Kajian Masa Hadapan Aliran Pendidikan Hafazan al-Quran
Laporan IQNA; Imej Utama: Karim Dowlati, pengarah projek penyelidikan “Kajian Kaedah Hafazan al-Quran al-Karim di Dalam dan Luar Negara, Penyeragaman serta Pengekstrakan Kaedah-kaedah Terbaik”, merujuk kepada pelancaran projek tersebut, menyatakan: projek penyelidikan “Kajian Kaedah Hafazan al-Quran al-Karim di Dalam dan Luar Negara” yang merupakan hasil usaha kolektif sekumpulan penyelidik dan dilaksanakan atas permintaan Jawatankuasa Pemandu Pelan Nasional Hafazan al-Quran al-Karim, telah dilancarkan pada 30 Azar 1404 (Hijri Syamsi). Projek ini merupakan antara projek berskala besar dan bersifat asas yang dirangka dengan tujuan mengkaji secara ilmiah proses hafazan al-Quran serta menjawab cabaran dan kelemahan yang wujud dalam bidang ini.
Hafiz al-Quran ini meneruskan penjelasannya: kajian ini bermula dengan penelitian terhadap isu hafazan al-Quran dalam al-Quran itu sendiri, hadis-hadis dan sirah para maksum (a.s.), kemudian beralih kepada perbincangan psikologi pembelajaran, khususnya komponen-komponen yang berkaitan dengan hafalan dan pemantapan maklumat. Seterusnya, dalam dua bab yang berasingan, kaedah-kaedah lazim hafazan al-Quran di dalam dan luar negara serta analisis kelemahan kaedah-kaedah tersebut telah dikaji secara terperinci.
Dowlati, dengan merujuk kepada bahagian antarabangsa projek ini, menegaskan: dalam bahagian kajian luar negara, maklumat berkaitan kaedah hafazan al-Quran di 15 buah negara telah dikumpulkan, dan beberapa temu bual khusus telah dijalankan bersama para guru, pakar serta pihak bertanggungjawab dalam pendidikan hafazan al-Quran di pelbagai negara. Data-data ini, selepas dianalisis, dijadikan asas bagi perbandingan dan pengekstrakan model-model kejayaan.
Hafazan al-Quran secara terbalik memberikan hasil yang lebih kukuh dan mendalam
Beliau, dengan merujuk kepada beberapa dapatan penting kajian ini, berkata: salah satu hasil yang signifikan daripada penyelidikan ini ialah, bertentangan dengan banyak kaedah lazim, hafazan al-Quran secara terbalik — iaitu bermula dari akhir al-Quran (Surah an-Nas) hingga ke permulaannya (Surah al-Baqarah) — di banyak negara Islam yang berjaya telah menghasilkan kesan yang lebih berkekalan, lebih mendalam dan lebih mantap. Dapatan ini turut disokong oleh bukti-bukti saintifik dan data lapangan yang boleh dipercayai.
Dowlati menambah: satu lagi dapatan penting kajian ini ialah penetapan jadual masa yang sempit dan telah ditentukan lebih awal untuk hafazan al-Quran bukanlah pendekatan yang tepat. Hafazan al-Quran perlu dirancang selaras dengan keadaan, keperluan dan ciri-ciri individu setiap peserta. Namun demikian, hasil kajian menunjukkan bahawa tempoh antara dua hingga empat tahun merupakan jangka masa yang munasabah dan sesuai untuk menghafaz al-Quran al-Karim secara lengkap.
Beliau menegaskan bahawa kajian ini sama sekali tidak mendakwa sebagai penutup kepada penyelidikan dalam bidang hafazan al-Quran.
Pengarah projek penyelidikan itu dalam bahagian lain ucapannya turut merujuk kepada kelemahan-kelemahan yang dikenal pasti dalam bidang hafazan al-Quran dan berkata: dalam sesetengah keadaan, individu tertarik kepada gelaran dan penampilan luaran tanpa memastikan hafazan mereka memiliki kualiti dan ketahanan yang mencukupi. Akibatnya, hal ini bukan sahaja gagal mencapai kuantiti yang diharapkan, malah juga tidak memenuhi kualiti yang dituntut. Pembetulan pendekatan-pendekatan sebegini merupakan salah satu matlamat utama penyelidikan ini.
4324824
