Ба гузориши икно бо истинод ба Ҷамъияти Вифоқи Миллии Баҳрайн, уламои ин кишвар дар баёнияи худ чунин изҳор доштанд:
«Замоне ки зулм густариш ёбад, ҳақ таҳқир шавад ва аҳли илм дар каромат ва озодиҳои худ мавриди ҳамла қарор гиранд, дигар барои касе, ки амонатдори илм ва дин аст, сукут ҷоиз нест. Балки сухан гуфтан воҷиб ва мавқеъгирӣ зарур аст ва ҳеҷ ҷойе барои созишкорӣ ё таъхир вуҷуд надорад.
Мо бо дилҳои пурдард ва чашмони бедор он чи бар сари мазҳаби ташайюъ ва пайравони он дар Баҳрайн омадааст, пайгирӣ мекунем. Мо шоҳиди афзоиши нақзи ҳуқуқҳо, фишор бар уламо, хатибон ва мубаллиғон, боздошти гурӯҳе аз уламои бузург ва ҷавонон, муборизаи ошкор бо шиорҳои динӣ ва тасарруфи вақфҳои Ҷаъфарӣ ҳастем.
Аз ин рӯ, ҳимояти комил ва истодагарии самимонаи худро аз нидои ҳазрати Оятуллоҳ Шайх Исо Аҳмад Қосим (ҳафизаҳуллоҳ) эълон медорем. Ӯ бо сидқу амонат воқеияти талхеро, ки пайравони ин мазҳаби асил дар он сарзамини муборак таҷриба мекунанд, баён намуда ва арзёбии дақиқе аз сатҳи ин таҳдиди хатарнок пешниҳод кардааст.
Мо таъкид мекунем, ки ҳуқуқҳои сиёсӣ ва тамоми ҳуқуқҳои шаҳрвандии шиаи Баҳрайн ҳуқуқҳои аслӣ ва бунёдӣ мебошанд. Ин ҳуқуқҳо на чизе ҳастанд, ки гадоӣ шаванд ва на аз рӯи эҳсон дода шаванд, балки ҳаққи динӣ ва қонуниянд, ки ҳеҷ гуна мусомиҳа ё таъхирро намепазиранд.
Мо бо шадидтарин лаҳн таъқиб, боздошт ва муҳокимаи уламои дин, хатибон ва мубаллиғонро маҳкум мекунем ва ин амалҳоро на танҳо таҷовуз ба афрод, балки ҳадаф қарор додани як ҳувияти решадори мазҳабӣ ва рисолати илмие медонем, ки ҳамеша бо дониш ва ҳидоят дар хизмати уммат будааст.
Мо аз виҷдонҳои бедори озодагон дар саросари ҷаҳон ёрӣ металабем ва аз ҳамаи миллатҳо ва давлатҳое, ки дар пайи ҳақ ҳастанд, даъват мекунем барои боздоштани ин раванд бархезанд ва дар баробари зулм каломи ҳақро ба забон оваранд, зеро сукут дар баробари золим, шарик шудан дар зулми ӯст.»
4364815