به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حسن هادیزاده، پیشکسوت قرآن کریم در مورد دغدغه قرآنیان در سال 96، یادداشتی را در اختیار این رسانه قرآنی قرار داده است که متن آن در ادامه میآید.
به نام آن خدایی که انسان را آفرید و به خود احسن الخالقین گفت و بنام آنکه زیباترین و کاملترین کتاب انسانساز را برای راهنمایی بشر فرستاد تا این اشرف مخلوقات توسط قرآن این کتاب الهی و با راهنماییهای پیامبرعظیم الشان اسلام و سایر ائمه معصومین(ع) خود را بشناسد و باز یابد تا به سرمنزل مقصود که تقرب به خویش و سیر الیالله است برسد.
عزیزان من توقع ما قاریان این بوده و هست که توجه بیشتری در عمل، نه در زبان به قرآن و تالیان و حافظان آن باشد تا بتوانیم با تشویق، سایر جوانها را به سمت و سوی قرآن، همان کتاب و آیین زندگی جلب کنیم و در جامعه اسلامی، قرآن فقط بهعنوان یک نماد اسلامی مورد احترام قرار نگیرد، انتظار ما قاریان، حافظان و مربیان از مسولان نظام این است چرا تاکنون نیامده اند علت و ریشه این همه نابسامانیها، بدحجابیها، بزهکاریها، کلاهبرداریها، طلاقها، اعتیادهای خانمانسوز وغیره را پیدا کرده و با استفاده از آیات ژرف الهی درمان کنند و برایش راه و چاره ای بیندیشند.
انتظار دیگر ما قرآنیان از آموزش و پرورش است که پرورش را به طور واقعی دنبال کنند نه فقط اسمی و سوری باشد. متاسفانه بسیاری از معلمان قرآن خود تخصص لازم را برای آموزش قرآن ندارند و این خود باعث میشود با اشکالات بی مورد و برخورد نامناسب معلم، فرزندی را که خانواده با هزینه شخصی و ترفندهای گوناگون تشویق به حضور در دورهای آموزش قرآن کرده است را از قرآن زده کنند که متاسفانه از این نمونه ها زیاد داشتیم و داریم. امیدواریم معلمان بگذارند بچه ها در مدرسه قرآن را با لحن عرب بخوانند.
همچنین معلمان به نخبه های قرآنی توجه ویژه ای کنند و آنها را بهعنوان سرمایه های مدرسه بدانند و میدان را برای پیشرفتشان باز کنند. امیدوارم از معلمانی در درس قرآن استفاده شود که تخصص لازم را داشته باشند. البته هر سال چشم انتظاریم که این اتفاق محقق شود ولی تا کنون به عنوان آرزویی برایمان باقی مانده است. از دیگر انتظارات ما این است که به بانوان قاری و حافظان بیشتر بها داده شود، کلاسها و جلسات مختلف و متعددی برای آنها گذاشته شود و برای ارتقای سطح علمی چه از نظر قرائت و چه موضوع سبک زندگی اسلامی برای این قشر بیشتر تلاش شود، زیرا اینان نسل آینده را تربیت میکنند، بها دادن به این قشر یعنی پرورش قاری، حافظ و مربیان زحمت کش در این عرصه که خود نیز به تنهایی صدها نفر را تربیت و وارد جامعه میکنند و مانع هزینه های کلان در امر بازپروری خواهد شد.
توقع ما این است برای ارتقای سطح علمی از فن تلاوت تا توجه و تسلط به معانی و تفسیر، قاریان بینالمللی و سایرین در نظام جمهوری اسلامی دانشگاهی مانند دانشگاه الازهر مصر تاسیس گردد و در کل با اهمیت دادن در عمل نه گفتار، ان شاالله جامعه ای سالم و بدور از ناهنجاریهای اخلاقی و اجتماعی داشته باشیم و این حاصل نمیشود مگر اینکه مردم مومن ما از مسئولان خود بطور جد بخواهند و روحیه مطالبهگری داشته باشند تا ان شاالله منویات مقام معظم رهبری حفظه الله تحقق یابد.
والسلام و من الله التوفیق
انتهای پیام