Kur'ani yana shiryar da mutum wajen gano nagarta da mugunta
Daga cikin mas’alolin da suka kai tarihi a mas’alolin falsafa da tauhidi akwai magana kan nagarta da mugunta. A cikin tarihi, masana falsafa da masana tauhidi da yawa sun yi nazari kan ma'auni na nagarta da mugunta kuma sun cimma matsaya mai mahimmanci a cikin bahasin Allah da sanin Allah.
Kyakkyawan yawanci yana nufin wani lamari wanda mutum ya sami sakamako mai kyau kuma an biya bukatunsa na zahiri da na ruhaniya. Dukkanin alheri, gami da alherin da ke zuwa daga Allah kai tsaye zuwa ga mutum, kamar: (Natsuwar da ambaton Allah ke bayarwa ga zuciya) da kuma nagartar da ke zuwa ga mutum a fakaice, kamar: (Saduwa da bukatar kudi ta hanyar). wani mutum), duk sun samo asali ne daga rahamar Allah. Game da wannan kai tsaye alherin da Allah da kansa ya yi aikin. A wajen alherin da ya riski mutum ta hanyar tsaka-tsaki, Allah ya sanya wanda ya yi shi, ko kuma ba don iznin Allah ba, wannan alherin ba zai riski mutum da komai ba.
An ce sharri al'amari ne da galibi mutane ba sa samun sakamako mai kyau dangane da shi, kuma yana daya daga cikin batutuwan da aka yi ta muhawara kan asalinsa.
Da yake Allah tsantsa mai kyau ne, kuma dukkan abubuwan da yake aikatawa sun ginu ne a kan hikima da ilimi, to, jingina sharri ga Allah ba ilimi da imani ba za su iya dogaro da shi ba.
Bayan fayyace nagarta da mummuna, mun kai ga cewa duk da kasancewar wadannan al’amura guda biyu a duniyarmu, ta yaya za mu iya bambance su?
