به اين كه تك تك كلمههای سوره مباركه توحيد نياز به تحليل علمی دارد، خاطرنشان كرد: ادامه تفسير اين سوره شريفه به اولين پنجشنبه بعد از ماه مبارك رمضان موكول میشود.
traduction« Comprendre la sourate La pureté (Towhid) amènera à la connaissance de la nature sacrée divine »
Zanjan (IQNA) – « Comprendre la sourate La pureté amènera à la connaissance de la nature sacrée de Dieu car cette sourate est la base et la mère du monothéisme », a déclaré l’ayatollah Seyed Mohamad Hosseini Zanjani.
Selon l’Agence iranienne de presse coranique (IQNA), l’ayatollah Seyed Mohamad Hosseini Zanjani, recteur de la grande mosquée de Zanjan et commentateur du Coran, lors d’une réunion du commentaire sur le Coran le 5 août dans cette mosquée, a procédé à un commentaire de la sourate La pureté (Towhid) qui est selon l’ordre de descente la 22ème sourate du Coran en se référant à un hadith de l’imam Réza (AS) qui dit : « Comprendre la sourate La pureté amènera à la connaissance de la nature sacrée divine. »
Il a ajouté : « La sourate La pureté est la mère et la base du monothéisme. La racine des autres versets en rapport avec cette sourate qui existent dans le Coran, se trouve dans cette sourate. »
Ce commentateur du Coran a cité comme les spécificités de cette sourate de la Mecque : être courte et font allusion aux principales questions et il a déclaré que ces signes étaient évidents dans les versets de louange (Hamd) et l’unicité (Towhid). La sourate La pureté est de La Mecque.
L’ayatollah Hosseini, en signalant le rang de la descente de la sourate La pureté, a dit : « La sourate La pureté est descendue en réponse à une question d’un mécréant au prophète afin qu’il définisse Dieu. Ce rang de descente (la raison d’être) est en concordance avec la descente de cette sourate à La Mecque et prouve que c’est une sourate de La Mecque.
En déclarant que pour chaque chose, il y avait une signification et que la signification de Dieu était dans la sourate La pureté, il a précisé : « La sourate La pureté explique les attributs et l’unité de Dieu, et chaque mot de cette sourate a besoin d’analyse scientifique. »
Ce commentateur du Coran en déclarant ces propos que dans le langage de Hu, il y avait deux faces, a dit : « Dans la première face, Hu est une expression littéraire. C’est un pronom pour expliquer le rang, la réalité d’une affaire et dans le premier verset de la sourate La pureté, il est utilisé dans ce sens que Dieu est unique. »
L’ayatollah Hosseini a continué : « La deuxième face dans le terme de Hu est une allusion à la nature sacrée de Dieu et ce terme indique la nature sacrée divine. »
En déclarant que personne ne peut connaître bien la nature sacrée de Dieu, il a dit : « Tout ce qu’on définit avec l’intelligence de l’homme n’est Dieu et nous ne pouvons pas définir Dieu car nous utilisons dans nos définitions des instruments comme genre et différentiation alors que pour Dieu, il n’y a ni genre ni différentiation. Chaque chose qui a un genre et une différentiation est limitée et celui qui est limité est la créature donc il n’est pas Dieu. »
Le commentateur du Coran a ajouté : « Tout ce que l’homme pense qu’il est de nature de Dieu, n’est pas Dieu et nous ne pouvons connaître Dieu que par ses attributs. »
Hosseini, en signalant que pour chaque créature, il y a existence et identité, a déclaré : « Dieu est absolu, éternel et immortel et ne dépend pas des autres. »
En commentant le mot Allah, en soulignant qu’Allah était une existence que l’homme était surpris de comprendre sa réalité, il a dit : « Dans le mot arabe, Allah est utilisé quand les gens sont étonnés de comprendre sa nature et son fonds. Le mot Allah signifie ce concept et il n’y a aucun synonyme en langue persan pour ce mot. Seulement l’écrivain du livre Jawaher (Bijoux) a évoqué que peut-être dans la langue arabe, on pouvait dire Yazdan en synonyme d’Allah. »
Le recteur de la grande mosquée de Zandjan a ajouté : « Dieu n’a pas de corps et c’est pour cette raison qu’on ne peut jamais apercevoir Dieu avec ses 5 sens. »
L’ayatollah Hosseini, en évoquant les différences entre unité et unique a précisé que unité et unique étaient de même racine mais l’unité est utilisée pour quelque chose qui n’a ni multitude ni pluralité dans la pensée et dans l’extérieur, alors que unique a le potentiel d’être multiple et signifie un, qui peut avoir à la suite un deuxième.
En expliquant que l’unicité cela voulait dire la négation de la multitude de la nature des attributs et des actions, il a dit : « Unité en persan cela veut dire seul (unique), cela veut dire un unique qui n’a pas de deuxième. »
En expliquant le mot unique, il s’est référé à un hadith de l’imam Ali (AS) qui dit : « Quand nous disons que Dieu est unique, on peut imaginer quatre faces dont deux ne peuvent être appliquées à Dieu et l’autre c’est l’unité du peuple qui n’est pas autorisé car c’est l’assimiler à la créature et Dieu est plus grand que la créature. »
L’ayatollah Hosseini a continué ce noble hadith en disant : « Les deux autres faces de l’unité sont applicables à Dieu, une unité qui signifie unicité et l’autre qui signifie, inséparable. Cela veut dire que Dieu est inséparable et unique dans la pensée et dans l’extérieur. »
Il a précisé : « La réalité du Coran est chez l’Ahl ol Bayt (AS) et personne ne peut commenter si jolie unicité de Dieu qu’Ali (AS). »
A la fin, Hosseini, en soulignant que chaque mot de la sourate La pureté avait besoin d’une analyse scientifique, a rappelé que la suite du commentaire de cette sourate serait reportée au 1er jeudi après le mois de ramadan.
