A Traduire
عموميت دادن يك حكم بر تمام خاورشناسان و آثار آنها جايز نيست
چهارشنبه 27 مرداد 1389 14:06:15 شماره خبر :636398
مقدمات ثبت جهانی تعزيه در يونسكو انجام شده است
گروه اجتماعی: مديركل دفتر حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی از انجام مقدمات ثبت جهانی تعزيه در يونسكو خبر داد.
يدالله پرمون، مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با اعلام اين خبر گفت: ما كليه مقدمات كار را انجام دادهايم و اميدواريم اين آيين در اجلاس آتی كشورهای عضو كه آبانماه در كنيا برگزار میشود به بحث گذاشته شده و به ثبت جهانی برسد.
وی با اشاره به اينكه معاونت حفظ، احيا و ثبت آثار سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، معاونتی است كه در ارتباط با مواريث فرهنگی ايران و حفظ و احيای آنها فعاليت میكند، افزود: در بحث ميراث فرهنگی يكی از مقولاتی كه به تازگی اين سازمان وارد آن شده، ميراث معنوی يا ناملموس است.
پرمون با اشاره به اينكه در سال 2003 ايران با پيوستن به معاهده صيانت از ميراث فرهنگی معنوی در زمره كشورهای عضو اين كنوانسيون در آمد، اظهار كرد: ايران فعاليتهای خودش در اين زمينه را از همان زمان آغاز كرد؛ البته مقوله ميراث معنوی قبل از اين هم برای ما شناخته شده بود.
مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، بيان كرد: در تعريف ميراث معنوی بايد گفت كه ميراث معنوی آن بخشی از ميراث است كه نمود مادی ندارد و در واقع آن شالكله و دانش زيربنايی را دارد كه ميراث مادی به واسطه آن به وجود میآيد.
وی با اشاره به اينكه مطابق معاهده سال 2003 ميراث فرهنگی معنوی شامل 5 مقوله میشود، گفت: زبان، در زمره محملی برای جاری شدن سنن شفاهی؛ هنرهای اجرايی؛ آيينها، آداب، رسوم و سنن؛ دانش سنتی مرتبط با طبيعت و كيهان و طهارت در ساخت صنايع دستی اين 5 مقوله را شامل میشوند.
پرمون با اشاره به اينكه در ايران فهوای اين معاهده را بومیسازی كرديم، افزود: معتقديم بعضی از موارد به عنوان مواريث معنوی مد نظر ما هستند كه فعلا در اين معاهده ديده نشده است.
وی پاسخ به اين سئوال كه چرا تعزيه برای اين ثبت در نظر گرفته شد، اظهار كرد: تعزيه به راحتی تجلياتی از آن مقولههای پنچگانهای كه گفته شد در خودش دارد. تعزيه جدای از محوريت مسائل مذهبی موجود در آن، جزو هنرهای اجرايی نيز به حساب میآيد، چون در حوزه اجرا با الحان مختلف شركتكنندگان اجرا میشود.
مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، ادامه داد: همچنين در تعزيه زبان به عنوان محملی برای جاری شدن آوازها و نوحهها مورد استفاده قرار میگيرد و آداب و رسومی نيز در متن كار آن ديده شده است كه اين سه عامل انتظارات معاهده سال 2003 را برای ثبت جهانی برآورده میسازد.
وی در پايان گفت: آخرين خبری كه ما از اين پرونده داريم اين است كه پيشنويس قطعی به ايران واصل شده و برای اظهار نظر نهايی منتظر اجلاس آبانماه هستيم.
traduction1- Préparatifs pour l’inscription du Ta’zieh sur la liste du patrimoine mondial de l’UNESCO
Iran (IQNA) – Le directeur du bureau pour la sauvegarde et la renaissance de l’héritage moral et naturel de l’organisation de l’héritage culturel de l’Iran a annoncé la réalisation des préparatifs pour l’inscription sur la liste du patrimoine mondial de l’UNESCO du Ta’zieh, théâtre religieux relatant la tragédie de l’Achoura.
Lors d’un entretien avec l’Agence iranienne de presse coranique (IQNA), Yadollah Permon, directeur général de l’inscription des œuvres, de la sauvegarde et de la renaissance de l’héritage moral de l’organisation de l’héritage culturel, de l’artisanat et du tourisme, en annonçant cette nouvelle, a précisé : « Nous avons fait tous les préparatifs et nous espérons que cette question soit abordée lors de la prochaine conférence des pays membres qui aura lieu au mois de novembre au Kenya et qu’elle soit enregistrée au niveau mondial. »
Il a souligné que le bureau de la sauvegarde, de la renaissance et de l’enregistrement culturel, de l’artisanat et du tourisme était un bureau en relation avec l’héritage culturel de l’Iran pour le protéger. Il a ajouté : « Concernant la question de l’héritage culturel, une des question qui s’est posée récemment est l’héritage moral ou intangible. »
Permon, en faisant allusion à l’adhésion de l’Iran à la convention de la sauvegarde de l’héritage culturel et moral en 2003 et à ce que l’Iran était membre de cette convention, a déclaré : « L’Iran a commencé ses activités depuis cette date mais bien entendu, cette question de l’héritage moral était connue bien avant. »
Le directeur du bureau pour la sauvegarde et la renaissance de l’héritage moral et naturel de l’organisation de l’héritage culturel de l’Iran a déclaré : « Pour donner une signification de l’héritage moral, il faut dire que l’héritage moral est une partie de l’héritage qui n’a pas de signes d’apparence mais en réalité, il est la base et la forme qui engendrent l’héritage matériel. »
En se référant à la convention de 2003, il a dit : « Selon cette convention, l’héritage culturel immatériel comprend 5 catégories. La langue est la cause pour répandre les coutumes orales, les arts réalisables, les cérémonies, les coutumes, les sciences anciennes en relation avec la nature et le monde ainsi que la propreté dans la fabrication de l’artisanat sont ces 5 catégories. »
Permon en déclarant que l’Iran avait appliqué le contenu de cette convention, a ajouté : « Nous pensons qu’il y a certains cas comme l’héritage culturel qui ne sont pas insérés dans cette convention. »
En réponse à la question : Pourquoi le Ta’zieh (théâtre religieux relatant la tragédie de l’Achoura) a été envisagé pour cette inscription mondiale, il a répondu : « Le Ta’zieh illustre simplement ces 5 catégories qui ont été citées. Le Ta’zieh, en dehors de ses aspects religieux, est considéré parmi les arts appliqués car dans le domaine de la réalisation, il peut être réalisé dans les différents langages des participants. »
Le directeur a continué : « Dans le Ta’zieh, la langue est utilisée comme un instrument pour répandre des chansons et des chants religieux et il y a une certaine coutume dans la réalisation de ce travail. Ces 3 éléments satisfont les exigences de la convention de 2003 pour l’inscription mondiale. »
Pour terminer, il a conclu : « La dernière nouvelle que nous avons sur ce dossier est que le texte final est arrivé en Iran et nous attendons la décision finale de la conférence du mois de novembre. »
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
چهارشنبه 27 مرداد 1389 10:31:14 شماره خبر :635597
عموميت دادن يك حكم بر تمام خاورشناسان و آثار آنها جايز نيست
گروه بينالملل: آيتاللهالعظمی سيدمحمدسعيد حكيم از مراجع تقليد نجف اشرف، عموميتدادن يك حكم واحد بر تمامی آثار، مطالعات، دستاوردها و برودندادهای خاورشناسان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی را جايز ندانست.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، بررسی آثار و مطالعات خاورشناسان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی نشان میدهد كه در ميان آنان، هم افراد منصف ديده میشوند و هم مغرض، بهطوری كه گروهی از خاورشناسان مغرض به انگيزههای تبشيری، مسلمانان را به چشمپوشی از قرآن كريم و آيين اسلام فرامیخواندند و تلاش میكردند از طريق پژوهشهای مغرض و خلاف واقع درباره دين مبين اسلام، قرآن كريم و نبی اكرم(ص)، پردههای ضخيمی بر تاريخ درخشان اسلامی بيفكنند.
اين گروه مدعی هستند كه اسلام مجموعهای است از بدعتها و مسلمانان افرادی وحشی و خونريزند و خاورشناسانی چون «نيكلا دكيز»، «فيفش»، «فراچی»، «هوتنگر»، «ويلياندر» و «بريدو» در جرگه همين مستشرقان جای دارند.
بنابراين، تأليفات اين خاورشناسان مغرض فاقد ويژگی يك تحقيق علمی است و مستند به هيچ دليل دينی، تاريخی و يا واقعيت اجتماعی نيست و تنها بر هواهای نفسانی و گرايش به عواطف و احساسات تكيه دارد.
اما در مقابل اين گروه مغرض، خاورشناسان منصفی همچون «سرويليام موير» هستند كه به اين ادعاهای دروغ پوشالی و شرارتها و كينهتوزیهای كوركورانه اين گروه از خاورشناسان مغرض پاسخ دادهاند، بنابراين تأليف آثار و رويكرد منصفانه برخی خاورشناسان ما را مجاب میكند كه نسبت به مستشرقان و مقوله شرقشناسی با احتياط بيشتری عمل كنيم و ديد مغرضبودن را به تمامی خاورشناسان تعميم ندهيم، زيرا برخی از آنان پژوهشهای علمی و دقيقی داشتهاند و تأليفات منصفانهای در حوزه علوم اسلامی نگاشتهاند.
در همين راستا، خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) در ادامه بررسی مطالعات قرآنپژوهشی خاورشناسان و رويكرد منصفانه و مغرضانه آنان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی، از آيتالله العظمی سيد سعيد حكيم از مراجع تقليد شيعيان در نجف اشرف خواست كه ارزيابی خود را نسبت به ترجمههای قرآنی مستشرقان و نحوه تعامل با آثار و دستاورد خاورشناسان در حوزه ترجمه، تأليف و تحقيق علوم اسلامی و قرآنی اعلام كند كه آيتالله سيدسعيد حكيم در پاسخ به اين پرسش گفت: برونداد، تأليفات و آثار خاورشناسان در حوزههای مختلف علوم قرآنی و اسلامی متفاوت است و اهداف و انگيزههای آنان نيز از ترجمه قرآن كريم و تأليف و تحقيق در حوزه علوم اسلامی و قرآنی فرق میكند.
اين مرجع شيعی در ادامه تصريح كرد: با توجه به تفاوت اين تأليفات و همچنين، تفاوت ميان انگيزهها و اهداف خاورشناسان در پرداختن به ترجمه، تأليف و تحقيق درباره قرآن كريم و آيين اسلام، عموميتدادن يك حكم واحد بر تمامی آثار، دستاوردها و برودندادههای خاورشناسان جايز نيست.
متن عربی پرسش خبرگزای ايكنا
«بعد التحية والسلام والدعاء لسماحة المرجع الدينی السيد محمد سعيد الحكيم بالصحة والسلامة.سماحة السيد لو تفضلتم بأن تدلوا لنا رأيكم حول ترجمات المستشرقين للقرآن الكريم وتقييمكم لها؟ وهل يمكن الاعتناء بنتاجات المستشرقين حول القرآن الكريم، تاليفاً وترجمة وتحقيقاً؟ بعبارة اخرى ما هو الحصاد المعرفی والتجديد الذی أنجزه الاستشراق فی قراءته القرآنية؟ودمتم ذخرا للأمة الاسلامية».
متن عربی پاسخ آيتالله سيد محمد سعيد حكيم
«بسم الله الرحمن الرحيم وله الحمد، السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ تختلف نتاجات المستشرقين وأهدافهم منها، ولا يمكن تعميم الحكم عليهم جميعا؛ وفقك الله تعالی لكل خير».
از پاسخ اين مرجع والامقام نجف اشرف چنين میتوان استنباط كرد كه نبايد به تمامی خاورشناسان به ديد مغرض نگريست، زيرا مستشرقان منصفی هستند كه زبان عربی را بهعنوان فرهنگ، ادب و تمدن لمس كردهاند و قرآن را نقطه اوج اين زبان دانسته و با انگيزههای علمی و تنها به خاطر آگاهی از قرآن و لذت بردن از آن به كاوش و پژوهش در اين كتاب بزرگ پرداختهاند و آثار بزرگ و قابل ستايشی در اين راه از خود بر جای نهادهاند.
البته اين قضاوت جنبه عمومی ندارد و موارد شاذّ و نادری نيز برخلاف اين ديده میشود و خاورشناسان مغرضی هستند كه با اهداف تبشيری و استعماری و ضربهزدن به اسلام و مسلمانان به تأليفات خاورشناسی روی آوردهاند و آثار مغرضی ارائه دادهاند.
با وجود آنچه گفته شد، ما وظيفه داريم كه در مقابل آثار و تلاشهای مستشرقان و پژوهشهای قرآنی آنان، موضع احتياط را رعايت كنيم، زيرا بسياری از خاورشناسان معمولاً میخواهند قرآن كريم را از طريق راهها، شيوهها و استنتاجات خود كه از فهم اصيل قرآنی هم به دور است، بهويژه در زمينه تفسير و ترجمه، مقهور سازند، اما تفسير خاورشناسان هر چند دقيق باشد، باز نمیتواند مقصود قرآن را آن چنان كه به زبان عربی قادر است، به زبان ديگر بيان كند و ترجمه نيز هر چقدر هم كه لفظ به لفظ صورت پذيرد باز هم با اصول بلاغی و ساختارهای زيباشناختیای كه قرآن ارايه كرده است، بسيار تفاوت دارد.
آيتالله سيد سعيد حكيم در هشتم ذیالقعده سال 1354 هجری قمری در شهر نجف اشرف متولد شد و از همان كودكی دارای نبوغ و استعداد سرشاری برای دريافت كمالات نفسانی و مكارم و ارزشهای اخلاقی بود؛ در حالی كه تنها 10 سال سن داشت، پدرش ـ سيد محمد علی طباطبائی حكيم ـ وی را به فراگيری علوم اسلامی و حوزوی و ارزشهای اخلاقی وادشت؛ از آنجا كه پدر آيتالله العظمی سيد سعيد حكيم با شخصيتهای علمی برجسته زمان خود مجالست و معاشرت داشت، اين فرصت برای آيتالله حكيم فراهم شد كه با اين شخصيتهای علمی وارسته همچون شيخ يوسف حلی، سيد يوسف طباطبائی و شيخ محمد طاهر نجفی ديدار و معاشرت كند و اين مسأله، از امتيازات مرحله جوانی وی به شمار میآيد.
مرحوم آيتالله سيد محسن طباطبائی حكيم جد مادری وی، مرحوم سيد محمد علی حكيم(پدر بزرگوارش)، مرحوم آيتالله العظمی سيد ابوالقاسم خوئی و مرحوم آيتالله العظمی شيخ حسن حلی از اساتيد وی به شمار میآيند.
«فقه القضاء»، «مصباح منهاج ومنهاج الصالحين»، «فی رحاب العقيدة»، «مناسك الحجّ والعمرة»، «رسالة أبويه للمغتربين»، «المحكم فی أُصول الفقه»، «الكافی فی أُصول الفقه»، «كتابة مستقلّة فی خارج المعاملات»، «الأُصولية والأخبارية بين الأسماء والواقع»، «حاشيهای بر كفاية الأُصول»، «حاشيهای بر رسالههای شيخ انصاری»، «حاشيهای بر مكاسب شيخ انصاری»، «رسالهای برای مبلغان وطلاب حوزه علمية»، «تقريرات بحث آيتالله سیّد محسن طباطبائی حكيم»، «تقريرات بحث آيتالله سيدابوالقاسم خوئی در اصول» و «تقريرات بحث آيتالله شيخ حسين حلی در فقه واصول» از جمله آثار وی به شمار میآيد.
مقدمات ثبت جهانی تعزيه در يونسكو انجام شده است
گروه اجتماعی: مديركل دفتر حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی از انجام مقدمات ثبت جهانی تعزيه در يونسكو خبر داد.
يدالله پرمون، مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با اعلام اين خبر گفت: ما كليه مقدمات كار را انجام دادهايم و اميدواريم اين آيين در اجلاس آتی كشورهای عضو كه آبانماه در كنيا برگزار میشود به بحث گذاشته شده و به ثبت جهانی برسد.
وی با اشاره به اينكه معاونت حفظ، احيا و ثبت آثار سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، معاونتی است كه در ارتباط با مواريث فرهنگی ايران و حفظ و احيای آنها فعاليت میكند، افزود: در بحث ميراث فرهنگی يكی از مقولاتی كه به تازگی اين سازمان وارد آن شده، ميراث معنوی يا ناملموس است.
پرمون با اشاره به اينكه در سال 2003 ايران با پيوستن به معاهده صيانت از ميراث فرهنگی معنوی در زمره كشورهای عضو اين كنوانسيون در آمد، اظهار كرد: ايران فعاليتهای خودش در اين زمينه را از همان زمان آغاز كرد؛ البته مقوله ميراث معنوی قبل از اين هم برای ما شناخته شده بود.
مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، بيان كرد: در تعريف ميراث معنوی بايد گفت كه ميراث معنوی آن بخشی از ميراث است كه نمود مادی ندارد و در واقع آن شالكله و دانش زيربنايی را دارد كه ميراث مادی به واسطه آن به وجود میآيد.
وی با اشاره به اينكه مطابق معاهده سال 2003 ميراث فرهنگی معنوی شامل 5 مقوله میشود، گفت: زبان، در زمره محملی برای جاری شدن سنن شفاهی؛ هنرهای اجرايی؛ آيينها، آداب، رسوم و سنن؛ دانش سنتی مرتبط با طبيعت و كيهان و طهارت در ساخت صنايع دستی اين 5 مقوله را شامل میشوند.
پرمون با اشاره به اينكه در ايران فهوای اين معاهده را بومیسازی كرديم، افزود: معتقديم بعضی از موارد به عنوان مواريث معنوی مد نظر ما هستند كه فعلا در اين معاهده ديده نشده است.
وی پاسخ به اين سئوال كه چرا تعزيه برای اين ثبت در نظر گرفته شد، اظهار كرد: تعزيه به راحتی تجلياتی از آن مقولههای پنچگانهای كه گفته شد در خودش دارد. تعزيه جدای از محوريت مسائل مذهبی موجود در آن، جزو هنرهای اجرايی نيز به حساب میآيد، چون در حوزه اجرا با الحان مختلف شركتكنندگان اجرا میشود.
مديركل دفتر ثبت آثار و حفظ و احيای ميراث معنوی و طبيعی سازمان ميراث فرهنگی، صنايع دستی و گردشگری، ادامه داد: همچنين در تعزيه زبان به عنوان محملی برای جاری شدن آوازها و نوحهها مورد استفاده قرار میگيرد و آداب و رسومی نيز در متن كار آن ديده شده است كه اين سه عامل انتظارات معاهده سال 2003 را برای ثبت جهانی برآورده میسازد.
وی در پايان گفت: آخرين خبری كه ما از اين پرونده داريم اين است كه پيشنويس قطعی به ايران واصل شده و برای اظهار نظر نهايی منتظر اجلاس آبانماه هستيم.
traduction1- Préparatifs pour l’inscription du Ta’zieh sur la liste du patrimoine mondial de l’UNESCO
Iran (IQNA) – Le directeur du bureau pour la sauvegarde et la renaissance de l’héritage moral et naturel de l’organisation de l’héritage culturel de l’Iran a annoncé la réalisation des préparatifs pour l’inscription sur la liste du patrimoine mondial de l’UNESCO du Ta’zieh, théâtre religieux relatant la tragédie de l’Achoura.
Lors d’un entretien avec l’Agence iranienne de presse coranique (IQNA), Yadollah Permon, directeur général de l’inscription des œuvres, de la sauvegarde et de la renaissance de l’héritage moral de l’organisation de l’héritage culturel, de l’artisanat et du tourisme, en annonçant cette nouvelle, a précisé : « Nous avons fait tous les préparatifs et nous espérons que cette question soit abordée lors de la prochaine conférence des pays membres qui aura lieu au mois de novembre au Kenya et qu’elle soit enregistrée au niveau mondial. »
Il a souligné que le bureau de la sauvegarde, de la renaissance et de l’enregistrement culturel, de l’artisanat et du tourisme était un bureau en relation avec l’héritage culturel de l’Iran pour le protéger. Il a ajouté : « Concernant la question de l’héritage culturel, une des question qui s’est posée récemment est l’héritage moral ou intangible. »
Permon, en faisant allusion à l’adhésion de l’Iran à la convention de la sauvegarde de l’héritage culturel et moral en 2003 et à ce que l’Iran était membre de cette convention, a déclaré : « L’Iran a commencé ses activités depuis cette date mais bien entendu, cette question de l’héritage moral était connue bien avant. »
Le directeur du bureau pour la sauvegarde et la renaissance de l’héritage moral et naturel de l’organisation de l’héritage culturel de l’Iran a déclaré : « Pour donner une signification de l’héritage moral, il faut dire que l’héritage moral est une partie de l’héritage qui n’a pas de signes d’apparence mais en réalité, il est la base et la forme qui engendrent l’héritage matériel. »
En se référant à la convention de 2003, il a dit : « Selon cette convention, l’héritage culturel immatériel comprend 5 catégories. La langue est la cause pour répandre les coutumes orales, les arts réalisables, les cérémonies, les coutumes, les sciences anciennes en relation avec la nature et le monde ainsi que la propreté dans la fabrication de l’artisanat sont ces 5 catégories. »
Permon en déclarant que l’Iran avait appliqué le contenu de cette convention, a ajouté : « Nous pensons qu’il y a certains cas comme l’héritage culturel qui ne sont pas insérés dans cette convention. »
En réponse à la question : Pourquoi le Ta’zieh (théâtre religieux relatant la tragédie de l’Achoura) a été envisagé pour cette inscription mondiale, il a répondu : « Le Ta’zieh illustre simplement ces 5 catégories qui ont été citées. Le Ta’zieh, en dehors de ses aspects religieux, est considéré parmi les arts appliqués car dans le domaine de la réalisation, il peut être réalisé dans les différents langages des participants. »
Le directeur a continué : « Dans le Ta’zieh, la langue est utilisée comme un instrument pour répandre des chansons et des chants religieux et il y a une certaine coutume dans la réalisation de ce travail. Ces 3 éléments satisfont les exigences de la convention de 2003 pour l’inscription mondiale. »
Pour terminer, il a conclu : « La dernière nouvelle que nous avons sur ce dossier est que le texte final est arrivé en Iran et nous attendons la décision finale de la conférence du mois de novembre. »
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
چهارشنبه 27 مرداد 1389 10:31:14 شماره خبر :635597
عموميت دادن يك حكم بر تمام خاورشناسان و آثار آنها جايز نيست
گروه بينالملل: آيتاللهالعظمی سيدمحمدسعيد حكيم از مراجع تقليد نجف اشرف، عموميتدادن يك حكم واحد بر تمامی آثار، مطالعات، دستاوردها و برودندادهای خاورشناسان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی را جايز ندانست.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، بررسی آثار و مطالعات خاورشناسان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی نشان میدهد كه در ميان آنان، هم افراد منصف ديده میشوند و هم مغرض، بهطوری كه گروهی از خاورشناسان مغرض به انگيزههای تبشيری، مسلمانان را به چشمپوشی از قرآن كريم و آيين اسلام فرامیخواندند و تلاش میكردند از طريق پژوهشهای مغرض و خلاف واقع درباره دين مبين اسلام، قرآن كريم و نبی اكرم(ص)، پردههای ضخيمی بر تاريخ درخشان اسلامی بيفكنند.
اين گروه مدعی هستند كه اسلام مجموعهای است از بدعتها و مسلمانان افرادی وحشی و خونريزند و خاورشناسانی چون «نيكلا دكيز»، «فيفش»، «فراچی»، «هوتنگر»، «ويلياندر» و «بريدو» در جرگه همين مستشرقان جای دارند.
بنابراين، تأليفات اين خاورشناسان مغرض فاقد ويژگی يك تحقيق علمی است و مستند به هيچ دليل دينی، تاريخی و يا واقعيت اجتماعی نيست و تنها بر هواهای نفسانی و گرايش به عواطف و احساسات تكيه دارد.
اما در مقابل اين گروه مغرض، خاورشناسان منصفی همچون «سرويليام موير» هستند كه به اين ادعاهای دروغ پوشالی و شرارتها و كينهتوزیهای كوركورانه اين گروه از خاورشناسان مغرض پاسخ دادهاند، بنابراين تأليف آثار و رويكرد منصفانه برخی خاورشناسان ما را مجاب میكند كه نسبت به مستشرقان و مقوله شرقشناسی با احتياط بيشتری عمل كنيم و ديد مغرضبودن را به تمامی خاورشناسان تعميم ندهيم، زيرا برخی از آنان پژوهشهای علمی و دقيقی داشتهاند و تأليفات منصفانهای در حوزه علوم اسلامی نگاشتهاند.
در همين راستا، خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) در ادامه بررسی مطالعات قرآنپژوهشی خاورشناسان و رويكرد منصفانه و مغرضانه آنان در حوزه علوم قرآنی و اسلامی، از آيتالله العظمی سيد سعيد حكيم از مراجع تقليد شيعيان در نجف اشرف خواست كه ارزيابی خود را نسبت به ترجمههای قرآنی مستشرقان و نحوه تعامل با آثار و دستاورد خاورشناسان در حوزه ترجمه، تأليف و تحقيق علوم اسلامی و قرآنی اعلام كند كه آيتالله سيدسعيد حكيم در پاسخ به اين پرسش گفت: برونداد، تأليفات و آثار خاورشناسان در حوزههای مختلف علوم قرآنی و اسلامی متفاوت است و اهداف و انگيزههای آنان نيز از ترجمه قرآن كريم و تأليف و تحقيق در حوزه علوم اسلامی و قرآنی فرق میكند.
اين مرجع شيعی در ادامه تصريح كرد: با توجه به تفاوت اين تأليفات و همچنين، تفاوت ميان انگيزهها و اهداف خاورشناسان در پرداختن به ترجمه، تأليف و تحقيق درباره قرآن كريم و آيين اسلام، عموميتدادن يك حكم واحد بر تمامی آثار، دستاوردها و برودندادههای خاورشناسان جايز نيست.
متن عربی پرسش خبرگزای ايكنا
«بعد التحية والسلام والدعاء لسماحة المرجع الدينی السيد محمد سعيد الحكيم بالصحة والسلامة.سماحة السيد لو تفضلتم بأن تدلوا لنا رأيكم حول ترجمات المستشرقين للقرآن الكريم وتقييمكم لها؟ وهل يمكن الاعتناء بنتاجات المستشرقين حول القرآن الكريم، تاليفاً وترجمة وتحقيقاً؟ بعبارة اخرى ما هو الحصاد المعرفی والتجديد الذی أنجزه الاستشراق فی قراءته القرآنية؟ودمتم ذخرا للأمة الاسلامية».
متن عربی پاسخ آيتالله سيد محمد سعيد حكيم
«بسم الله الرحمن الرحيم وله الحمد، السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ تختلف نتاجات المستشرقين وأهدافهم منها، ولا يمكن تعميم الحكم عليهم جميعا؛ وفقك الله تعالی لكل خير».
از پاسخ اين مرجع والامقام نجف اشرف چنين میتوان استنباط كرد كه نبايد به تمامی خاورشناسان به ديد مغرض نگريست، زيرا مستشرقان منصفی هستند كه زبان عربی را بهعنوان فرهنگ، ادب و تمدن لمس كردهاند و قرآن را نقطه اوج اين زبان دانسته و با انگيزههای علمی و تنها به خاطر آگاهی از قرآن و لذت بردن از آن به كاوش و پژوهش در اين كتاب بزرگ پرداختهاند و آثار بزرگ و قابل ستايشی در اين راه از خود بر جای نهادهاند.
البته اين قضاوت جنبه عمومی ندارد و موارد شاذّ و نادری نيز برخلاف اين ديده میشود و خاورشناسان مغرضی هستند كه با اهداف تبشيری و استعماری و ضربهزدن به اسلام و مسلمانان به تأليفات خاورشناسی روی آوردهاند و آثار مغرضی ارائه دادهاند.
با وجود آنچه گفته شد، ما وظيفه داريم كه در مقابل آثار و تلاشهای مستشرقان و پژوهشهای قرآنی آنان، موضع احتياط را رعايت كنيم، زيرا بسياری از خاورشناسان معمولاً میخواهند قرآن كريم را از طريق راهها، شيوهها و استنتاجات خود كه از فهم اصيل قرآنی هم به دور است، بهويژه در زمينه تفسير و ترجمه، مقهور سازند، اما تفسير خاورشناسان هر چند دقيق باشد، باز نمیتواند مقصود قرآن را آن چنان كه به زبان عربی قادر است، به زبان ديگر بيان كند و ترجمه نيز هر چقدر هم كه لفظ به لفظ صورت پذيرد باز هم با اصول بلاغی و ساختارهای زيباشناختیای كه قرآن ارايه كرده است، بسيار تفاوت دارد.
آيتالله سيد سعيد حكيم در هشتم ذیالقعده سال 1354 هجری قمری در شهر نجف اشرف متولد شد و از همان كودكی دارای نبوغ و استعداد سرشاری برای دريافت كمالات نفسانی و مكارم و ارزشهای اخلاقی بود؛ در حالی كه تنها 10 سال سن داشت، پدرش ـ سيد محمد علی طباطبائی حكيم ـ وی را به فراگيری علوم اسلامی و حوزوی و ارزشهای اخلاقی وادشت؛ از آنجا كه پدر آيتالله العظمی سيد سعيد حكيم با شخصيتهای علمی برجسته زمان خود مجالست و معاشرت داشت، اين فرصت برای آيتالله حكيم فراهم شد كه با اين شخصيتهای علمی وارسته همچون شيخ يوسف حلی، سيد يوسف طباطبائی و شيخ محمد طاهر نجفی ديدار و معاشرت كند و اين مسأله، از امتيازات مرحله جوانی وی به شمار میآيد.
مرحوم آيتالله سيد محسن طباطبائی حكيم جد مادری وی، مرحوم سيد محمد علی حكيم(پدر بزرگوارش)، مرحوم آيتالله العظمی سيد ابوالقاسم خوئی و مرحوم آيتالله العظمی شيخ حسن حلی از اساتيد وی به شمار میآيند.
«فقه القضاء»، «مصباح منهاج ومنهاج الصالحين»، «فی رحاب العقيدة»، «مناسك الحجّ والعمرة»، «رسالة أبويه للمغتربين»، «المحكم فی أُصول الفقه»، «الكافی فی أُصول الفقه»، «كتابة مستقلّة فی خارج المعاملات»، «الأُصولية والأخبارية بين الأسماء والواقع»، «حاشيهای بر كفاية الأُصول»، «حاشيهای بر رسالههای شيخ انصاری»، «حاشيهای بر مكاسب شيخ انصاری»، «رسالهای برای مبلغان وطلاب حوزه علمية»، «تقريرات بحث آيتالله سیّد محسن طباطبائی حكيم»، «تقريرات بحث آيتالله سيدابوالقاسم خوئی در اصول» و «تقريرات بحث آيتالله شيخ حسين حلی در فقه واصول» از جمله آثار وی به شمار میآيد.
