Мутарҷими Қуръон ва таблиғгари барҷастаи Африқои Шарқӣ даргузашт
Ба гузориши ИҚНО аз Танзания, Шайх Алӣ Ҷумъа Майонга шоми 11-уми моҳи Раҷабулмураҷҷаб соли 1447 ҳиҷрии қамарӣ, баъд аз паси сар кардани ранҷи тӯлонии беморӣ, дар шаҳри Дор-ус-Салом ба дидори Парвардигораш шитофт. Фоҷиаи даргузашти ӯ барои ҷомеаи мусулмонони Танзания ва пайравони мактаби Аҳли Байт (а) дар Африқои Шарқӣ холигии бузурге ба ҷо гузошт.
Дар паёми таслияти намояндагии фарҳангии Эрон дар Дор-ус-Салом омадааст:
Ба номи Худованди бахшоянда ва меҳрубон
«Инно лиллоҳи ва инно илайҳи роҷиъун»
Бо ниҳоят таассуф ва таъссур, рӯҳи волои «Шайх Алӣ Ҷумъа Муинга», таблиғгари барҷастаи Африқои Шарқӣ, мутарҷими Қуръони Карим ва ёвари фарҳехтаи ҷомеаи шиъаҳои Танзания, пас аз таҳаммули як давраи тӯлонии беморӣ ба дидори Ҳақ шитофт.
Ин фоҷиаи дарднок, талафоти бузурге барои ҷомеаи шиъаҳо ва умуман мусулмонони Танзания ва Африқои Шарқӣ мебошад. Маркази фарҳангии Эрон дар Дор-ус-Салом ин мусибати андӯҳборро ба ҳамаи дӯстдорони Қуръон, шогирдон, алоқамандон ва хонаводаи он марҳуми саъид таслият гуфта, барои он марҳум баландии мартабаҳо ва ҳамнишинӣ бо Аҳли Байт (а), ва барои бозмондагон сабр ва аҷр масъалат менамояд.
Шайх Алӣ Ҷумъа Майонга, олими шинохта ва нависандаи исломӣ ва ҳомии барҷастаи мазҳаби Аҳли Байт (а) дар Африқои Шарқӣ, соли 1947 дар минтақаи Табора, ноҳияи Игунга ба дунё омадааст. Ӯ аз айёми ҷавонӣ ба омӯзиши динӣ, тааммул дар масоили исломӣ ва таҳқиқ дар бораи таърихи Ислом таваҷҷуҳи зиёд зоҳир мекард.
Он марҳум худро ба омӯзиши амиқи манобеи исломӣ бахшид ва ҳамин амр ӯро ба яке аз муҳаққиқони мутахассис дар масоили ақида, тафсир, таърих ва фиқҳи исломӣ табдил дод.
Ӯ дар сафари илмӣ-таҳқиқотии худ ба Момбаса (Кения) дар соли 1986, зимни мунозираҳои густарда бо уламоии он сарзамин, ба вижа бо муҳаққиқи машҳур Шайх Абдуллоҳ Насир, бо паёми Аҳли Байт (а) ошно шуд ва бо дарки паёми ташайюъ, пайравии мактаби Аҳли Байт (а)-ро ихтиёр кард.
Таҳқиқоти амиқи ӯ дар бораи таърихи Ислом, роҳбарӣ пас аз Паёмбар (с) ва ҷойгоҳи Аҳли Байт (а) дар дини Ислом, ки бо шуҷоат, хирад, устуворӣ ва далелҳои хоси илмӣ ҳамроҳ буд, дар муаррифии мактаби Аҳли Байт (а) ба сухангӯёни савоҳилӣ дар Африқои Шарқӣ нақши муҳим бозид.
Бисёре аз истидлолҳои ӯ, ки на бар пояи низоъ ва эҳсосот, балки бар асоси Қуръони Карим, аҳодиси муътабар ва манобеи таърихии Ислом устувор буданд, барои мусулмонони ин минтақа навоварона ва тоза менамуданд.
Ӯ мударрис, омӯзгор ва сарпарасти бисёр толибилмони улуми динӣ буд, ки то имрӯз ҳамоно парчами пурифтихори мактаби ташайюъро дар Африқои Шарқӣ бар дӯш мекашанд.
Аз ӯ осори зиёди илмӣ ба ёдгор мондааст, ки дар хотираҳо боқӣ хоҳанд монд; аз ҷумла тарҷума ва тафсири Қуръон («Қуръони Тукофу»), «Тарҳи ҷомеаи исломӣ — маҳсули Сақифа» ва «Тафсири дуои Кумайл». Ин китобҳо ба манобеи муҳими донишҷӯёни улуми динӣ, омӯзгорон ва муҳаққиқони умури исломӣ дар дохил ва хориҷ аз Танзания табдил шудаанд.
4326534
