Fahimtar Ma’anar Samartaka a cikin Alƙur’ani Mai Girma

IQNA - Alƙur’ani Mai Girma ya ba da muhimmanci ga mataki mai matuƙar tasiri da muhimmanci na samartaka a rayuwar ɗan Adam, kuma ya yi ishara da shi ta hanyar kalmomi guda huɗu: zamanin ƙarfi da iko, balagar ƙarfi (bulūgh al-ashudd), fata, da ghulām.

Zamanin samartaka yana daga cikin matakai masu muhimmanci da tasiri a rayuwar ɗan Adam, kuma ya samu kulawa ta musamman a koyarwar Alƙur’ani. Duk abin da bai daɗe da samuwa ba ana kiransa matashi. Wannan zamani yana kishiya da tsufa, kuma yana nufin matakin da ƙarfin jiki da na ruhi suke a kololuwarsu. A wata ma’ana, dukkan baiwar ciki da waje na ɗan Adam suna cikin cikakkiyar bunƙasa da samar da amfani. Alƙur’ani Mai Girma ya yi ishara da wannan lokaci ta hanyoyi da kalmomi daban-daban, kuma a nan za a yi bayani kan muhimman kalmomi huɗu da suka shafi hakan.

Alƙur’ani ya bayyana samartaka a matsayin zamanin ƙarfi da iko tsakanin lokuta biyu na rauni. Allah Maɗaukaki yana cewa:
“Allah ne Ya halicce ku daga rauni, sannan bayan rauni Ya ba ku ƙarfi, sa’an nan kuma bayan ƙarfi Ya sanya rauni da tsufa. Yana halitta abin da Ya so, kuma Shi ne Masani, Mai iko.” (Surar Rūm, aya ta 54)

Wannan aya a fili take nuna cewa samartaka lokaci ne na ƙarfi da cikakken iko.

Alƙur’ani a ayoyi da dama ya ambaci lokacin samartaka da kalmar balagar ƙarfi. Kalmar ashudd ta samo asali ne daga “shadd” wato ɗaure mai ƙarfi, kuma a ma’ana mafi faɗi tana nufin cikakkiyar ƙarfi ta jiki da ta ruhi.

Kalmar fata da makamantanta na daga cikin kalmomin Alƙur’ani da suka shafi samartaka. A harshen asali tana nufin sabo da ƙuruciya. Ana amfani da ita ga matashi mai ƙarfi, mai basira da hikima.

Kalmar ghulām ta samo asali ne daga “ghalam” wato rinjaye da motsin sha’awa, kuma tana nufin lokacin da gemu da gashin baki suka fara fitowa. Daga ma’anonin harshen, ana fahimtar cewa ghulām yana tsakanin yaro da cikakken matashi, wanda a Hausa ake kira matashin saurayi ko matashin kai.

A taƙaice, samartaka ita ce mafi kyawun zamani a rayuwar ɗan Adam, bazarar rayuwa kuma lokacin ƙarfi da iko. Amfani da wannan dama ta musamman yadda ya kamata, babban nauyi ne da ke kan kowane matashi.

Ɗan Annabi Nuhu (a.s.) misali ne a Alƙur’ani na matashi mai bin zuciya da motsin rai, wanda bai bi mahaifinsa ba, ya bi mutanen ƙarya, kuma a ƙarshe ya halaka.

/4333620