Tatlong Kulay ng Paglaban sa Buong Mundo
Ito ay ayon sa isang artikulo ni Abbas Khameyar, dating sugo na pangkultura ng Iran sa Kuwait, Lebanon, at Qatar, na alin nagsasaad ng sumusunod:
Sa mga magulong panahong ito at sa gitna ng ipinataw na digmaan, ang bandila ng Iran ay hindi na lamang isang opisyal o seremonyal na simbolo; ito ay naging buhay na tibok ng isang bansa.
Para bang bawat pamayanan at eskinita, bawat kalsada at liwasan, ay tumatayo bilang isang kuwento, at ang mga tatlong kulay na bandilang ito sa ibabaw nila ay hindi lamang isang piraso ng tela na hinihipan ng hangin, kundi isang pagpapakita ng kolektibong kalooban ng mga mamamayan sino mas nagkakaisa sa pinakamahihirap na mga sandali.
Sa kasalukuyan, ang bandilang ito ay may walang kapantay na presensyia sa mga kamay ng mga bata at kabataan, sa mga bubong ng mga bahay, sa mga bintana ng mga sasakyan, at sa mga liwasan ng lungsod; isang presensiya na nagmumula sa iisang damdamin: ang pagtatanggol sa pagkakakilanlan, sa lupain, at sa katotohanang binibigyang-kahulugan ng mga tao sa pamamagitan ng kanilang buhay. Sa ganitong mga sandali, ang bandila ay hindi na lamang simbolo ng isang bansa, kundi isang tuwirang wika ng pagkakaisa at paglaban; isang wikang pinagbubuklod ang lahat ng mga etnisidad at mga panlasa sa iisang larawan.
At ngayon, ang alingawngaw ng presensiyang ito ay lumampas na sa mga hangganan; sa mga lansangan ng mga bansang Islamiko at Kanluranin, sa Rome, London, Madrid, Paris at iba pang kabisera ng mundo, at maging sa iba’t ibang mga lungsod sa Amerika, iwinagayway ang bandilang ito; isang pangyayaring tila walang kapantay sa kasaysayan ng mga bansang ito.
Para bang ang isang pambansang simbolo, sa konteksto ng isang krisis, ay naging pandaigdigang pagpapahayag at nakaantig sa mga puso sa iba’t ibang mga bahagi ng mundo.
Ang mga tagpong ito ay hindi lamang panandaliang pagpapakita; ito ay patunay kung paano, sa mapagpasyang mga sandali, ang mga bansa ay maaaring makamit ang pagkakaisa mula sa pagdurusa at makalikha ng isang tinig mula sa pagkakaisang maririnig ng mundo.
Ang bandila ng Iran ngayon, sa mahirap na panahong ito, ay hindi lamang
nakatayo sa ibabaw ng lupain, kundi nasa tuktok din ng kahulugan at pag-asa.
Sa huli, tayo ay yumuyuko sa bandilang ito at sa mga taong, sa gitna ng gabi at sa ilalim ng banta ng mga pambobomba, ay pasan ito sa kanilang mga balikat nang gising at matatag.
Ang mga tahimik sino tagapagdala ng bandila na nagpapanatili ng epiko sa pamamagitan ng kanilang tiyaga. Ang bandilang ito, dahil sa dangal ng kanilang mga kamay, ay nananatili pa ring nasa rurok; at ang rurok na ito ay tanda ng dangal at katatagan ng isang bansa.
https://iqna.ir/en/news/3496948
