‘Ibagsak ang US’, ‘Ibagsak ang Israel’ ay Magiging Karaniwang mga Sigaw ng Islamikong Ummah: Ayatollah Khamenei
Ginawa ng Pinuno ang pahayag na ito sa isang mensaheng inilabas noong Miyerkules kaugnay ng panahon ng Hajj.
Ayon sa Khamenei.ir, ganito ang mensahe ni Ayatollah Khamenei:
Sa Ngalan ni Allah, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaawain
O Diyos! Tinutugon ko ang Iyong panawagan. Wala Kang katambal at ang lahat ng papuri, lahat ng mga biyaya, lahat ng kapangyarihan at paghahari ay mula sa Iyo at para sa Iyo…
Dumating na muli ang panahon ng Hajj ngayong taon at sinuot ng mga peregrino ng Islamikong Ummah ang ihram ng paglilingkod habang binibigkas ang talbiyah [ang panawagan ng mga peregrino sa Hajj: “Narito ako bilang tugon sa Iyong tawag, O Allah”] upang lumipat mula sa materyal at makamundong pamumuhay tungo sa isang banal at mapagpalang buhay: isang tawhidi [pagkakaisa] na buhay na nakasentro sa pagsamba sa Diyos na Dakila at Kataas-taasan, at sa pagtanggi at pagtalikod sa huwad na mga diyos na iniuugnay sa Kanya.
Ngunit ang pagkakataong ito para sa paglipat ay hindi lamang para sa mga peregrino at bumibisita ngayong taon sa baytullah [banal na santuwaryo ng Mekka]. Kasama rito ang lahat ng mga kapatid na Muslim mula sa Iran at iba’t ibang mga bahagi ng mundo, mula sa mga nakapagsagawa na ng Hajj noon hanggang sa mga hindi pa nabibigyan ng pagkakataong maisagawa ang mga ritwal ng Hajj.
Ang kalagayan para sa paglipat na ito ay ang pagsusuot ng walang hanggang ihram ng banal na pag-alala, ang patuloy na pagsasagawa ng pagikot [tawaf] sa paligid ng Sentro ng Katotohanan, ang walang humpay na pagsisikap [sa’i] sa pagitan ng mahahalagang tungkulin ng Diyos, ang paghagis [rami] laban kay Satanas at sa kanyang mapang-akit na anyo at mga tagasunod nito, ang pananatiling mapagmatyag na may taimtim na panalangin, ang pagpapakain sa mahihirap, may kapansanan at mga manlalakbay, ang pagsasakripisyo ng makasariling hangarin at maling pagnanasa, at ang paglilinis ng panloob na karumihan, habang laging handang maglingkod at itaas ang bandila ng pagtatanggol sa Katotohanan.
At sa ganitong paraan nagsimulang tahakin ng bansang Iraniano ang landas ng paglipat na ito sa miqat [itinakdang espirituwal na hangganan kung saan pumapasok ang mga peregrino sa ritwal na dalisay na kalagayan] ng Islamikong Rebolusyon.
Tinugon nila ang Abrahamiko na panawagan ng Dakilang Khomeini, isinantabi ang mga kasuotan ng pagpapasakop sa pananakop, isinuot ang ihram ng makamundo at walang hanggang kaligayahan, at sa taimtim na sigaw ng labbayk ay nagsikap magsagawa ng tawaf sa paligid ng dalisay na katuruang Islamiko ni Propeta Muhammad (sallallahu alayhi wa alihi wa sallam), habang lumalapit sa liwanag ng pandaigdigang hustisya at ng Kataas-taasang Wilayat [Banal na Pangangalaga].
Allahu Akbar, Allahu Akbar. La ilaha illa Allah. Wa Allahu Akbar. Allahu Akbar. Wa lillahi al-hamd. Allahu Akbar 'ala ma hadana.
[Ang Diyos ang Pinakadakila, ang Diyos ang Pinakadakila. Walang diyos kundi si Allah. Ang Diyos ang Pinakadakila. Ang Diyos ang Pinakadakila. At ang lahat ng papuri ay para kay Allah. Ang Diyos ang Pinakadakila dahil sa Kanyang gabay sa amin]
Oo, Allahu Akbar [Ang Diyos ang Pinakadakila] …
At sa mismong [banal] na sandatang ito — Allahu Akbar — bumangon ang bansang Muslim ng Iran 47 na mga taon na ang nakalipas, pinabagsak ang mapaniil, diktatoryal at sunud-sunurang rehimeng Pahlavi, pinutol ang mapang-angking kamay ng sakim at mapagmataas na Estados Unidos mula sa bansa, at tuluyang inalis ang impluwensiyang Zionista.
Sa parehong sandatang ito, Allahu Akbar, matapos lusubin ng rehimeng Ba’athista ni Saddam ang lupain ng Iran, nilikha ng mga tapat na mujahideen at walang pag-iimbot na kabataan ang epiko ng 8-Taon na Banal na Pagtatanggol at napaatras ang rehimeng Ba’athista kahit suportado ito ng makapangyarihang mga bansa mula Silangan hanggang Kanluran.
