Аҳамияти Оятул Курсӣ дар Қуръон ба ривояти олими мисрӣ
Ба гузориши икно ба нақл аз “Мисрӣ ал-Йоум”, Холид Ҷундӣ баён кард, ки амалҳои ибодатӣ ҳамагӣ аз арзиши яксон бархӯрдор нестанд, балки дар сифати онҳо тафовут вуҷуд дорад.
Ӯ афзуд: Вазифаи муъмин танҳо анҷоми корҳои нек нест, балки ӯ бояд барои анҷоми беҳтарин ва зеботарин корҳои нек талош кунад.
Холид Ҷундӣ, ки дар барномаи “Шояд огоҳ шаванд” шабакаи телевизионии DMC сухан мегуфт, тавзеҳ дод, ки як тасаввури роиҷ вуҷуд дорад, ки бояд ислоҳ шавад ва он ин аст, ки танҳо анҷоми корҳои нек кофӣ аст, дар ҳоле ки он чӣ лозим аст, интихоби беҳтарин ва комилтарин кори хайр аст.
Бо такя ба ояти «وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مِمَّا أُنزِلَ إِلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ: Ва аз беҳтарин дастурҳое, ки аз сӯи Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, пайравӣ кунед» (ояти 55, Зумар) таъкид кард, ки ин иршод ва ҳидояти илоҳӣ, ҳатто дар худи матни Қуръон, нишондиҳандаи силсилаи мартабаи шоистагӣ аст.
Ҷундӣ таъкид кард, ки тамоми Қуръон сухани Худост ва дар он ботил роҳ надорад, аммо баъзе оятҳо мақоми болотар нисбат ба оятҳои дигар доранд. Оятул Курсӣ бузургтарин ояти Қуръон аст, ҳарчанд ҳамаи оятҳо аз ҷониби Худост.
4350378
