Мӯъҷизаи осмонии ҳазрати Исо(а) дар сураи Моида

Зиндагии ҳазрати Исо(а) дар сураҳои мухталифе аз Қуръон матраҳ шуда, ки таваллуд, зиндагӣ, мӯъҷизот ва душманиҳо ва тавтеаҳо алайҳи ӯро баён мекунад. Панҷумин сураи Қуръон, мӯъҷизаи осмонии ин Паёмбари илоҳиро матраҳ мекунад.

Сураи Моида панҷумин сура аз Қуръони Карим ва сура маданӣ аст, 120 оят дорад ва дар ҷузъ‎ҳои 6 ва 7-ти Қуръон омадааст. Ин сура ба тартиби нузул, саду сездаҳумин сурае аст, ки бар Паёмбар(с) нозил шудааст.

Сураи Моида охирин сура аз сураҳои тӯлонии Қуръон аст, ки дар авохири даврони зиндагии Расули Худо(с) бар эшон нозил шуд.

Моида ба маънои суфраи ғизост, ки дар оёти 112 ва 114 омада ва дар ҳеҷ сураи дигаре истифода нашуда. Моида ба яке аз мӯъҷизоти ҳазрати Исо(а) ишора дорад, ки ба дархости ҳавориюн анҷом шуд. Онҳо бо инки ба Исо(а) имон оварда буданд, мехостанд бо дидани мӯъҷизаи дигаре аз Исо(а) имонашонро қавитар кунанд. Ба ҳамин далел ҳазрати Исо(а) аз Худованд дархост кард то суфраи ғизое аз осмон барои ёронаш бифиристад.

Дар ин сура илова бар достони вилодат ва мӯъҷизоти ҳазрати Исо(а), ба достонҳои дигаре аз ҷумла аҳдшиканӣ ва саргардонии қавми бани Исроил, достони кушта шудани Ҳобил, фарзанди ҳазрати Одам ба дасти Қобил ва ҷараёни Ғадири Хум ишора кардааст.

Ҳамчунин дар ин сура ба маориф ва ақоиди исломӣ ва аҳком ва вазоифи динӣ монанди таҳорат, таяммум, қисос ва муҷозоти дуздӣ пардохтааст.

Аз ҷумла вижагиҳои сураи моида, таъкид бар тақвост. Иборати «و اتقواللّه» дар ин сура 12 бор такрор шуда, ки беш аз ҳар сураи дигаре аст. Ин миқдор таъкид бар тақвои илоҳӣ барои ин аст, ки вақте афрод ба сарват ва мавқеияте мерсанд, аз Худованд ғофил мешванд ва ба умуре даст мезнанд, ки илова бар бадном кардани худ, ба равобит байни инсонҳо, ба паймонҳое, ки бастаанд ва бояд ба онҳо вафо кунанд ва ба ахлоқи ҷомеа зарба мезнанд.

Калидвожаҳо: 114, сураҳои Қуръон, мазомини Қуръон, Моида, Исо, Масеҳ дар Қуръон, мӯъҷизаи Масеҳ.