Эътикоф; фурсате барои тақвияти ирода ва назорати нафси инсон
Фазилати моҳи Раҷаб ба андозаест, ки дар ривоёти исломӣ ба он таъкиди фаровон шудааст. Ин моҳ, ҳаммонанди моҳҳои Рамазон ва Шаъбон, аз бофазилаттарин моҳҳост ва ба сабаби фуруд омадани раҳмати бузурги Худованди бахшанда бар бандагон, бо унвони «шаҳруллоҳ-ул-асаб» яъне «моҳи (сарои) Худованд» номгузорӣ шудааст.
Яке аз муҳимтарин ибодатҳо ва амалҳое, ки дар ин моҳ анҷом дода мешавад, иътикoф аст. Эътикоф аз лиҳози замон ба вақти хоссе маҳдуд нест; танҳо аз он ҷиҳат, ки шарти эътикоф рӯза гирифтан аст, бояд дар замоне иътикoф анҷом шавад, ки аз нигоҳи шаръӣ рӯза гирифтан мумкин бошад. Пас ҳар гоҳ рӯза гирифтан саҳеҳ бошад, иътикoф низ саҳеҳ аст, аммо дар кишвари мо иътикoф дар айёми моҳи Раҷаб баргузор мегардад.
Хабарнигори ИҚНО аз Қум дар суҳбат бо Ҳуҷҷат-ул-ислом вал-муслимин Абдураҳим Ризопур, мудири гурӯҳи калом ва фалсафаи Маркази омӯзиш ва посухгӯӣ ба шубҳаҳои Ҳавзаи илмияи Қум, ба шарҳи сабаби баргузории иътикoф дар моҳи Раҷаб пардохтааст, ки матни пурраи ин суҳбатро дар идома мехонед:
ИҚНО — Муҳимтарин фазилати моҳи Раҷаб кадом аст?
Дар бораи фазилати моҳи Раҷаб бояд гуфт: дар миёни моҳҳо, моҳи Рамазон, ки афзалтарин моҳҳост, ҳамчунин моҳи Раҷаб ва моҳи Шаъбон, ки Худованд онҳоро бар дигар моҳҳо бартарӣ додааст, ҷойгоҳи вижа доранд.
Моҳи Раҷаб ҳолати муқаддамотӣ дорад ва зотан дорои фазилат аст, монанди вузӯ, ки муқаддимаи намоз аст; ҳамон гуна ки вузӯ фазилат дорад, моҳи Раҷаб низ нисбат ба моҳи мубораки Рамазон ҳолати пешниёз ва муқаддима дорад.
Чаҳор моҳ аз моҳҳои сол ба унвони моҳҳои ҳаром шинохта мешаванд, ки иборатанд аз зулқаъда, зулҳиҷҷа, муҳаррам ва Раҷаб. Аз ин рӯ, моҳи Раҷаб низ ба далели фазилате, ки дорад, дар зумраи моҳҳои ҳаром қарор дода шудааст, яъне дорои ҳурмат ва вижагии хос аст; аз ҷумла он ки ҷанг дар ин моҳҳо ҳаром шуморида шудааст.
Ҳаҷҷи умраро дар ҳар замоне ғайр аз айёми ҳаҷҷи таматтуъ метавон анҷом дод, аммо дар моҳи Раҷаб фазилати бештаре дорад.
ИҚНО — Сабаби барпо кардани эътикоф дар моҳи Раҷаб чист?
Иътикoф дар моҳи Раҷаб анҷом мешавад ва бояд дар масҷиди ҷомеъ ва ба қасди ибодат ва наздик шудан ба Худованд бошад.
Дар ривоёт омадааст, ки иътикoф дар моҳҳои ҳаром аз эътикоф дар дигар моҳҳо фазилати бештар дорад, зеро эътикоф ба ин маъност, ки инсон чанд рӯз худро ба фароизи худ, худсозӣ ва дур шудан аз ғайри Худо машғул месозад.
Ҳамчунин дар ривоёт омадааст, ки рӯза гирифтан дар моҳи Раҷаб, ба вижа дар рӯзҳои 13, 14 ва 15-уми ин моҳ, тавсия шудааст.
Барномаҳои муназзаме мисли иътикoф боиси тақвияти ирода ва назорати нафси инсон мегарданд, зеро вақте инсон вориди муҳите мешавад, ки мебинад идоракунии мунтазам дорад, ин низом дар рӯҳи ӯ низ таъсири мусбат мегузорад ва ӯ метавонад дар зиндагии худ низ ҳамин гуна тасмим бигирад, иродаи қавӣ пайдо кунад ва дар чунин шароит назорати нафси худро ба даст гирад.
4326606
