Menukar perkauman menjadi peluang perpaduan; Karya agung Nabi Muhammad (SAW)
Nabi (SAW) sebagai pemimpin umat Islam, mempunyai peranan dalam penyatuan ; Kerana walaupun tujuan utama agama adalah Tuhan, namun Nabi bagi setiap agama itu adalah pusat agama tersebut dan dialah yang diikuti dan membentuk kekuatan luaran dan kemantapan agama.
Salah satu peranan Nabi (SAW) dalam mewujudkan perpaduan adalah melalui kata-kata, ajaran dan anjuran baginda yang tegas.
Tidak ada satu pun perkataan Nabi (SAW) yang boleh didapati di dalamnya terdapat anjuran untuk perpecahan dan perselisihan.
Tambahan pula, Al-Quran yang merupakan kalam Ilahi, di dalamnya tidak ada tafsiran yang merujuk kepada saranan perselisihan. Sebaliknya, sabda Nabi (SAW) dan lebih penting lagi, firman Allah dalam Al-Quran, lebih banyak memberi nasihat dan penekanan untuk mewujudkan kesatuan dan keutuhan.
Matlamat Rasulullah (SAW) dan kerjanya dalam masyarakat adalah untuk mewujudkan dan mengukuhkan perpaduan. Salah satu tindakan Nabi (SAW) dalam hal ini ialah baginda membuat perjanjian walaupun dengan orang bukan Islam untuk menyatukan masyarakat.
Ini menunjukkan bahawa Nabi (SAW) menganggap orang bukan Islam juga sebagai satu masyarakat dan memikirkan tentang perpaduan antara orang Islam dan bukan Islam. Perkara ini menunjukkan kedalaman keinginan Nabi untuk perpaduan.
Sudah tentu, Nabi (SAW) berhadapan dengan orang bukan Islam yang ingin menghancurkan masyarakat Islam. Kerana mereka ingin menghancurkan masyarakat Islam dan Islam itu sendiri, dan mereka telah menyasarkan kesatuan kalimah Islam.
Satu lagi karya Rasulullah (SAW) dalam pelaksanaan persatuan dalam masyarakat ialah menganjurkan konsep persaudaraan. Hal ini mempunyai aspek emosi dan mempunyai tahap perpaduan yang paling tinggi dalam sesebuah masyarakat.
Konsep persaudaraan telah menjadi sejenis perpaduan dengan wujudnya emosi dan asas agama iaitu, ia mempunyai kandungan iman. Perpaduan yang berasaskan emosi dan Iman ini merupakan inisiatif Nabi (SAW) yang unik dalam sejarah.
Karya lain Nabi (saw) untuk mewujudkan perpaduan ialah beliau mengambil pendirian menentang sebarang tindakan yang diambil untuk memecah-belahkan masyarakat, dan ini bermakna perpaduan masyarakat adalah lebih penting bagi Nabi (saw).
Nabi (SAW) membuka jalan yang secara automatik membawa kepada penafian kesukuan. Pada masa yang sama, Nabi (SAW) dengan pandangan sosiologi yang tepat telah menyatukan puak-puak ini menjadi cabang dalam hubungan dan kesepakatan antara mereka dan sebenarnya ini telah mengubah cabaran menjadi peluang (perpaduan).
Dalam erti kata lain, karya agung Nabi (SAW) telah membentuk , faktor, unsur dan komponen perpaduan sosial dari pusat-pusat perjuangan baginda.
*Petikan kata-kata Ahmad Mablaghi (احمد مبلغی), ketua Institut Penyelidikan Taqrib (Perpaduan Islam).
