Lohika ng Quran sa Paghiganti Laban sa Anumang Pagsalakay ng Kaaway
Ang Banal na Quran ay nagsasaad ng tatlong kondisyon sa larangan ng pakikipaglaban sa kaaway: "Lumaban sa landas ni Allah sa mga lumalaban sa inyo, ngunit huwag kayong sumalakay. Hindi minamahal ni Allah ang mga mananalakay." (Talata 190 ng Surah Al-Baqarah). Una, ang digmaan ay dapat para kay Allah at sa Kanyang landas. Pangalawa, dapat itong laban sa mananalakay at hangga't hindi naipapataw ang digmaan, huwag humawak ng armas. Pangatlo, huwag lumabag sa larangan ng digmaan at sumunod sa mga prinsipyong moral.
Samakatuwid, ang pagtatanggol sa Islamikong Iran sa digmaang ipinataw sa bansa ng rehimeng Zionista at ng Estados Unidos ay isang lehitimo at aksyong naaayon sa Quran.
Sa mga susunod na talata, ipinaliwanag ng Quran kung paano tumugon: "Kung sinuman ang lumabag sa iyo, maaari mo rin silang gantihan sa pantay na antas." (Talata 194 ng Surah Al-Baqarah).
Binibigyan ng Islam ang bawat isa ng karapatang tumugon nang may kaakibat na parusa kung siya ay nilabag. Halimbawa, kung ang isang kaaway ay sumalakay sa teritoryo ng isang bansang Muslim mula sa ibang bansa, may karapatang tumugon nang may kaakibat na parusa laban sa interes ng mananalakay.
Halimbawa, sa mga binomba ang mga refinery ng langis at gas ng Iran, lehitimong maaaring i-target ng Iran ang kanilang mga interes at pamumuhunan sa mga bansang nagbibigay ng mga base bilang parusa at hadlang.
Ang agresyon ay kasuklam-suklam kapag ito ay pangunahin at hindi bilang tugon sa agresyon ng iba. Kung ang isang lipunan na hindi nasa ilalim ng pasanin ng pang-aapi, pang-aalipin, at kahihiyan ay tumugon sa agresyon ng iba, ang gawaing ito ay ituturing na isang dakilang birtud, dahil ang pagpapasakop sa mananalakay ay katumbas ng kamatayan at ang paglaban ay katumbas ng buhay.
