Moske ng Kobe ang Pinakalumang Nakakaligtas na Muslim na Lugar ng Pagsamba sa Hapon
Ang pinakamaagang dokumentasyon ng Islam sa Japan ay nagsimula pa noong 1700 bilang pagbanggit at paglalarawan ng Islam at mga Muslim na itinampok sa maraming mga aklat sa Haponista.
Gayunpaman, noong ika-19 na siglo, na ang wastong pakikipag-ugnay sa diplomatiko sa pagitan ng mga Muslim at Hapon ay nangyari.
Ngunit ang Moske ng Tokyo ay hindi ang unang naitatag sa Japan. Ang unang naitala na lugar ng pagsamba para sa mga Muslim sa bansa ay sa katunayan ay itinayo sa Osaka Prefecture noong 1905 para sa mga sundalong Muslim sino nakatakas sa pagkabihag ng Ruso sa panahon ng giyerang Ruso-Haponista. Gayunpaman, hindi nanatili ang gusali. Ang isa pang moske ay itinatag noong 1931 sa Nagoya, ngunit nasunog ito noong WWII at ang Nagoya ay hindi nakakita ng iba pang moske sa loob ng 50 na mga taon.
Ang kauna-unahang moske na itinayo sa Hapon na patuloy na nagsisilbi sa ngayon ay ang Kobe Moske.
‘Himala na Moske’ ng Kobe
Noong 1900, ang Kobe ay isang sentrong pook ng pangangalakal at isa sa unang mga lungsod kung saan naninirahan ang mga dayuhan at mga negosyante. Noong 1928, ang lumalaking pamayanan ng Muslim sa lungsod na daungan, na binubuo ng karamihan sa mga negosyanteng Indiano at Turko, ay nagsimulang mangolekta ng mga abuloy upang maitayo ang unang moske ng lungsod. Sa pahintulot mula sa Emperorador ng Hapon, ang Moske ng Kobe ay opisyal na binuksan noong Oktubre 1935 at akitin ang mga Muslim mula sa buong rehiyon ng Kansai para sa pagtitipon at pagdarasal sa darating na mga taon.
Matatagpuan ang moske ng Kobe sa Kitano-Cho na dayuhang distrito at matatagpuan sa gitna ng isa sa pinaka-abalang at pinakatanyag na lugar ng turista ng Kobe, na 10 minutong lakarin lamang mula sa estasyon ng Kobe-Sannomiya.
Dinisenyo sa pamamagitan Czechko na arkitekto na si Jan Josef Svagr, sino lumipat sa Hapon noong 1923 at kilala sa pagdidisenyo ng maraming mga simbahan, mga katedral at mga monasteryo sa bansa, nagtatampok ang moske ng kinakaugalian na sining na arkitektura ng Indo-Islamiko na nakalagay sa masalimuot na mga dibuho ng geometriko at mga pamamaraang Islamiko. Nakatayo ito ng tatlong mga palapag na may mataas na simboryo doon sa tuktok at dalawang mga menara na ginagamit para sa mga panawagan sa pagsamba.
