Ang Libing para sa Pinaslang na Pinuno ay Nagpakita ng Pagkakapatiran at Pagkakaisa ng mga Iraniano at Iraqi
Naglabas si Imam Seyed Mojtaba Khamenei ng isang mensahe noong Hulyo 17, 2026, na nakatuon sa marangal at mapagmahal na mamamayan at sa marangal na kabataan ng inaaping lupain ng Iraq tungkol sa dakila at makasaysayang pangyayaring hatid ng prusisyon ng libing ng dakilang pinaslang na Pinuno.
Narito ang kabuuang teksto ng mensahe:
Sa Ngalan ng Diyos, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaawain
Ipinapaabot namin ang aming mga pagbati, pagpupugay, pinakamataas na paggalang, at taos-pusong pasasalamat sa iginagalang na mga maraji' (mga Awtoridad sa Relihiyon), kagalang-galang na mga iskolar, mga propesor, at natatanging mga guro ng mga seminaryo at mga unibersidad ng Islam, gayundin sa mahahalagang intelektuwal at mga pinuno ng lipunan, mga kumander, mga pinunong tribo, mga sheikh, at mga pinuno ng mga angkan, kasama ang marangal at mahabaging mamamayan at ang masigasig at marangal na kabataan ng inaaping bansang Iraq.
Pinagpala ang maka-Diyos na mga mamamayan ng Iraq ng dakilang pribilehiyong manirahan malapit at maging tagapaglingkod sa Ahl al-Bayt (sumakanila nawa ang kapayapaan at pagpapala ng Diyos) sa Banal na mga Dambana. Taglay nila ang isang mayamang pamana ng pangkultura; isang matatag na espirituwal na saligan at gabay gaya ng sinauna at maningning na seminaryong Islamiko ng Najaf al-Ashraf; at nagpakita sila ng matatag na paglilingkod sa Pangkat ng Paglaban. Tulad ng mamamayan ng Iran, sa kanilang pagtanggap sa dakilang pinaslang na Pinuno (nawa'y itaas ng Diyos ang kanyang marangal na antas), nakalikha sila ng isang napakalaking pangyayaring puno ng malalim na dalamhati at taos-pusong debosyon.
Naging pinagpalang lupain ang Iraq mula sa sandaling tumapak dito ang banal na mga paa ng ating Panginoon, ang Pinuno ng mga Mananampalataya [Imam Ali (sumakanya nawa ang kapayapaan)]. Mula noon, buong pagmamalaking niyakap ng mga mamamayan nito ang pag-ibig at katapatan (wilayah) kay Imam Ali at sa kanyang dalisay na mga inapo (sumakanila nawa ang kapayapaan at pagpapala ng Diyos).
Ang mga panahon ng pangingibabaw ng malupit at mapaniil na mga pinuno sa lupaing ito ay hindi kailanman nakapagbura sa dalisay na diwa ng wilayah at pagmamahal sa Dalisay na Angkan ng Propeta mula sa puso ng mga mamamayan nito. Dahil dito, matapos bumagsak ang rehimeng Ba'athist, umusbong ang napakalaking pagdiriwang ng Lakad ng Arbaeen. Dahil nagmula ito sa kaibuturan ng kaluluwa ng tapat na mga mananampalataya, lalo pa itong lumawak sa bawat pagdaan ng araw.
At dahil dito, nang masaksihan ng mga mamamayang ito ang inaping at pinaslang na anak [tumutukoy kay Bayaning Khamenei] ni Imam Ali (AS) at ng Panginoon ng mga Bayani (Imam Hussein (AS))—na matapos ang maraming taong pagkakalayo sa Banal na mga Dambana ay muling nagbalik upang umikot sa banal na mga pook sa katawang kahalintulad ng mga katawang bayaning Imam Hussein, ng kanyang ina, at ng kanyang kapatid—pinarangalan nila ang kanyang pagdating nang buong puso at kaluluwa.
Higit pa rito, ang walang kapantay na prusisyon ng libing na dinaluhan ng milyun-milyong tao para sa tagapagdala ng watawat ng Paglaban ay malinaw na nagpakita ng ganap na pakikiramay, pagkakapatiran, at pagkakaisa sa pagitan ng Iraq at Iran. Walang alinlangang pinanood ng mga pinuno ng tinatawag na Pandaigdigang Kayabangan ang kahanga-hangang tagpong ito sa Iraq nang may pangamba, sapagkat nakita nilang nabigo at naging walang saysay ang napakalaking yamang kanilang ginugol upang sirain ang ugnayan ng dalawang bansa.
Ang pagdalo ng sampu-sampung milyong tao sa Iran at Iraq sa seremonya ng libing at pamamaalam para sa pinaslang na mujahid na Imam (nawa'y itaas ang kanyang marangal na antas) ay nagbukas ng bagong yugto ng paggising at aktibong pagkilos na naglalayong baguhin ang mga planong itinakda ng mga Mapagmataas na Kapangyarihan. Napagtanto na ngayon ng Dakilang Satanas—ang kriminal na Estados Unidos—na ang pagpapatuloy ng walang hadlang nitong mapangibabaw na presensiya sa rehiyon ay isa lamang walang muwang na pantasya.
Hindi magtatagal at muli nang yayakapin ng mapagbigay na bansang Iraq—kasama ang mababait nitong mga tribo at mga pamayanan—ang masigasig na mga peregrino ng Arbaeen, kabilang ang napakaraming magsasagawa ng paglalakbay bilang pag-aalay para sa pinaslang na Pinuno ng Iran. Magiging kaugnay ito ng alaala ng kanyang maringal na prusisyon ng libing at ng dakilang taong marahil ay matagal nang nagkimkim sa kanyang puso ng matinding pananabik na madalaw ang Banal na mga Dambana.
Sa ganitong paraan, maipapakita sa buong mundo ang tunay na diwa ng islogang, “Ḥubb al-Hussain yajma’una” [Ang pag-ibig kay Hussain ang nag-iisa sa atin]. At kung loloobin ng Diyos, ito ay pagpapalain sa pamamagitan ng mga panalangin ng ating Amo (Imam Mahdi)—nawa'y pabilisin ng Diyos ang kanyang maringal na muling pagpapakita—para sa seguridad, pagpapala, at pag-unlad ng bansang Iraq sa pamamagitan ng biyaya at kagandahang-loob ng Diyos.
Sayyid Mojtaba Hosseini Khamenei
Safar al-Muzaffar 2, 1448 AHL
Tir 26, 1405 AHS [Hulyo 17, 2026]
