Ang Relihiyosong Katotohanan & Relihiyosong Diyalogo
Si Doktor Mohammad (Gary Carl) Legenhausen sa kaniyang panayam binigay sa paaralang Saliksik at instutusyon ngImam Khomeini (R.A.) sa pagitan ng relihiyosong katotohanan at relihiyosong diyalogo.
Ang mga sumunod na mga sipi sa kaniyang panayam:
Ang mga isyung katotohanan at kaligtasan ng hindi kasarilan. Ayon sa tradisyon ng kristiyanong paniniwala, mailigtas ang isa sa pamamagitan ng kaligtasan kung may paniniwala ditto at yun din ay mangangahulugan sa pag-aalam ng mga bagay na binibilang yung mga basika sa mga katotohanan ng mga kristiyano. Ang muslim din ay naniwala sa mga bagay ng basika ng mga katotohanan sa misyon ng Propeta na si mohammad (S.A.W.) na dapat alamin sapagkat upang ito’y matatagpuan ang landas ng panginoon at ng kaniyang mga batas.
Mayroon ding pundamental ng relasyon sa pagitan ng katotohanan at para maisakatuparan ang isang hangarin, sa pagitan ng teyoretika at praktikal na katuwiran. Ang praktikal na katuwiran ay ibahagi sa dalawang bahaging basika ng pag-diriwang: Pag-kilala sa mga hangarin at pag-hahanap ng landas upang makamit ang mga yun. Ang epektibong pag-sagawa ng dalawang itong mga pag-diriwang ay depende sa teyoretika na katuwiran. Kahit pa napaka-dalisay sa instrumental na katuwiran kung paano niyang makuha mula sa punto ng A-hanggang-B, mangangaylangan pa siya sa rudimentaryong teyoretika ng kaalaman ng heyometreyo.
Kung may dalwang tao mag-kaiba ang isyo ng teyoretika hinggil sa kung saan sila’y pupunta at kung ano ang mas magandang daanan para maka-punta sa kanilang pupuntahan, wala na ang prayoridad na pangangatuwiran para mag-isip na pareho silang dalawa na may banat at abotin ang kanilang mga hinahangad. Ang pag-kakaibahan na nag-angkin ng katotohanan ay kahawig sa ganitong-paraan mga inaasahang destino. Kung may dalawang tao pareho may paniniwala ito ay posibleng makak-gawa ng bagay na may pinagkatakut-takot ng mga kakahinatnan sa kabilang-buhay, pero mag-kaiba silang sa kanilang mga konsikuwensang ginagawa, umaasa sila hindi mag-kasundo sa klase ng pamumuhay na mag-dadala sa kanila kung sino magiging taong-marumal. Hindi lamang sa bawat pag-kakaiba, ganun paman, ay magbigay-pakinabang sa hidi pag-kakasunduan. Ang pag-kakaiba ng teyoretika ay bahagiin sa dalawang bahaging mga kategoriya: A-may hindi pinag-kasunduan samantala ang isang tradisyon ay maniniwala sa isag pina-totohanan. B-May nag-papahayg ng pag-hanga sa isang tradisyong katotohanan o hindi naniwala sa proposisyon na hindi maka-totohanang o kaya naman hindi maniniwala sa ibang tradisyon.
Kasama na ang halimbawa, ang isyu ng alcohol. Ang mga muslim pang-kalahatang ito ay bawal sa turo ng Kora’n at ang pag-babawal sa ay unti-unti pina-paalam. Unang-una kinakailangan ang sobrido lamang sa mga tao mag-sabi ng mga pag-samba at mamaya, ang alkoholikong inuman ay malinaw na Haram. Ang muslim din ay mapatnubay sa pag-isip ng alcohol ay hindi maganda para sa iyo, ito ay at yun ay makaka-sama sa iyo, ito ay makaka-sira ang kosekuwensa sa mundong ito at sa kabilang buhay. Marami din at hindi naman lahat, ang mga kristiyano, ang ibig sabihin, naniniwala na wala na pag-kakamali sa katam-taman na inumin at makaksama konsekuwensiya sa mundong ito at sa kabilang buhay.
Ang mga Kristiyanong Evangelista, upang sa ganon, sa harap ng kilosang pag-babawal at inuumpisahan noong 20th- ika dalawamput siglo, Kaya ang isyu ay simple ng mga muslim na hindi nila pina-niwalaan ang mga paniniwala ng mga kristiyano ay katotohanan. Gayon man, ang angkin na panginoon ay bawal mag-lamon ng alcohol dahil ang alcohol ay isa sa pina-tutunayan ng mga muslim at marami ang mga kristiyano tumanggi (sa katamtaman).
Marami din ang mga iba uma-angkin ay kadalasan ang mga muslim ay nasa katotohanan at kung saan din ang mga ibang mga kristiyano ay sumang-ayon. Halimbawa, pag-inom ng alak ay masamang epekto sa mundong ito at sa kabilang buhay. Kung minsan ang paniniwala ay nandito sa isang grupo habang ibang grupo naman ay walang opiniyon tungkol ditto o kaya ang isyu ay naka-labas sa hanay ng relihiyoso kaisipan, o wala talaga simpleng impormasyon tungkol dito. Siyempre naman, may karaniwang katotohanan na tanggap ng mga kristiyano at ng mga muslim, ganon din, Pero napaka-importanteng mga punto ng nilalaman ng sa pluralistikong posisyon kasama na ang pag-angkin ng katotohanan. Ang mga punto ng naka-lagay sa napaka-laking hamon magiging hadlang sa dalawang paraan na diyalogo: Unang-una, gagawin nila ang eksklusibong pokus ng atensiyon at pangalawa,minamaliit lang ang mga detalye.
Walang dagdag na bersyon ng relihiyosong pluralism makakapag-bigay ng daanan sa mga muslim, Mga kristiyano at iba pang mga kasali sa relihiyosong diyalogo para ipapaliwanag ang mga ibat-ibang punto, koplimentaryo at mga mapanalansang , makaka-paglaro ng kailangang-kailangan at mahalagang pakay sa relihiyosong buhay ng mga myembro ng mga ibat-ibang komyunidad sa likod ng puntong pangkaramihan ng kanilang binabahagi.
Mga skolar nag-aaral ng relihiyoso na interasado sa isyu ng relihiyosong pluralism baka makaka-pagbigay ng kosulta sa kani-kanilang mga kasama sa ibang mga departamento tungkol sa kabahagian ng mga sekta sa mga kurso ng ibang relihiyon. Kasama na, halimbawa, ang mga lohiko. Bagamat ang esensiyal ay parehong mga punto na kailangan gawing basehan sa iba pang mga kurso tulad ng mga lunas o ang mga ekonomiya, at iba pa.. hihiwalayin nila sa mga pag-kakasapi na upang karibalin ang mga ibat-ibang relihiyosong denominasyon. Sila’y mga taong-andam, mga taong-lohiko, mga taong-pormalista, mga taong-konbesiyonalista, mga taong-diyalesista, mga taong-pluralista at iba pang mga aral sa aydiya ng mga taong-lohiko. Ang mga taga-tangkilik sa aral na ito ay mag-kakaiba sa lohiko ng ibat-ibang kani-kanilang mga napag-aralan, papaano nila napag-aralan, at ano ang puwedeng resolta na natutuklasan sa larangan. Kahit pa ang lohikang mga taong- pluralista ay hindi mag-bibigay ng paalam na may katotohanan pareho sa sukat ng lahat ng mga ibat-ibang lohikong sekta at sila’y lalo rin umiwas sa diyalesismo. Ang diyalesismo ay pananaw ng sentensiya na pag-sabayin ang katotohanan at kasinungalingan sa isang bagay. At may mga taong-lohiko ay mag-dedepen ng ganitong klase pananaw din, masasabi ko rin, ang propesor ay mag-konstitut ng myembro ng mga paaralan-isip ay nasa buong pantayan ng mataas na talino, masikap, at puno ng haka at ganon din, hindi rin sila sumang-ayon sa tungkol ng pundamental prinsipyong rasiyonalidad, tungkol sa lohiko.
Bukod doon sa kani-kanilang mga pag-kakaiba tungkol sa mga prinsipyo ng lohiko, lohikong katotohanan at rasiyonalidad, ang mga taon-lohiko sa ibat-ibang paaralan ng kaisipan ay pang-kalahatang irespeto patungo sa iba at ganon din, hindi nila ikonsidera ang mga lumalaban sa paniniwalang bagay na hindi rasiyonal. Ang pinaka-importanteng parte, ang taga-pagsunod ng ibat-ibang pananaw ng lohiko umangkin na ang relasiyon ng lohikong kosikuwense ay tama sa nilarawan lamang ng kanilang mga pananaw. Ang pananaw ng karibal ay binibilang na hindi totoo. Ang hindi pag-kaunawaan dalian saliksik. Ang mga taga-pangkilik ng mag-bibigay ng pananaw ng umato para suportahan ang kanilang pananaw tulad ng mga problema na nasosolba sa kanilang mga pananaw pero pumuwesto sa libingan ng mahirap na mga karibal. Kung maharap ang ganitong klaseng mga hirap, ang karibal ng taga-pagsunod na pananaw ay motibidad para iunlad ang kanilang pananaw kundi mabangga ang pag-subok. May mga oras din na ang pananaw ay humaharap sa paulit-ulit na mga pag-subok hanggang sa hindi masosolba kailanman. Ito ay mag-bibigay daan sa kapabayaan ng pananaw sa kaso ng pag-papabaya ng pisikolohismo sa lohikong panahon ng 20-ika dalawamput siglo.
946488
Ang mga isyung katotohanan at kaligtasan ng hindi kasarilan. Ayon sa tradisyon ng kristiyanong paniniwala, mailigtas ang isa sa pamamagitan ng kaligtasan kung may paniniwala ditto at yun din ay mangangahulugan sa pag-aalam ng mga bagay na binibilang yung mga basika sa mga katotohanan ng mga kristiyano. Ang muslim din ay naniwala sa mga bagay ng basika ng mga katotohanan sa misyon ng Propeta na si mohammad (S.A.W.) na dapat alamin sapagkat upang ito’y matatagpuan ang landas ng panginoon at ng kaniyang mga batas.
Mayroon ding pundamental ng relasyon sa pagitan ng katotohanan at para maisakatuparan ang isang hangarin, sa pagitan ng teyoretika at praktikal na katuwiran. Ang praktikal na katuwiran ay ibahagi sa dalawang bahaging basika ng pag-diriwang: Pag-kilala sa mga hangarin at pag-hahanap ng landas upang makamit ang mga yun. Ang epektibong pag-sagawa ng dalawang itong mga pag-diriwang ay depende sa teyoretika na katuwiran. Kahit pa napaka-dalisay sa instrumental na katuwiran kung paano niyang makuha mula sa punto ng A-hanggang-B, mangangaylangan pa siya sa rudimentaryong teyoretika ng kaalaman ng heyometreyo.
Kung may dalwang tao mag-kaiba ang isyo ng teyoretika hinggil sa kung saan sila’y pupunta at kung ano ang mas magandang daanan para maka-punta sa kanilang pupuntahan, wala na ang prayoridad na pangangatuwiran para mag-isip na pareho silang dalawa na may banat at abotin ang kanilang mga hinahangad. Ang pag-kakaibahan na nag-angkin ng katotohanan ay kahawig sa ganitong-paraan mga inaasahang destino. Kung may dalawang tao pareho may paniniwala ito ay posibleng makak-gawa ng bagay na may pinagkatakut-takot ng mga kakahinatnan sa kabilang-buhay, pero mag-kaiba silang sa kanilang mga konsikuwensang ginagawa, umaasa sila hindi mag-kasundo sa klase ng pamumuhay na mag-dadala sa kanila kung sino magiging taong-marumal. Hindi lamang sa bawat pag-kakaiba, ganun paman, ay magbigay-pakinabang sa hidi pag-kakasunduan. Ang pag-kakaiba ng teyoretika ay bahagiin sa dalawang bahaging mga kategoriya: A-may hindi pinag-kasunduan samantala ang isang tradisyon ay maniniwala sa isag pina-totohanan. B-May nag-papahayg ng pag-hanga sa isang tradisyong katotohanan o hindi naniwala sa proposisyon na hindi maka-totohanang o kaya naman hindi maniniwala sa ibang tradisyon.
Kasama na ang halimbawa, ang isyu ng alcohol. Ang mga muslim pang-kalahatang ito ay bawal sa turo ng Kora’n at ang pag-babawal sa ay unti-unti pina-paalam. Unang-una kinakailangan ang sobrido lamang sa mga tao mag-sabi ng mga pag-samba at mamaya, ang alkoholikong inuman ay malinaw na Haram. Ang muslim din ay mapatnubay sa pag-isip ng alcohol ay hindi maganda para sa iyo, ito ay at yun ay makaka-sama sa iyo, ito ay makaka-sira ang kosekuwensa sa mundong ito at sa kabilang buhay. Marami din at hindi naman lahat, ang mga kristiyano, ang ibig sabihin, naniniwala na wala na pag-kakamali sa katam-taman na inumin at makaksama konsekuwensiya sa mundong ito at sa kabilang buhay.
Ang mga Kristiyanong Evangelista, upang sa ganon, sa harap ng kilosang pag-babawal at inuumpisahan noong 20th- ika dalawamput siglo, Kaya ang isyu ay simple ng mga muslim na hindi nila pina-niwalaan ang mga paniniwala ng mga kristiyano ay katotohanan. Gayon man, ang angkin na panginoon ay bawal mag-lamon ng alcohol dahil ang alcohol ay isa sa pina-tutunayan ng mga muslim at marami ang mga kristiyano tumanggi (sa katamtaman).
Marami din ang mga iba uma-angkin ay kadalasan ang mga muslim ay nasa katotohanan at kung saan din ang mga ibang mga kristiyano ay sumang-ayon. Halimbawa, pag-inom ng alak ay masamang epekto sa mundong ito at sa kabilang buhay. Kung minsan ang paniniwala ay nandito sa isang grupo habang ibang grupo naman ay walang opiniyon tungkol ditto o kaya ang isyu ay naka-labas sa hanay ng relihiyoso kaisipan, o wala talaga simpleng impormasyon tungkol dito. Siyempre naman, may karaniwang katotohanan na tanggap ng mga kristiyano at ng mga muslim, ganon din, Pero napaka-importanteng mga punto ng nilalaman ng sa pluralistikong posisyon kasama na ang pag-angkin ng katotohanan. Ang mga punto ng naka-lagay sa napaka-laking hamon magiging hadlang sa dalawang paraan na diyalogo: Unang-una, gagawin nila ang eksklusibong pokus ng atensiyon at pangalawa,minamaliit lang ang mga detalye.
Walang dagdag na bersyon ng relihiyosong pluralism makakapag-bigay ng daanan sa mga muslim, Mga kristiyano at iba pang mga kasali sa relihiyosong diyalogo para ipapaliwanag ang mga ibat-ibang punto, koplimentaryo at mga mapanalansang , makaka-paglaro ng kailangang-kailangan at mahalagang pakay sa relihiyosong buhay ng mga myembro ng mga ibat-ibang komyunidad sa likod ng puntong pangkaramihan ng kanilang binabahagi.
Mga skolar nag-aaral ng relihiyoso na interasado sa isyu ng relihiyosong pluralism baka makaka-pagbigay ng kosulta sa kani-kanilang mga kasama sa ibang mga departamento tungkol sa kabahagian ng mga sekta sa mga kurso ng ibang relihiyon. Kasama na, halimbawa, ang mga lohiko. Bagamat ang esensiyal ay parehong mga punto na kailangan gawing basehan sa iba pang mga kurso tulad ng mga lunas o ang mga ekonomiya, at iba pa.. hihiwalayin nila sa mga pag-kakasapi na upang karibalin ang mga ibat-ibang relihiyosong denominasyon. Sila’y mga taong-andam, mga taong-lohiko, mga taong-pormalista, mga taong-konbesiyonalista, mga taong-diyalesista, mga taong-pluralista at iba pang mga aral sa aydiya ng mga taong-lohiko. Ang mga taga-tangkilik sa aral na ito ay mag-kakaiba sa lohiko ng ibat-ibang kani-kanilang mga napag-aralan, papaano nila napag-aralan, at ano ang puwedeng resolta na natutuklasan sa larangan. Kahit pa ang lohikang mga taong- pluralista ay hindi mag-bibigay ng paalam na may katotohanan pareho sa sukat ng lahat ng mga ibat-ibang lohikong sekta at sila’y lalo rin umiwas sa diyalesismo. Ang diyalesismo ay pananaw ng sentensiya na pag-sabayin ang katotohanan at kasinungalingan sa isang bagay. At may mga taong-lohiko ay mag-dedepen ng ganitong klase pananaw din, masasabi ko rin, ang propesor ay mag-konstitut ng myembro ng mga paaralan-isip ay nasa buong pantayan ng mataas na talino, masikap, at puno ng haka at ganon din, hindi rin sila sumang-ayon sa tungkol ng pundamental prinsipyong rasiyonalidad, tungkol sa lohiko.
Bukod doon sa kani-kanilang mga pag-kakaiba tungkol sa mga prinsipyo ng lohiko, lohikong katotohanan at rasiyonalidad, ang mga taon-lohiko sa ibat-ibang paaralan ng kaisipan ay pang-kalahatang irespeto patungo sa iba at ganon din, hindi nila ikonsidera ang mga lumalaban sa paniniwalang bagay na hindi rasiyonal. Ang pinaka-importanteng parte, ang taga-pagsunod ng ibat-ibang pananaw ng lohiko umangkin na ang relasiyon ng lohikong kosikuwense ay tama sa nilarawan lamang ng kanilang mga pananaw. Ang pananaw ng karibal ay binibilang na hindi totoo. Ang hindi pag-kaunawaan dalian saliksik. Ang mga taga-pangkilik ng mag-bibigay ng pananaw ng umato para suportahan ang kanilang pananaw tulad ng mga problema na nasosolba sa kanilang mga pananaw pero pumuwesto sa libingan ng mahirap na mga karibal. Kung maharap ang ganitong klaseng mga hirap, ang karibal ng taga-pagsunod na pananaw ay motibidad para iunlad ang kanilang pananaw kundi mabangga ang pag-subok. May mga oras din na ang pananaw ay humaharap sa paulit-ulit na mga pag-subok hanggang sa hindi masosolba kailanman. Ito ay mag-bibigay daan sa kapabayaan ng pananaw sa kaso ng pag-papabaya ng pisikolohismo sa lohikong panahon ng 20-ika dalawamput siglo.
946488
