Арбаин; фурсате барои зиндагӣ бо Қуръон:Ҷузъиёти барномаҳои ҷунбиши «Зиндагӣ бо оятҳо»
Арбаини Ҳусайнӣ танҳо як гирдиҳамоии бузурги инсонӣ нест, балки фурсати нодире барои бозхонӣ ва густариши маърифати Қуръони Карим дар сатҳи ҷаҳонӣ мебошад. Аз ҳамин рӯ, Ҷунбиши миллии «Зиндагӣ бо оятҳо», ки бар фарҳангсозии қуръонӣ тамаркуз дорад, имсол низ барои ҳамроҳӣ бо зоирони Арбаин барномаҳои гуногунеро тарҳрезӣ кардааст. Ин барномаҳо аз интихоби як ояти меҳварӣ барои ин муносибат оғоз шуда, то таҳияи маҳсулоти фарҳангӣ, ҳузури мубаллиғон дар марзҳо ва мавкибҳо, омӯзиши ҳазорҳо мураббӣ, татбиқи тарҳи «Ҳар саҳифа – як оят» ва густариши фаъолиятҳои расонаӣ идома меёбанд.
Амирҳусайн Қизилӣёғ, масъули котиботи тарҳи миллии «Зиндагӣ бо оятҳо», дар суҳбат бо хабаргузории икно, зимни шарҳи муҳимтарин барномаҳои ин ҷунбиш дар айёми Арбаин гуфт, ки равиши нави онҳо табдил додани мафҳумҳои Қуръон ба як гуфтугӯи умумии ҷомеа мебошад. Ӯ таъкид кард, ки ҳадафи асосии ин ҳаракат пайванд додани тиловати Қуръон бо фаҳм, тадаббур ва амал ба оятҳои илоҳӣ аст.
Икно: Ҷунбиши миллии «Зиндагӣ бо оятҳо» дар Арбаини имсол чӣ равишеро пайгирӣ мекунад ва чӣ фарқе бо солҳои гузашта дорад?
Дар Арбаини имсол ояти 46-уми сураи муборакаи Сабаъ ҳамчун ояти меҳварии ин рӯзҳо интихоб шудааст:
> «Бигӯ: Ман шуморо танҳо ба як чиз панд медиҳам: барои Худо ду-ду ва якка-якка бархезед, сипас биандешед. Ҳамроҳи шумо (Муҳаммад) девона нест; ӯ танҳо бимдиҳандаи шумост пеш аз фаро расидани азоби сахт.»
Дар канори ин оят, чанд ояти такмилкунанда низ пешбинӣ шудааст, то мубаллиғон, қориён ва фаъолони фарҳангӣ мутобиқ ба ниёзҳои шунавандагон мавзӯъҳои густардатар ва амиқтареро баён намоянд.
Ин интихоб танҳо як иқдоми рамзӣ нест, балки асоси таҳияи тамоми муҳтаво, маҳсулоти фарҳангӣ, барномаҳои расонаӣ ва фаъолияти таблиғотӣ дар рӯзҳои Арбаин хоҳад буд.
Икно: Барномаҳои саҳроии ҷунбиш дар айёми Арбаин чӣ гуна тарҳрезӣ шудаанд?
Барномаҳо дар чанд сатҳ амалӣ мешаванд.
Сатҳи аввал ба роҳпаймоии Арбаини ақибмондагон ва барномаҳои вилоятӣ дар саросари кишвар марбут аст. Дар ин бахш, гурӯҳҳои мардумӣ аз маҳсулоти фарҳангӣ, фазосозии қуръонӣ ва муҳтавои омӯзишӣ баҳра хоҳанд бурд.
Сатҳи дуюм ба марзҳои хориҷшавии кишвар, махсусан марзи Меҳрон, ихтисос дорад. Дар ин марз, гӯшаи махсуси Ҷунбиши «Зиндагӣ бо оятҳо» таъсис дода мешавад ва мубаллиғони қуръонӣ шабонарӯзӣ дар он ҳузур хоҳанд дошт, то оятҳои баргузидаро тавзеҳ диҳанд, ба саволҳои зоирон посух гӯянд ва гуфтугӯҳои маърифатӣ баргузор намоянд.
Ҳамчунин дар бархе аз мавкибҳои масири пиёдагардӣ, бахусус хаймаҳои Қуръон, нишастҳои кӯтоҳи тафсирӣ ва барномаҳои шарҳи мафҳумҳои оятҳо баргузор мешаванд, то зоирон дар канори эҳсоси муҳаббат ба Имом Ҳусайн (а), аз маърифати Қуръони Карим низ баҳраманд гарданд.
Икно: Яке аз масъалаҳое, ки Раҳбари муаззами Инқилоб ҳамеша бар он таъкид доранд, таваҷҷуҳ ба мафҳумҳои Қуръон дар канори фаъолиятҳои фарҳангӣ мебошад. Ин масъала дар барномаҳои шумо чӣ ҷойгоҳ дорад?
Яке аз меҳварҳои муҳими барномаҳои имсол шарҳи оятест, ки Раҳбари муаззами Инқилоб дар яке аз суханрониҳои ахири худ ба он таваҷҷуҳи махсус зоҳир карда буданд; яъне ҷумлаи қуръонии:
«إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
«Агар мӯъмин бошед.»
Ин оят дар бисёре аз барномаҳои маърифатӣ, махсусан дар хаймаҳои Қуръон, мавриди баррасӣ қарор хоҳад гирифт.
Пешниҳоди мафҳумҳои Қуръонӣ барои ҳамаи гурӯҳҳои ҷомеа ба як шакл анҷом намешавад. Барои кӯдакон аз бозиҳо ва барномаҳои шавқовар, барои наврасон аз барномаҳои интерактивӣ ва барои калонсолон аз нишастҳои маърифатӣ ва гуфтугӯҳои рӯ ба рӯ истифода мешавад, то ҳар гурӯҳи синнусолӣ мутобиқ ба ниёзҳои худ бо паёми Қуръон ошно гардад.
Икно: Тарҳи «Ҳар саҳифа – як оят» чӣ ҳадаферо пайгирӣ мекунад?
Дар тарҳи «Ҳар саҳифа – як оят», барои ҳар саҳифаи Қуръони Карим як ояти баргузида муайян шудааст, то хонанда дар баробари тиловати саҳифа, дар маънои ҳамон оят низ тадаббур намояд.
Ин тарҳ бо истифода аз «Мусҳафи Зиндагӣ бо оятҳо» амалӣ мешавад ва ҳадафи он пайванд додани тиловати ҳаррӯза бо андеша ва тадаббур дар Қуръон аст.
Агар ин фарҳанг дар ҷомеа нуфуз пайдо кунад, Қуръон аз китобе, ки танҳо хонда мешавад, ба китоби зиндагӣ табдил хоҳад ёфт.
4365450