Сад рӯз ҳамроҳӣ бо дастурҳои ибодатии Сайидушшуҳадои муқовимат

Гурӯҳи расонаии «Сироҷ Медиа» дар Лубнон бо таҳияи як барномаи садрӯза ва пешниҳоди роҳнамои анҷоми амалҳои мустаҳаб ва тиловати ҳаррӯза, шароитеро фароҳам овардааст, то насли ҷавон на танҳо дар рӯзҳои азодорӣ, балки дар ҷараёни зиндагии ҳамарӯзаи худ низ бо мактаби амалии Сайидушшуҳадои муқовимат ҳамроҳ бошад.

Ба гузориши икно ба нақл аз пойгоҳи хабарии «Ал-Аҳд», дар ҷаҳони пуршитоби имрӯз ташаббусҳои ҷавонон ҳамчун муҳаррики асосии фаъолиятҳои иҷтимоӣ ва фарҳангӣ нақши муҳим доранд ва андешаҳои навро ба лоиҳаҳои амалӣ табдил медиҳанд.

Дар ҳамин замина, гурӯҳи расонаии «Сироҷ Медиа» бо ҳадафи пайванди арзишҳои имонӣ ба тарзи зиндагии ҳаррӯза, лоиҳаи навоваронаеро бо номи «Андешаҳои Абди Солеҳ» роҳандозӣ кардааст. Ин асар дар асл як дафтарчаи ибодатӣ мебошад, ки бо илҳом аз таълимоти амалии шаҳид Сайид Ҳасан Насруллоҳ дар шакли як барномаи 100-рӯза таҳия шудааст, то иртиботи бештар бо маънавиятро барои хонанда осон гардонад.

Алии Муртазо Иброҳим, асосгузори «Сироҷ Медиа», дар суҳбат бо сомонаи «Ал-Аҳд» гуфт, ки ҳадафи асосии ин тарҳ ҳифзи мероси амалии Сайидушшуҳадои муқовимат мебошад. Ба гуфтаи ӯ, пас аз шаҳодати Сайид Ҳасан Насруллоҳ таваҷҷуҳи мардум бештар ба эҳсосот ва марсияҳо равона шуд, дар ҳоле ки идомаи роҳи ӯ дар зинда нигоҳ доштани таълимоти амалӣ ва дастурҳои ибодатии он шаҳиди бузург аст.

Ҷузъиёти лоиҳа; аз иқомаи намоз то унс бо дуоҳо

Ин платформа маҷмӯае аз тавсияҳои амалии Сайид Ҳасан Насруллоҳро, ки дар суханрониҳо ва нақли наздиконаш омадааст, дар қолаби барномаҳои ҳаррӯза, ҳафтаина ва мавсимӣ гирд овардааст.

Аз ҷумла:

* Омодагӣ пеш аз намоз: бо унвони «Иҷоза хостан барои ворид шудан ба ҳузури Худованд».
* Аъмоли ибодӣ: аз ҷумла хондани Зиёрати Ошӯро, дуои Имоми Замон (аҷ) ва тиловати ҳаррӯзаи Қуръони Карим.
* Бахши ниёбатӣ: ҷойе барои сабти «аъмол ба ниёбат аз шаҳид», то савоби онҳо ба Сайид Ҳасан Насруллоҳ ё дигар шаҳидон ҳадя карда шавад.
* Муҳтавои ғанӣ: шомили 100 иқтибоси баргузида дар мавзӯъҳои динӣ, фикрӣ ва ҷиҳодӣ, инчунин муҳимтарин дуоҳо, ки корбарро аз муроҷиат ба дигар манбаъҳо бениёз месозад.

Ба гуфтаи Иброҳим, ин лоиҳа бо ҳадафи хизматрасонӣ ва бе мақсади тиҷоратӣ бо нархи дастрас пешниҳод шудааст, то тамоми қишрҳои ҷомеа, бахусус ҷавонон, имкони истифода аз онро дошта бошанд.

4365334