Ҳамлаҳои Амрико ва Исроил ба Эрон нақзи ҳокимияти қонун ва арзишҳои инсонӣ мебошанд
Ба гузориши икно бо истинод ба пойгоҳи иттилоърасонии Раёсати ҷумҳурӣ, матни паёми Масъуд Пизишкиён ба ин шарҳ аст:
Ба номи Худованди бахшояндаи меҳрубон
«Аммо қавми Од дар замин ба ноҳақ такаббур ва саркашӣ карданд ва гуфтанд: “Кӣ аз мо нерӯмандтар аст?” Оё надиданд, ки Худое, ки онҳоро офарид, аз онҳо нерӯмандтар аст? Ва онҳо ҳамвора оёти моро инкор мекарданд».
Қуръони Карим, сураи Фуссилат, ояти 15
«Оғози такаббур дур шудани инсон аз Худо ва рӯй гардонидани дил аз Офаридгор аст. Зеро ибтидои гуноҳ такаббур мебошад ва ҳар кӣ ба он чанг занад, зиштиҳо бар ӯ фурӯ мерезад. Аз ин рӯ, Худованд балоҳои ногувор бар ӯ мефиристад ва ӯро яксара нобуд месозад. Худованд тахтҳои фармонравоёни мутакаббирро сарнагун кард ва фурӯтанонро ба ҷояшон нишонд».
Инҷили муқаддас, Юшаъ ибни Сироҷ 10:12–13
Олиҷаноб Поп Леон XIV
Раҳбари муҳтарами католикҳои ҷаҳон
Саломҳои гарм ва самимонаи худро ба ҷаноби олӣ изҳор медорам ва аз мавқеъҳои ахлоқӣ, мантиқӣ ва мунсифонаи шумо дар бораи ҳамлаи таърихи 9 исфандмоҳи 1404-и давлати Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, ки барои бори дувум ва дар миёни музокирот байни ин кишвар ва Ҷумҳурии Исломии Эрон, бо баҳонаҳои беасос ва дар ихтилофи ошкор бо ҳуқуқи байналмилал ва бо ҳамроҳии режими Исроил анҷом гирифт, сипосгузорӣ менамоям.
Дар натиҷаи таҷовузи ғайриқонунии Амрико ва режими Исроил, ҳазрати Оятуллоҳ ал‑узмо Имом Сайидалӣ Хоманаӣ, раҳбари олиқадри ҷаҳони ташайюъ, ҳамроҳ бо шумори қобили таваҷҷуҳе аз мақомдорони баландпояи сиёсӣ ва низомии Ҷумҳурии Исломии Эрон мавриди террористӣ қарор гирифта, ба шаҳодат расиданд. Ҳамчунин 3468 нафар аз шаҳрвандони эронӣ, аз ҷумла кӯдакони бегуноҳи мактаби «Шаҷараи Тайиба» дар шаҳри Миноб, ба шаҳодат расиданд. Зарарҳои густурдае низ ба зерсохтҳои мо, аз ҷумла ба мактабҳо, донишгоҳҳо, мероси фарҳангӣ ва биноҳои таърихӣ, марказҳои омӯзишӣ, маконҳои мазҳабӣ аз ҷумла масҷидҳо ва калисоҳо, марказҳои табобатӣ, марказҳои варзишӣ, бемористонҳо, пулҳо, роҳҳо, хатҳои роҳи оҳан, нерӯгоҳҳо, корхонаҳои коркарди нафт ва маҷмааҳои нафту кимиё ворид гардид, ки намунаҳои ошкори ҷинояти ҷангӣ ба шумор мераванд.
Раиси ҷумҳури Амрико дар изҳороти хатарнок ва шармандавор гуфта буд, ки «қасд дорад тамаддуни таърихии Эронро нобуд сохта, онро ба асри санг баргардонад». Ин суханон, ҳамон гуна ки ҷаноби олӣ ишора намудаед, бархоста аз пиндори қудрати мутлақ ва бар пояи такаббур, зӯроварӣ, зиёдахоҳӣ ва талош барои ҳаллу фасли ихтилофот тавассути хушунати беқайдона аст, ки виҷдони инсонӣ тавони дарк ва таҳаммули онро надорад.
Равиши тахрибкори Иёлоти Муттаҳидаи Амрико ва режими Исроил ва ҳамлаҳои номашруъи онҳо танҳо зидди Эрон нест, балки зидди ҳокимияти қонун дар арсаи ҷаҳонӣ, ҳуқуқи байналмилал, арзишҳои инсонӣ ва таълимоти адёни илоҳӣ мебошад. Бадеҳист, ки ҳазинаҳои ин равиши хатарнок бар дӯши тамоми ҷомеаи байналмилалӣ хоҳад буд.
Олиҷаноб,
Миллати Эрон, аз ҷумла мусалмонон, масеҳиён, яҳудиён ва зардуштиён, садсолаҳо боз дар сарзамини бостонии худ дар канори ҳам бо сулҳу оромиш зистаанд ва бо ҳамсоягони худ, аз ҷумла кишварҳои соҳили ҷанубии Халиҷи Форс, бар асоси пайвандҳои таърихӣ, фарҳангӣ ва динӣ, ҳамзистии осоишта ва мадоро доштаанд. Аммо ҳузури пойгоҳҳои низомии Амрико дар қаламрави кишварҳои ҳавзаи Халиҷи Форс, ки мутаассифона дар ҷанги ахир барои таҷовуз ва ҳамла алайҳи Ҷумҳурии Исломии Эрон ба кор гирифта шуд, боис гардид, ки нерӯҳои мусаллаҳи кишвари ман дар чорчӯби дифои машрӯъ ва муқобила бо таҷовуз, аҳдоф ва манофеи таҷовузгаронро дар қаламрави ин кишварҳо мавриди ҳадаф қарор диҳанд. Ин дар ҳолест, ки ба гувоҳии таърих мо ҳеҷ гоҳ нисбат ба ҳокимият ва қаламрави ҳамсоягони худ таҳдид ё дастдарозӣ надоштаем ва ҳамчунон хоҳони беҳтарин равобит бо ҳамаи ҳамсоягон ва зиндагӣ дар сулҳу оромиш ва рифоҳ дар минтақа ҳастем.
Вазъияти кунунӣ дар тангаи Ҳурмуз низ натиҷаи ҳамлаҳои ғайриқонунии таҷовузгарон ва истифодаи онҳо аз сарзамин ва ҳарими ҳавоии кишварҳои соҳилии Халиҷи Форс барои анҷоми ҳамлаҳо алайҳи Эрон ва инчунин таҳмили муҳосираи баҳрӣ аз ҷониби Амрико мебошад. Рӯшан аст, ки пас аз бартараф шудани вазъияти ноамнии ҷорӣ, шароити рафтуомад дар тангаи Ҳурмуз ба ҳолати одӣ боз хоҳад гашт ва Эрон дар ростои тақвияти тадобири амниятии убуру мурор аз ин оброҳи стратегии муҳим, механизмҳои назоратӣ ва назорати муассир ва ҳирфаиро дар чорчӯби ҳуқуқи байналмилал татбиқ хоҳад кард.
Ҷумҳурии Исломии Эрон ҳамвора собит кардааст, ки пойбанд ба дипломатия ва роҳҳалҳои осоишта барои ҳаллу фасли масъалаҳо, аз ҷумла бо давлати Амрико мебошад. Бо ҳамин ҳадаф, сарфи назар аз хиёнатҳои такрории он давлат ба мизи музокира ва дипломатия, аз миёнҷигарии Покистон истиқбол намуда, бо садоқат ва ҳирфаият вориди музокироти Исломобод шудааст. Истодагии Эрон дар баробари талабҳои ғайриқонунии давлати Амрико ба маънои дифоъ аз ҳуқуқи байналмилал ва арзишҳои волои инсонӣ мебошад. Аз ин рӯ, аз ҷомеаи байналмилалӣ интизор меравад, ки бо пеш гирифтани равиши воқеъбинона ва одилона, бо талабҳои ғайриқонунӣ ва сиёсатҳои моҷароҷӯёнаву хатарноки Амрико муқобила намояд.
Мехоҳам бори дигар сипосу қадрдонии давлат ва миллати Эронро аз равиши ҷаноби олӣ, ки бар пояи «сулҳи одилона» аст, изҳор намоям ва таъкид кунам, ки Ҷумҳурии Исломии Эрон, дар айни ҳифзи ҳаққи дифои машрӯъ аз худ, бар пойбандии содиқонаи худ ба гуфтугӯ ва ҳаллу фасли мушкилот аз роҳи осоишта ва мутобиқ ба қонун ва ахлоқ устувор хоҳад монд.
4352399
