Pamumuhay sa Isang Mundo ng Pagkawala, Paglilipas
Ang pagkasira ay likas sa mundo ng bagay. Kaya ngayon na tayo ay nasa isang mundo ng pagkalipol, dapat tayong maging handa upang harapin ang mga pagkalugi.
Ang isa sa pangunahing mga isyu na palaging nagpapahirap sa sangkatauhan sa buong kasaysayan ay ang takot sa pagkatalo at palagi niyang hinahangad na makahanap ng paraan upang maiwasan ang pagkawala.
Kapag itinuturing ng isang tao ang bagay na pinakamahalaga at nagbigay ng sobrang pansin, palagi siyang matakot na malawa iyon at maging malungkot kung mangyari ng isang araw.
Ang isang tao na itinuturing na ang mundo at ang mga pakinabang nito ay masyadong mahalaga ay hindi maaaring magparaya na mawala ang mga ito.
Ang Banal na Qur’an ay naglalarawan sa mundong ito bilang lumilipas at walang halaga at sinasabi sa atin na huwag maglagay ng labis na kahalagahan nito.
“(Muhammad), sabihin mo sa kanila, ‘Ang kasiyahan sa makamundong buhay ay walang halaga. Ang buhay sa kabilang buhay ay pinakamabuti para sa mga banal." (Surah An-Nisa, Talata 77)
Dahil tayo ay nasa isang lumilipas na mundo, dapat tayong maging handa na mawala ang mga bagay. Ang mahalaga ay kung paano kumilos upang maging sulit ang mga bagay.
Hindi natin mapipigilan ang kamatayan. Darating din yan sa katiyakan sa isang araw. Ngunit maaari nating piliin kung paano mamuhay. Mawawala ang ating pagkabata, kabataan, at buhay ngunit mahalagang mamuhay sa paraang magkakaroon tayo ng mahahalagang bagay para sa kanila.
Palagi tayong nasa proseso ng pagkawala ng mga bagay sa buhay. Dapat nating tahakin ang isang landas na ginagawang katumbas ng halaga sa iyon.
Kung nalalaman natin na pagkatapos ng mundong ito, isang mas mabuting mundo ang naghihintay sa atin, hindi tayo magsisisi sa pagkawala ng mga bagay dito o sa pagkamatay at pag-aalis sa mundong ito.
Dapat nating malaman na walang kamatayan kundi ang paglipat mula sa isang mundo patungo sa isa pa.
Ang nagpapahalaga sa buhay ay ang pag-aabot sa pagiging perpekto. Dapat nating gugulin ang ating buhay sa pagsisikap na maabot ang pagiging ganap at ang unang hakbang sa direksyon na iyon ay ang pagkilala kung ano ang ating tungkulin sa mundong ito.
