Pembacaan semula dokumentari dalam tafsiran Sunni
Laporan IQNA; Mengapakah kajian Ghadir dalam sumber bukan Syiah merupakan satu keperluan saintifik? Meskipun terdapat dokumen yang berterusan dalam sumber Sunni, insiden Ghadir merupakan titik perbezaan antara sarjana Syiah dan Sunni? Bagaimanakah fakta Ghadir boleh diekstrak daripada sumber naratif menggunakan kaedah saintifik? Dan akhirnya; Bolehkah Ghadir menjadi “paksi perpaduan tamadun” bagi dunia Islam? Iqna cuba menjawab soalan-soalan ini dalam perbualan dengan Hojjatoleslam Muhammad Yaqub Beshwi.
Dalam perbualan ini, kita akan ditemani oleh Hojjatoleslam Wal-Muslimeen Muhammad Yaqub Beshwi; penulis dan penyelidik.
Butiran perbualan ini adalah seperti berikut:
IQNA - Dalam karya ini, anda memberi tumpuan kepada sumber Sunni. Pertama, sila jelaskan secara ringkas buku ini.
Buku ini pertama kali dibentangkan dalam kalangan akademik dan dipilih sebagai salah satu karya terbaik antara karya yang diterima dan disokong oleh Kementerian Bimbingan. Ia kini telah diterjemahkan ke dalam 23 bahasa di dunia; termasuk bahasa Rusia (yang diterbitkan di Moscow), Swahili, Urdu (di Pakistan dan Qom), Azeri, Portugis, dan Parsi.
IQNA - Penerimaan global ini menunjukkan bahawa komuniti intelektual sedang mencari jawapan kepada persoalan-persoalan ini tentang Ghadir dan perwalian Amirul Mukminin (a.s).
Ya, inilah pendirian Ghadir Khum yang sedang menemui tempatnya di peringkat antarabangsa. Ghadir adalah perkara global dan mesti dibentangkan kepada dunia. Tugas kita hari ini adalah untuk menterjemahkan konsep-konsep ini ke dalam bahasa dunia kontemporari. Kita tidak seharusnya mengemukakan Ghadir sebagai isu kontroversi, tetapi sebaliknya kita harus mengemukakannya sebagai penyelesaian tamadun kepada kemanusiaan.
Apabila buku ini diterbitkan dalam pelbagai bahasa dan disambut baik di Moscow, Afrika atau jantung Eropah, ia menunjukkan bahawa mesej Ghadir mempunyai bahasa universal yang boleh merentasi sempadan agama dan bercakap tentang sifat manusia yang mencari keadilan.
IQNA - Salah satu cabaran utama dalam perbincangan Ghadir ialah perbezaan dalam tafsiran perkataan seperti "Mawla" «مولی». Bagaimanakah anda menangani implikasi linguistik dalam teks Sunni untuk mengelakkan "tafsiran melalui pendapat" «تفسیر بالرأی»?
Dalam buku ini, saya cuba menganalisis semua maksud perkataan "Mawla" dalam budaya Arab dari perspektif linguistik dan sejarah. Ada yang cuba mentafsirkan "Mawla" hanya sebagai "persahabatan dan kasih sayang"; tetapi mari kita lihat pemandangan Ghadir secara jujur dan saintifik.
Tafsiran ini tidak sesuai dengan sebarang logik rasional dan sejarah dalam konteks itu.
Bayangkan Nabi Muhammad SAW menghentikan orang ramai selepas berjalan di laluan yang sukar di tengah-tengah kepanasan Juhfa, di tengah-tengah orang ramai dan dalam situasi di mana semua puak Arab hadir, untuk memberitahu mereka: "Sesiapa yang saya berkawan, Ali adalah kawannya."
Adakah ayat «بَلِّغ مَا أُنزِلَ إِلَیک» "Sampaikan apa yang telah diwahyukan kepada kamu" diwahyukan dengan nada ancaman ilahi, "Jika kamu tidak menyampaikan, kamu tidak memenuhi misi," untuk menyatakan nasihat moral yang mudah? Sudah tentu tidak.
Perkataan ini membawa beban perundangan dan politik yang jauh lebih berat.
"Mawla" di sini bermaksud;
«اولویت بر نفس» و «صاحباختیار مطلق»
"keutamaan mengatasi diri sendiri" dan "pemilik kuasa mutlak." Ghadir ialah pengumuman proses yang berterusan; bukan perasaan peribadi.
Misi kenabian tanpa panduan selepas Nabi (SAW) kekal tidak lengkap. Jika Ghadir tidak ada, agama akan kekal sebagai perkara sementara yang berakhir.
Tetapi perwalian adalah jaminan hakikat bahawa agama Tuhan mempunyai pelindung yang meneruskan jalan yang sama seperti Nabi dengan kuasa yang sama.
Apabila kita mengatakan penjaga, kita bermaksud orang yang mengambil "perwalian perkara tersebut".
IQNA - Ghadir biasanya dianggap sebagai titik perbezaan antara Syiah dan Sunni. Bagaimanakah pandangan anda dalam buku ini mengubah Ghadir daripada "titik konflik" kepada "paksi perpaduan" dalam tamadun Islam moden?
Saya percaya bahawa Ghadir bukanlah titik perbezaan; Ghadir ialah al-Quran itu sendiri, penjelasan praktikal tentang mesej al-Quran. Bolehkah sesuatu yang berakar umbi dalam wahyu menjadi faktor perpecahan? Jika kita memahami Ghadir dengan betul, kita akan melihat bahawa Ghadir bukan sahaja bukan anti-perpaduan, tetapi merupakan salah satu asas terdalam bagi perpaduan sebenar umat Islam.
Kerana perpaduan sebenar bukanlah perpaduan tanpa pusat; jika umat tidak mempunyai pusat ilahi, ia akan mengalami perpecahan, tafsiran yang bertentangan, dan pertikaian yang tidak berkesudahan.
Saya memberikan buku ini kepada rakan-rakan Sunni saya kerana saya percaya bahawa perbincangan tentang Ghadir, jika dibentangkan dalam bahasa saintifik, al-Quran, dan didokumentasikan, boleh menjadi asas untuk dialog ilmiah dan kembali kepada persamaan asas, dan bukannya mewujudkan jarak. Ghadir bukanlah isu peribadi atau sekadar isu sejarah; Ghadir adalah soal pembinaan negara.
4354867
