
Муҳаммад Алӣ Ҷабин, мубтаҳилхони барҷастаи Радио ва Телевизиони Миср ва довари мусобиқаҳои байналмилалии Қуръон ба чанд суоли икно дар бораи «нақши ҳунар дар дифои фарҳангӣ аз ҷабҳаи муқовимат» посух дод.
Асари ваъдагаштаи Ҷабин нишон медиҳад, ки меҳвари муқовимат танҳо дар майдони сиёсат ва набардҳои низомӣ ҳузур надорад, балки дар майдони ҳунари қуръонӣ ва тиловати илҳомбахш низ дар ҳимоя аз ҳақиқат фаъол аст. Ӯ аз тиловат ва мубтаҳил ба унвони силоҳи маънавӣ дар баробари тиловати бенуру таҳрифшуда ёд мекунад ва мегӯяд: «Қуръонро бояд бо имон хонд, на бо маош.»
Ӯ дар суҳбат бо икно бо баён кардани ин матлаб изҳор намуд: Шубҳае нест, ки душманони Ислом кофирон, саҳюнистон ва мушрикон дар Амрико ва Исроил пайваста ба муқовимати исломӣ дар Ҷумҳурии Исломии Эрон ва муқовимат бар зидди беадолатӣ ва таҷовуз дар Эрон, Лубнон ва Яман ҳамла мекунанд.
Муҳаммад Алӣ Ҷабин беадабии ошкорои Мишарӣ Алъафасӣ, қории кувайтиро, дар ҳамла ба Эрон, ки дар баробари беадолатӣ, зулм ва таҷовуз алайҳи Ислом, мусалмонон ва мақомотҳои муқаддамоти исломӣ истодагӣ мекунад, маҳкум кард ва таъкид намуд: Ҳеҷ кишвари ҷаҳон монанди Ҷумҳурии Исломии Эрон дар баробари беадолатӣ ва таҷовуз муқовимат намекунад ва ин кишвари бузург бо раҳбарон, муҷоҳидон ва пойдории ситоишбарангези худ то рӯзи қиёмат устувор хоҳад монд.
Ӯ таъкид кард, ки шубҳае нест: он чӣ ин қорӣ анҷом додааст, бар он таъбири маъруф мувофиқ аст, ки
«رُبَّ تالَ القرآن و القرآنُ یَلعنُه»
бисёр тиловаткунандагони Қуръон бошанд, ки худи Қуръон онҳоро лаънат мекунад. Мо дар баробари Худованди мутаол аз ин амал исқоти нафс ва безориро эълом мекунем; рафторе, ки агар нишонаи чизе бошад, аз норасоии огоҳӣ, имон ва дин дар қалби ин қорӣ далолат мекунад.
Ин устоди мубтаҳили Миср тавзеҳ дод, ки чунин андешаҳо ва эътиқодоте, ки аз тарафи ин қорӣ матраҳ мешавад, ба афкори умумӣ таъсири манфӣ дорад ва мусалмононро аз сироти мустақим ва роҳе, ки дар баробари беадолатӣ, таҷовуз ва истибдоди Амрико ва ҳампаймононаш Исроил бояд дошта бошанд, дур мекунад. Бинобар ин, вазифаи мо ҳамчун фаъолони қуръонӣ, қориён ва ҳофизон ин аст, ки бо назари дуруст бо ин инҳироф муқобила кунем ва ба ӯ бигӯем: «Ақидаи бисёр нописанде дорӣ! Зинда бод муқовимати исломӣ! Зинда бод муборизони Ҷумҳурии Исломии Эрон, Лубнон ва Яман!»
Мубтаҳили аршади Радио ва Телевизиони Миср дар идома гуфт: «Мо дар Миср на ба ин қорӣ ва на ба ақоиди ӯ ҳеҷ гароише надорем.»
Ӯ афзуд: Раҳбари шаҳид, Ҳазрати Имом Хоманаӣ (қуддиса сирруҳ), ҳамеша Миср ва мардуми Мисрро ба хотири муҳаббаташон ба аҳли байт (алайҳимуссалом) ситоиш мекарданд. Мардуми Миср ба муҳаббат ва вафодорӣ ба хонадони Расули Худо (с) маъруфанд. Миср ва мардуми шарифаш ҳамеша беадолатӣ ва таҷовузро рад кардаанд. Аз оғози таҷовуз ба Ҷумҳурии Исломии Эрон, ҳамаи мисриҳо ҳамқадам бо мардум ва бародарони мо дар Эрон истодаанд.
Ин довари байналмилалии мусобиқаҳои Қуръон дар поён изҳор кард: Ман, бародари шумо Муҳаммад Алӣ Ҷабин омодаам дар посух ба ин қории иддаоӣ, Мишарӣ Рошид Алъафасӣ, як сароида бисозам. Ба умеди Худо, ба зудӣ барои муқобила бо ин назари фасод, ин ақидаи носамар ва ин ҳамла ба Ҷумҳурии Исломии Эрони мубориз ва сабур, асаре тақдим хоҳам кард.
4348425