
Бино ба гузориши икно, ба нақл аз Райзании фарҳангии Эрон дар Ироқ, мушовири фарҳангии Эрон дар паёме, ки ба номи Нидо Салимӣ содир шудааст, ӯро намунаи нодири шуҷоати занони мусалмон хонда, таъкид кардааст:
«Фидокории ҷаҳонӣ ва шоистаи таҳсини Шумо, ки бо эҳсоси масъулият ва рӯҳияи инсондӯстона ҷони кӯдакони бегуноҳро наҷот додед, барои ҳамеша намунаи ибрат хоҳад буд. Ин иқдоми арзишманд аз номи миллати дӯст ва қадрдон сазовори болотарин ситоишҳост.»
Нидо Салимӣ дар суҳбат бо хабарнигорон бо бозгӯии лаҳзаҳои пуризтироби ҳодиса гуфт:
«Дар он лаҳзаҳои буҳронӣ тарс тамоми вуҷуди инсонро фаро мегирад, аммо он чизе, ки маро ба ҳаракат водошт, эҳсоси масъулият нисбат ба он се навзод буд. Онҳо амонатҳои илоҳӣ буданд, ки ҳанӯз як соат ҳам аз таваллудшон нагузашта буд ва модаронашон дар утоқи ҷарроҳӣ қарор доштанд. Вақте ба чеҳраҳои бегуноҳашон нигаристам, дар як сония ишқ бар тарсам ғолиб омад ва тасмим гирифтам онҳоро ба оғӯш гирифта, наҷот диҳам.»
Ин ҳамшираи фидокор дар посух ба ин савол, ки вақте ин навзодон бузург шаванд, ба онҳо чӣ паём дорад, гуфт:
«Мехоҳам ба онҳо бигӯям, ки шумо ҳадяҳои зиндагӣ аз ҷониби Худованд ҳастед. Ҳаргиз фаромӯш накунед, ки зиндагӣ мӯъҷизаест, ки ба меҳрубонӣ ва имон ниёз дорад. Умедворам дар оянда инсонҳои судманд ва хидматгузор бошанд ва ҳамон гуна ки мо дар сахттарин лаҳзаҳо дар канорашон будем, онҳо низ дар лаҳзаҳои душвор дар канори ҳамватанон ва уммати мусалмон бошанд.»
Салимӣ дар бахши дигари суханонаш ҳамширагиро фаротар аз як шуғл дониста, афзуд:
«Муваффақият дар ҳамширагӣ танҳо ба дониши фаннӣ вобаста нест, балки ҳунари инсон будан ва доштани қалбе пур аз меҳр аст. Ҳамшираи муваффақ касест, ки дар ториктарин лаҳзаҳои ранҷи бемор чароғи умедро дар дили ӯ равшан кунад.»
Дар ин нишасти онлайнӣ гурӯҳе аз ҳамширагон, мудирони интихобшудаи бемористонҳо ва марказҳои беҳдоштӣ, устодони донишгоҳҳо ва нухбагони фарҳангӣ ҳузур доштанд. Онҳо аз амали шуҷоатмандона ва фидокории ин ҳамшира изҳори сипос ва меҳр намуда, ӯро намунаи зани мутааҳҳид ва мусалмон арзёбӣ карданд.
4350630