Ҳамзамон бо фарорасии 9-уми Рабиъул-аввал, солгарди оғози имомати ҳазрати Маҳдӣ (аҷ), таваҷҷуҳ ба ҷойгоҳи ин муносибат ва зарурати амиқтар кардани маърифат нисбат ба Имом Замон (аҷ) аҳамияти хос пайдо мекунад. Хусусан дар давраи ғайбат, шинохти дурусти Имом ва фарқ гузоштан миёни таълимоти аслии маҳдавӣ ва даъвоҳои инҳирофӣ аз заруратҳои эътиқодӣ ва иҷтимоии мунтазирон ба шумор меравад.

Ҳаҷҷатулислом валмуслимин Муҷтабо Калбосӣ, мудири Маркази тахассусии Маҳдавият, дар суҳбат бо икно дар Қум, зимни баёни ҷойгоҳи 9-уми Рабиъул-аввал, дар бораи зарурати бузургдошти ин муносибат, нақши маърифати Имом дар маънододан ба зиндагӣ, хатари даъвогарони дурӯғини маҳдавият ва фарқи ниёбати ом ва хоси Имом Замон (аҷ) суҳбат кард. Матни суҳбат чунин аст:

Икно — 9-уми Рабиъул-аввал дар миёни муносибатҳои марбут ба Имом Замон (аҷ) чӣ ҷойгоҳе дорад ва чаро бузургдошти ин рӯз дар шароити фарҳангӣ ва иҷтимоии имрӯзи ҷомеа аҳамият дорад?

9-уми Рабиъул-аввал яке аз муносибатҳои муҳими марбут ба Имом Замон (аҷ) мебошад. Албатта, дар тӯли сол муносибатҳои зиёде дорем ва дар матнҳои динӣ низ ба онҳо таваҷҷуҳ шудааст; аз нимаи Шаъбон гирифта то моҳи мубораки Рамазон ва рӯзҳои дигаре, ки ҳар кадом муносибат ва иртиботе бо Имом Замон (аҷ) доранд. Ҳатто дар матнҳои динӣ ба мо тавсия шудааст, ки ҳар рӯз дуои Аҳд бихонем ва ин иртиботу ин роҳу равишро ҳамеша бо худ нигоҳ дорем.

Бо ин ҳол, 9-уми Рабиъул-аввал хусусияти хос дорад, зеро пас аз шаҳодати Имом Ҳасани Аскарӣ (аҷ) дар 8-уми Рабиъул-аввал, имомати Имом Замон (аҷ) оғоз мешавад. Мо дар бораи ҳеҷ яке аз имомони дигар чунин расмеро надорем, ки рӯзи оғози имомати онҳо ба таври мустақил таҷлил карда шавад.

Аҳамияти 9-уми Рабиъул-аввал аз он ҷиҳат аст, ки он солгарди оғози имомати «Имоме зинда» мебошад; яъне Имоме, ки зинда, ҳозир ва нозир аст ва ҳидоятҳои он ҳазрат имрӯз низ вуҷуд доранд ва мо метавонем аз ин ҳидоятҳо ба таври шоиста баҳра барем.

Аз ин рӯ, яке аз фарқҳои асосӣ миёни шаҳодати дигар имомон ва шаҳодати Имом Ҳасани Аскарӣ (аҷ) ин аст, ки бо шаҳодати Имом Аскарӣ (аҷ), имомати Имоме зинда ва ҳозир оғоз мешавад ва 9-уми Рабиъул-аввал солгарди оғози ин имомат аст.

Расули гиромии Ислом (с) фармудаанд:

 یَمْلَأُ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَجَوْرًا

Яъне: «Худованд ба василаи ӯ заминро аз адолату дод пур мекунад, ҳамон гуна ки аз зулму ситам пур шудааст».

Ин ҳадис дар манобеи исломӣ, ҳам дар манобеи шиа ва ҳам суннӣ, нақл шудааст ва аз ҳадисҳои машҳур ва мутавотир дар бораи Маҳдавият ба шумор меравад.

4371106