Istighfar sa Banal na Quran/7 Isang Ugali ng mga Tao ng Paraiso sa Mundong Ito
Sa Surah Al-Imran, inaanyayahan ang mga tao na magmadali tungo sa kapatawaran at walang hanggang Paraiso (Talata 133), at matapos banggitin ang ilang mga ugali, kabilang ang Istighfar, sinabi ng Diyos: “Ang kanilang gantimpala ay kapatawaran mula sa kanilang Panginoon at mga harding may dumadaloy na mga batis at na doo’y mananatili sila magpakailanman. Kay ganda ng gantimpala ng mga nagsisikap.” (Talata 136 ng Surah Al-Imran).
Ibig sabihin, isa sa mga batayan para sa sinuman na manguna sa iba sa Paraiso ay ang Istighfar.
Sa pambungad na mga talata ng Surah na ito, unang binanggit ang gantimpala ng mga banal sa Paraiso, at pagkatapos, sa paglalarawan ng kanilang kalagayan sa mundo, sinabi ng Diyos: “(Sila yaong) mga matiyaga, nagsasabi ng katotohanan, sino ay masigasig sa pagsamba, gumugugol ng kanilang ari-arian sa landas ng Panginoon, at humihingi ng kapatawaran sa Diyos sa huling bahagi ng gabi.” (Talata 17 ng Surah Al-Imran).
Sa Surah Adh-Dhariyat, binabanggit ng Diyos ang kinaroroonan ng mga matuwid sa mga hardin at mga batis ng Paraiso at ang pagtanggap nila ng mga biyaya mula sa Panginoon: “Ang mga banal ay maninirahan sa mga hardin at mga batis, tinatanggap ang kanilang gantimpala mula sa kanilang Panginoon. Sila ay mga taong matuwid bago pa ang Araw ng Paghuhukom.” (Talata 15–16)
Nagsisimula ang Talata 15 sa salitang “tumatanggap” at nagtatapos sa “Muhsinin (mga gumagawa ng kabutihan)”. Ipinahihiwatig nito na ang pagtanggap ng kabutihan sa Paraiso ay bunga ng paggawa ng mabuti at pagiging mabuti sa kapwa sa mundong ito. Pagkatapos, binanggit ang dalawang karaniwang mga katangian: “Kaunti lamang ang kanilang tulog sa gabi at sila’y humihingi ng kapatawaran sa madaling-araw.” (Talata 17–18)
Ipinahihiwatig ng anyo ng mga pandiwa sa mga talatang ito ang tuloy-tuloy na gawain. Ipinakikita ng talatang ito na ang pagdarasal sa gabi at paghingi ng kapatawaran sa madaling-araw ay palagiang mga gawain ng mga taong papasok sa Paraiso.
Ipinahihiwatig din nito na sa umaga, sa lahat ng anyo ng mga Dhikr (pag-alaala sa Panginoon), ang paghingi ng kapatawaran ay may natatanging lugar at itinuturing na rurok ng pagsamba.
