Ang Mensahe ni Ayatollah Khamenei ukol sa Hajj
Lahat ng papuri ay para lamang sa Allah, ang Panginoon ng mga mundo at harinawa’y ang biyaya ng Panginoon ay mapa sa ating Propeta Muhammad at sa kanyang Walang Bahid na Pamilya at sa kanyang mga piling kasamahan.
Bilang simbolo ng karangalan at pagkakaisa ng mga Muslim at bilang sagisag ng paniniwala sa iisang Diyos at kabanalan, ang banal na Ka’aba, sa panahon ng Hajj, ay punong-abala sa lahat ng mga taimtim at umaasang puso, na nagmamadaling makarating mula sa iba’t ibang sulok ng mundo sa lugar ng kapanganakan ng Islam, sa pagsagot sa pag-anyaya ng Dakilang Panginoon. Sa panahong ito, ang Islamikong Ummah ay maaaring magkaroon ng pangkalahatang pananaw ukol sa saklaw at sari-saring uri nito, sa pamamagitan ng mga nakikita ng mga sugo na nagtipon-tipon mula sa buong mundo, at maging saksi sa malalim na pananampalataya na siyang namumuno sa puso ng mga taga-sunod ng Tunay na Relihiyon, at pahalagahan ang kadakilaan at walang katumbas na pamana nito.
Ang pagtuklas ng mga nasasaad tungkol sa Ummah ang siyang nagpapabatid sa ating mga Muslim ng ating nararapat na posisyon sa mundo, ngayon at sa mga darating pang panahon, at sa ating pag-usad tungo dito.
Ang laganap na pagtuklas tungkol sa Islam na nagaganap ngayon sa buong mundo ay magandang pahiwatig ukol sa magandang kinabukasan ng Islamikong Ummah. Ang makapangyarihang pagbugso na ito ay nagsimula noong nakaraang tatlong dekada sa pagwawagi ng Islamikong Rebolusyon at sa pagkakatatag ng sistema ng Islamikong Republika. Ang ating dakilang Ummah ay patuloy sa walang puknat na pagmamartsa, tinatanggal lahat ng mga balakid sa daan, at sa pagsakop sa mga bagong delantera. Ang mga panlilinlang ng pandaigdigang Pagmamataas at ang mga magastos na pagmamanyobra ay siyang mga epekto ng pagwawaging ito.
Ang malawakang propaganda ng mga kalaban upang gawing laganap ang "Islamophobia," ang agarang pagsisikap para magkaroon ng hidwaan ang iba't ibang sekta ng mga Muslim, ang pagbubuyo upang mapukaw ang mga mapanirang panatiko, ang pagpapalaganap ng gawa-gawang hidwaan sa pagitan ng mga Sunni at Shiah, ang paggawa ng di-pagkakaisa sa pagitan ng mga Islamikong estado at ang pagpapalaki ng mga pagkakaiba nila, upang ang mga ito ay maging labanan at di maresolbang sagupaan, ang pag-upa ng mga sangay ng intelihensiya at paniniktik upang ipalaganap ang katiwalian at kahalayan sa mga kabataan- lahat nang ito ay mga kinakabahan at natatarantang kasagutan sa matatag at matibay na pagsulong ng Islamikong Ummah tungo sa paggising, karangalan at kalayaan.
Ngayon, ang pagiging di-magaping halimaw ng rehimeng Zionista sa loob ng nakalipas na tatlungpong taon ay wala na. Ang walang-dudang pagiging tagapagpasya ng Estados Unidos at ng Kanluran sa Gitnang Silangan sa loob ng nakalipas na dalawampung taon ay nagwakas na rin. Di tulad ng sitwasyon sa nakalipas na sampung taon, ang kaalamang-nuklear at ang iba pang mga komplikadong teknolohiya ay hindi na napapabilang sa mga di-maabot na pangarap ng mga bansang Muslim sa rehiyon. Ngayon, ang bansang Palestino ay kinikilalang simbolo ng paglaban, ang bansang Lebanon na nagwagi sa 33-araw na giyera ay mag-isang nagbuwag sa mapagpanggap na kasindak-sindakan at katatagan ng rehimeng Zionista, at ang bansang Iran ay patuloy na nangunguna sa pag-usad tungo sa mga napipintong rurok.
Ngayon, ang abusadong Estados Unidos, na nagtalaga sa sarili bilang pinuno ng Islamikong rehiyon at siyang tunay na tagapagsuporta sa rehimeng Zionista, ay nakasadlak sa ginawa nitong pusali sa Afghanistan. Bilang resulta sa lahat ng pag-aalipusta at krimeng ginawa sa mga mamamayan ng Iraq, patuloy na ang pagiging nag-iisa nito. Kinamumuhian ito ngayon nang higit pa noon sa bansang tinamaan ng sakuna, Pakistan. Ngayon, ang impluwensiya ng mga laban sa Islam na naghari-harian sa mga Islamikong bansa sa loob ng dalawang siglo at nagnakaw sa likas na yaman ng mga bansang ito ay patuloy nang nawawala dahilan sa magiting na paglaban ng mga bansang Muslim.
Sa kabilang dako, patuloy ang pagsulong ng paggising ng karamihan sa katotohanang taglay ng Islam at sa bawat araw ito ay lumalago.
Sa isang banda, ang may pag-asa at maaasahang sitwasyon na ito ay dapat na magbigay ng inspirasyon sa bawat isa sa atin, tayong mga bansang Muslim, na ipagpatuloy ang pagmartsa tungo sa hinahangad na kinabukasan na may taglay na matatag na paniniwala. Isa pa, ang mga aralin nalakap sa nakalipas na panahon at ang mga karanasan ay dapat na mag-udyok sa atin na maging higit na mapagmatyag. Ang mga kinakailangang gawaing ito ay nangangailangan ng higit na pag-uukol at pangako mula sa mga eksperto sa relihiyon, mga namumuno sa politika, mga intelektuwal at mga kabataan, higit sa iba, at nangangailangan ng kanilang pagiging nasa unang hanay ng hukbo ng pakikibaka.
Ang malinaw at buhay na mensahe ng Dakilang Qurán ay para sa atin:
"Kayo ang pinakamagaling na bansa na ipinadala para sa buong sangkatauhan: humihikayat kayo sa tama at pinipigilan ninyo ang kamalian,
at nananampalataya sa Allah." (Qurán, 3:110)
Sa makapangyarihang mensaheng ito, ang Islamikong Ummah ay idinidiklara bilang isa na ipinadala para sa kapakanan ng sangkatauhan. Ang layunin ng kapanganakan nito ay ang kabutihan ng mga tao at ang pagpapalaya sa mga ito.
Ang pangunahing tungkulin nito ay ang paghikayat sa kabutihan at ang pagsupil sa kasamaan habang patuloy ang panatag na pananampalataya sa Diyos. Walang "tamang gawa" (ma'ruf) na hihigit pa sa pagpapalaya ng mga bansa sa kuko ng mga Arogante sa mundo, at walang "maling gawa"(munkar) na hihigit pa ang kapangitan sa pag-asa sa mga Arogante at ang pagpapaalipin sa mga ito.
Ngayon, ang mga pangunahing tungkulin ng mga nakakataas na antas sa Islamikong Ummah ay ang pagbigay ng tulong sa bansang Palestino at sa mga nasasakupang mamamayan ng Gaza, ang pakikiisa at pagbigay ng tulong sa mga bansang Afghanistan, Pakistan, Iraq at Kashmir, ang pagsagupa at pakikibaka at pag-aklas laban sa pagsisiil ng Estados Unidos at ng rehimeng Zionista, ang pangangalaga sa pagkakaisa ng mga Muslim at ang pagwakas sa maruming kamay at bayarang pananalita na sumusubok na sirain ang pagkakaisang ito, ipalaganap ang paggising at ang pagdamdam ng responsibilidad at pangako ng mga kabataang Muslim sa lahat ng mga Islamikong komunidad.
Ang dakilang tanawin at antas ng Hajj ay nagbibigay sa atin ng pagkakataon upang maisagawa natin ang mga tungkuling ito at naghihikayat sa atin na paigtingin at doblehin natin ang ating mga pagpapasiya at pagsisikap.
Ang kapayapaan at awa ng Allah ay sumainyong lahat!
Sayyid Ali Hussaini Khamenei
1 Dhul Hijjah, 1431
8 November, 2010
Ang pagtuklas ng mga nasasaad tungkol sa Ummah ang siyang nagpapabatid sa ating mga Muslim ng ating nararapat na posisyon sa mundo, ngayon at sa mga darating pang panahon, at sa ating pag-usad tungo dito.
Ang laganap na pagtuklas tungkol sa Islam na nagaganap ngayon sa buong mundo ay magandang pahiwatig ukol sa magandang kinabukasan ng Islamikong Ummah. Ang makapangyarihang pagbugso na ito ay nagsimula noong nakaraang tatlong dekada sa pagwawagi ng Islamikong Rebolusyon at sa pagkakatatag ng sistema ng Islamikong Republika. Ang ating dakilang Ummah ay patuloy sa walang puknat na pagmamartsa, tinatanggal lahat ng mga balakid sa daan, at sa pagsakop sa mga bagong delantera. Ang mga panlilinlang ng pandaigdigang Pagmamataas at ang mga magastos na pagmamanyobra ay siyang mga epekto ng pagwawaging ito.
Ang malawakang propaganda ng mga kalaban upang gawing laganap ang "Islamophobia," ang agarang pagsisikap para magkaroon ng hidwaan ang iba't ibang sekta ng mga Muslim, ang pagbubuyo upang mapukaw ang mga mapanirang panatiko, ang pagpapalaganap ng gawa-gawang hidwaan sa pagitan ng mga Sunni at Shiah, ang paggawa ng di-pagkakaisa sa pagitan ng mga Islamikong estado at ang pagpapalaki ng mga pagkakaiba nila, upang ang mga ito ay maging labanan at di maresolbang sagupaan, ang pag-upa ng mga sangay ng intelihensiya at paniniktik upang ipalaganap ang katiwalian at kahalayan sa mga kabataan- lahat nang ito ay mga kinakabahan at natatarantang kasagutan sa matatag at matibay na pagsulong ng Islamikong Ummah tungo sa paggising, karangalan at kalayaan.
Ngayon, ang pagiging di-magaping halimaw ng rehimeng Zionista sa loob ng nakalipas na tatlungpong taon ay wala na. Ang walang-dudang pagiging tagapagpasya ng Estados Unidos at ng Kanluran sa Gitnang Silangan sa loob ng nakalipas na dalawampung taon ay nagwakas na rin. Di tulad ng sitwasyon sa nakalipas na sampung taon, ang kaalamang-nuklear at ang iba pang mga komplikadong teknolohiya ay hindi na napapabilang sa mga di-maabot na pangarap ng mga bansang Muslim sa rehiyon. Ngayon, ang bansang Palestino ay kinikilalang simbolo ng paglaban, ang bansang Lebanon na nagwagi sa 33-araw na giyera ay mag-isang nagbuwag sa mapagpanggap na kasindak-sindakan at katatagan ng rehimeng Zionista, at ang bansang Iran ay patuloy na nangunguna sa pag-usad tungo sa mga napipintong rurok.
Ngayon, ang abusadong Estados Unidos, na nagtalaga sa sarili bilang pinuno ng Islamikong rehiyon at siyang tunay na tagapagsuporta sa rehimeng Zionista, ay nakasadlak sa ginawa nitong pusali sa Afghanistan. Bilang resulta sa lahat ng pag-aalipusta at krimeng ginawa sa mga mamamayan ng Iraq, patuloy na ang pagiging nag-iisa nito. Kinamumuhian ito ngayon nang higit pa noon sa bansang tinamaan ng sakuna, Pakistan. Ngayon, ang impluwensiya ng mga laban sa Islam na naghari-harian sa mga Islamikong bansa sa loob ng dalawang siglo at nagnakaw sa likas na yaman ng mga bansang ito ay patuloy nang nawawala dahilan sa magiting na paglaban ng mga bansang Muslim.
Sa kabilang dako, patuloy ang pagsulong ng paggising ng karamihan sa katotohanang taglay ng Islam at sa bawat araw ito ay lumalago.
Sa isang banda, ang may pag-asa at maaasahang sitwasyon na ito ay dapat na magbigay ng inspirasyon sa bawat isa sa atin, tayong mga bansang Muslim, na ipagpatuloy ang pagmartsa tungo sa hinahangad na kinabukasan na may taglay na matatag na paniniwala. Isa pa, ang mga aralin nalakap sa nakalipas na panahon at ang mga karanasan ay dapat na mag-udyok sa atin na maging higit na mapagmatyag. Ang mga kinakailangang gawaing ito ay nangangailangan ng higit na pag-uukol at pangako mula sa mga eksperto sa relihiyon, mga namumuno sa politika, mga intelektuwal at mga kabataan, higit sa iba, at nangangailangan ng kanilang pagiging nasa unang hanay ng hukbo ng pakikibaka.
Ang malinaw at buhay na mensahe ng Dakilang Qurán ay para sa atin:
"Kayo ang pinakamagaling na bansa na ipinadala para sa buong sangkatauhan: humihikayat kayo sa tama at pinipigilan ninyo ang kamalian,
at nananampalataya sa Allah." (Qurán, 3:110)
Sa makapangyarihang mensaheng ito, ang Islamikong Ummah ay idinidiklara bilang isa na ipinadala para sa kapakanan ng sangkatauhan. Ang layunin ng kapanganakan nito ay ang kabutihan ng mga tao at ang pagpapalaya sa mga ito.
Ang pangunahing tungkulin nito ay ang paghikayat sa kabutihan at ang pagsupil sa kasamaan habang patuloy ang panatag na pananampalataya sa Diyos. Walang "tamang gawa" (ma'ruf) na hihigit pa sa pagpapalaya ng mga bansa sa kuko ng mga Arogante sa mundo, at walang "maling gawa"(munkar) na hihigit pa ang kapangitan sa pag-asa sa mga Arogante at ang pagpapaalipin sa mga ito.
Ngayon, ang mga pangunahing tungkulin ng mga nakakataas na antas sa Islamikong Ummah ay ang pagbigay ng tulong sa bansang Palestino at sa mga nasasakupang mamamayan ng Gaza, ang pakikiisa at pagbigay ng tulong sa mga bansang Afghanistan, Pakistan, Iraq at Kashmir, ang pagsagupa at pakikibaka at pag-aklas laban sa pagsisiil ng Estados Unidos at ng rehimeng Zionista, ang pangangalaga sa pagkakaisa ng mga Muslim at ang pagwakas sa maruming kamay at bayarang pananalita na sumusubok na sirain ang pagkakaisang ito, ipalaganap ang paggising at ang pagdamdam ng responsibilidad at pangako ng mga kabataang Muslim sa lahat ng mga Islamikong komunidad.
Ang dakilang tanawin at antas ng Hajj ay nagbibigay sa atin ng pagkakataon upang maisagawa natin ang mga tungkuling ito at naghihikayat sa atin na paigtingin at doblehin natin ang ating mga pagpapasiya at pagsisikap.
Ang kapayapaan at awa ng Allah ay sumainyong lahat!
Sayyid Ali Hussaini Khamenei
1 Dhul Hijjah, 1431
8 November, 2010
