Labis-labis na Paggamit ng “Hermeneutics” sa Interpretasyon ng Qur’an Nagpapahina sa lahat ng mga Prinsipyo

Ang pagpapaliwanag ng Banal na Qur’an sa pamamagitan lamang ng “hermeneutics” ay nagpapahina ng lahat ng mga turong ideyolohikal at ang mga prinsipyo nito, na nauuwi sa pag-ayaw sa lahat ng mahahalagang katotohanan.

Sa kanyang panayam sa IQNA, sinabi ni Mansour Pahlavan, isang propesor ng teolohiya sa Pamantasan ng Tehran, na kahit na maraming mga pahayag sa Qur’an ang pumupukaw ng pagkakaroon ng iba’t-ibang pagpapaliwanag ng mga kleriko, ang Banal na Aklat ay naglalaman ng ilang mahahalagang katotohanan tungkol sa pagkakaroon ng iisang diyos, pagpapadala ng mga propeta at ang muling pagkabuhay.

Patuloy niyang ipinaliwanag ang hadith ni Imam Ali (a.s.) kung saan nanawagan siya kay Ibn Abbas na makipag-usap sa mga Khawarej (yaong mga lumihis sa mga tagasunod ng Imam) base sa kanilang tradisyon at hindi sa Banal na Qur’an, at idinagdag na: “ito ay dahil ang Qur’an ay mayroong maraming mga aspeto at kahulugan at dahil dito ito ay maaaring magkaroon ng maraming mga iba’t-ibang interpretasyon.”

Sa kanyang pagtukoy sa pagkakaiba ng makatotohanan at hermeneutic na paglapit sa katotohanan, binigyang-diin niya na: “Ang huli ay hindi mapagkakatiwalaan, dahilan sa itinatanggi nito ang pagkakaroon ng mahahalaga at hindi nababagong mga prinsipyo, at kinikilala lamang nito ang mambabasa- hindi ang teksto- bilang pinagmulan ng tunay na kahulugan.”

Ang labis na paggamit ng hermeneutics para ipaliwanag ang Banal na Qur’an ay magpapasama ng lahat ng mga prinsipyo at pangkaisipang kawan. Sa kabilang banda, ang pagpaniwala sa iba’t-ibang posibleng pagpapaliwanag ay hindi laban sa pagkakaroon ng anumang mahalagang uri ng katotohanan, idinagdag pa ni G. Pahlavan.


937336