
Sinabi ng mga anak na lalaki ni Propeta Jacob (AS) sa kanilang ama: “Bakit hindi mo kami pagkatiwalaan kay Yusof (Joseph)? Kami ay nagmamalasakit sa kanya.” (Talata 11 ng Surah Yusuf)
Ngunit nilabag nila ang kanilang pangako sa usapin ng pagtitiwala. Kaya naman nang hingin si Benjamin mula sa kanyang ama, sinabi ni Propeta Jacob: “Paano ko kayo mapagkakatiwalaan matapos ang nangyari sa kanyang kapatid (Joseph)?” (Talata 64 ng Surah Yusuf); ibig sabihin, ano ang ginawa ninyo kay Yusuf (Joseph) (AS) at humihingi pa kayo ng iba mula sa akin?
Ang banal na alituntuning ito ay totoo rin hinggil sa banal na mga Wali (mga tagapangalaga). Kapag hinihiling natin sa Makapangyarihang Diyos ang paglitaw ng Ipinangakong Tagapagligtas (AS), lumilitaw ang tanong: ano ang ginawa ninyo sa naunang mga Wali, kabilang si Imam Hussain (AS), at paano ninyo sila tinulungan? Ginawang kondisyon ni Propeta Jacob (AS) ang pagpapadala kay Benjamin na sila ay magbigay ng matibay na tipan mula sa Diyos: “Sinabi niya, ‘Hindi ko siya ipapadala sa inyo hangga’t hindi kayo nanunumpa sa Allah na ibabalik ninyo siya sa akin.’” (Talata 66 ng Surah Yusuf).
Sa kasalukuyan, kung ang Ummah ng Islam ay naghihintay sa paglitaw ng Tagapagligtas (AS), hindi sapat ang mga pagdasal at pahayag lamang, kundi kinakailangan ang tunay na panata. Dapat malampasan ng Ummah ang pagsubok at patunayan na sila ay isang sambayanang matatag.
Tulad ng ipinakita na sa mundo ang tiyaga at katapangan ng mga
mamamayang Palestino at Yemeni, ang katapangan at pananampalataya ng mga mamamayang Iraniano ay ipinakita rin sa martsa ng Pandaigdigang Araw ng Quds (International Quds Day).
Isinigaw ng mga tao ang “Allahu Akbar” habang bumabagsak ang mga misayl, at hindi sila natakot kaninuman maliban sa Allah, at ipinakita nila na hindi sila uurong sa pagtatanggol ng kanilang panata at mga pinahahalagahan.
Ang sakripisyo ng libu-libong mga martir—mula sa mga mandirigma sa labanan hanggang sa mga sanggol na tatlong araw pa lamang—sa gitna ng nakakatakot na tunog ng mga bombang bumabagsak sa mga tahanan, mga paaralan, at mga imprastruktura, ay maaaring ituring bilang mga panata ng pananatiling matatag hanggang sa paglitaw ng Tagapagligtas (AS).
Ang mga taong lumalabas sa mga plasa ng mga lungsod gabi-gabi na may dalang mga pagdasal at pag-alala sa Propeta (SKNK) at sa kanyang pamilya (AS), ay maaaring magtanong sa kanilang mga puso kung bakit hindi dumarating ang tulong ng Diyos? Ngunit kung makikinig silang mabuti, kanilang mauunawaan na malapit na ang tagumpay: “Katotohanan, ang tagumpay ng Allah ay malapit na” (Talata 214 ng Surah Al-Baqarah).