Istighfar sa Banal na Quran/8 Papel ng Istighfar sa Pag-akit ng Banal na Awa
Isa sa mga epekto ng Istighfar ay ang pag-akit ng awa ng Panginoon. Babala noon ni Propeta Salih (AS) ang mga tao tungkol sa banal na kaparusahan, ngunit sinabi nila na dalhin ang parusang ipinangako niya. Sinabi ni Salih, “O aking sangkatauhan, bakit kayo nagmamadaling gumawa ng mga kasalanan bago gumawa ng kabutihan? Kung hihingi lamang sana kayo ng kapatawaran sa Panginoon, nang sa gayon ay maawa Siya sa inyo.”
(Talata 46 ng Surah An-Naml); ibig sabihin, bakit ninanais ninyo ang pagbilis ng kaparusahan sa halip na humingi ng kapatawaran at tumanggap ng awa ng Panginoon?
Isang paraan upang maunawaan ang epekto ng mga gawain sa mga talata ng Quran ay ang pagbibigay-pansin sa simula at wakas ng mga talata. Sa maraming mga talata na binabanggit ang paghingi ng kapatawaran sa simula, bukod sa kapatawaran ay binabanggit din ang banal na awa sa dulo: “Pagkatapos ay magpatuloy kayo mula sa pook na pinanggalingan ng mga tao at humingi ng kapatawaran sa Allah. Siya ay Mapagpatawad at Pinakamaawain.” (Talata 199 ng Surah Al-Baqarah)
“At humingi kayo ng kapatawaran sa Allah; katiyakan, ang Allah ay Mapagpatawad at Pinakamaawain.” (Talata 106 ng Surah An-Nisa)
Ngayon, ang tanong ay ano ang ugnayan sa pagitan ng paghingi ng kapatawaran at ng banal na awa? Ang dahilan ay ang kasalanan ay isang tabing sa pagitan ng tao at ng banal na awa. Sa sandaling maalis ang tabing at hadlang, natatanggap ang banal na awa.
Para sa mas malinaw na pag-unawa, kung ituturing natin ang landas ng banal na awa at kabuhayan patungo sa isang alipin bilang isang lagusan, ang kasalanan at pagsuway ang nagiging sanhi ng pagkabara ng landas na ito. Kaya’t ang paghingi ng kapatawaran ay hindi lamang tungkol sa kapatawaran ng mga kasalanan, kundi pati na rin sa pag-aalis ng mga hadlang upang makarating ang mga biyaya at awa sa isang tao. Gaya ng sinabi ni Amir al-Mu’minin (AS) sa panalangin ng Kumayl, “O Allah, patawarin Mo ako sa mga kasalanang nagbabago ng mga biyaya; O Allah! Patawarin Mo ako sa mga kasalanang nagbabago ng mga biyaya.”
Ipinahihiwatig ng ilang mga talata ng Quran na matapos humingi ng kapatawaran, nararanasan ng isang tao ang awa at habag ng Panginoon:
“Ang sinumang gumawa ng kasalanan o nagkasala laban sa kanyang sarili at pagkatapos ay humingi ng kapatawaran sa Panginoon, ay matatagpuan ang Diyos na Lubos na Mapagpatawad at Lubos na Maawain.” (Talata 110 ng Surah An-Nisa) Sa isa pang talata, ang pagsasama ng paghingi ng kapatawaran ng isang tao at ang paghingi ng kapatawaran ng Banal na Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ng Allah at ng kanyang pamilya) ay ipinakilala bilang salik sa pag-akit ng awa ng Allah:
“Hindi Kami nagsugo ng sinumang Sugo maliban upang siya ay sundin sa kapahintulutan ng Panginoon. At kung sakaling sila ay gumawa ng kawalang-katarungan sa kanilang sarili at lumapit sa iyo (Muhammad) upang humingi ng kapatawaran sa Diyos, at ang Sugo ay humingi rin ng kapatawaran para sa kanila, katiyakan na kanilang matatagpuan ang Panginoon na Lubos na Mapagpatawad at Lubos na Maawain.” (Talata 64 ng Surah An-Nisa)
