بازی سیمرغ؛ ترکیب اسطوره و واژه در رقابتی دشوار
نخستین تجربه استودیوی پردازش گستر ایلیا با نام «سیمرغ: سفر ابدی» در سبک پرطرفدار بازیهای کلماتی و دانستنیها پا به عرصه رقابت گذاشته و کوشیده است با تلفیق گیمپلی چالشبرانگیز، داستانپردازی الهامگرفته از اساطیر ایرانی و طراحی بصری چشمگیر، هویتی مستقل برای خود خلق کند.
در همان روزهای نخست جنگ رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار علیه ایران بود که جوانان کشورمان پویش «بازیران» را راهاندازی کردند تا در میان نگرانیها و استرسها، امید را در دل کودکان و نوجوانان زنده نگه دارند؛ کودکانی که والدینشان فرزند جنگ بودند و اکنون آنها جنگ را نه فقط از پشت پنجرههای کلاسهای مجازی، بلکه با جان خود لمس کردند. آنها مفهوم «مقاومت» را نه در کتاب، که در تأخیر اتصال اینترنت و نگرانی چشمهای بزرگترها تجربه کردند. حال در این روزهای پساجنگ، به بازیهایی نیاز دارند که نه فراموشی، که «امید به ایستادن دوباره» را به زبانی ساده و ملموس به آنها بیاموزد؛ بازیهایی که در آنها قهرمان بودن یعنی انتخاب درست، یعنی در زمان درست، در جای درست ایستادن.جدیدترین محصول استودیوی پردازش گستر ایلیا با عنوان «سیمرغ: سفر ابدی» پا به عرصه رقابتی بازیهای کلماتی و دانستنیها گذاشته است. نگاهی به ارزیابیهای انجام شده در فروشگاه اینترنتی مایکت نشان میدهد که این تیم در همان آغاز کار، عملکردی فراتر از حد انتظار داشته است. بازخوردهای مثبت جمع کثیری از کاربران ایرانی که در قالب امتیاز کامل ۵ ستاره ثبت شده، گواه روشنی بر این مدعاست؛ آن هم در بازاری که پیش از این نامهایی نظیر «آمیرزا» و سایر عناوین همسبک، سختکوشانه بر آن سلطه داشتهاند.
این بازی در ژانر محبوب واژهیابی و اطلاعات عمومی طراحی و روانه بازار شده است. لحظه اجرای نخستین بار بازی، بازیکن با نمای سینماتیک کوتاهی روبهرو میشود. این صحنه آغازین هرچند از نظر تصویری ساده به نظر میرسد و چند پرنده را در قاب خود جای داده، اما درونمایه قابل توجهی دارد. یک راوی در این بخش، پیشزمینه رویدادها را به بیانی شیوا و قابل فهم شرح میدهد. ماجرا از این قرار است که اهریمن موفق به دزدیدن هفت قطعه الماس از کوه قاف شده و به همین خاطر، سیمرغ اسطورهای را در همان مکان به زندان انداخته است.
در ادامه، گروهی از پرندگان که هدایت آنها را هدهد بر عهده دارد، مأموریت مییابند تا الماسهای به سرقت رفته را بازیابی کرده و سیمرغ – آن نماد کهن و افسانهای ایران – را از اسارت اهریمن آزاد سازند. نقطه قوت داستان در این نکته نهفته است که همزمان با پیشروی در مراحل، شمار پرندگان همراه افزایش یافته و هر یک با روایت شخصی خود، بر غنای قصه میافزایند. در نتیجه، بستر داستانی بازی به تدریج پختهتر، جزئیتر و گیراتر میشود.
ساختار بازی و مکانیزمهای طراحی
هسته مرکزی گیمپلی بر پایه چیدمان دوباره حروف درهم به منظور شکلدهی واژههای مورد نظر استوار شده است. هر مرحله فهرستی از کلمات مشخص دارد و بازیکن با تکیه بر اشارات و سرنخهایی که برای هر واژه در نظر گرفته شده، میتواند به پاسخ برسد. معمولاً برای هر کلمه یک عبارت توضیحی یا یک اشاره معنادار در نظر رفته که مسیر را برای کاربر هموار میکند. نکته قابل تأمل، وجود حروف مازاد در هر مرحله است. در صورت شناسایی این حروف و ساخت کلماتی فراتر از حد الزامی، یک درخت جادویی در محیط بازی ظاهر شده و رشد میکند و نتیجه آن دریافت سکه بیشتر خواهد بود. این ایده هوشمندانه باعث میشود که بازیکنان انگیزه پیدا کنند مدت بیشتری در هر مرحله بمانند و با کشف کلمات اضافی، پاداش بزرگتری نصیب خود سازند. همچنین ابزار راهنما(Hint) نیز در دسترس است که با هزینه سکه میتوان از گونههای گوناگون آن استفاده کرد.
وجود الماس به عنوان دومین واحد پولی بازی(در کنار سکه) نکته شایان توجه دیگری است. کاربر با انباشتن الماسها قادر خواهد بود تغییراتی در باغ خشکیده پسزمینه اعمال کرده و جلوههای بصری بازی را مطابق سلیقه خود شخصیسازی کند. این مکانیزم، نوآوری خوشفرجام و موفقیتآمیزی به نظر میرسد. در رابطه با درجه سختی نیز باید گفت که طراحی مراحل بر مبنای منطق روشنی انجام شده است. دشواری بازی با یک شیب متعادل و معقول افزایش پیدا میکند؛ به طوری که نه روند کند و خستهکنندهای دارد و نه با شتابی آزاردهنده بازیکن را دلسرد میکند.
ارزیابی موسیقی و طراحی بصری
از منظر هنری، کیفیت کار در مجموع رضایتبخش و در سطح یک اثر حرفهای ارزیابی میگردد. قطعات موسیقایی به کار رفته در بازی با حال و هوای کلی اثر هماهنگی کامل دارند و حس لطیف آرامش را به خوبی منتقل میکنند. افکتهای صوتی نیز عاری از هرگونه خشکی و آزردگی هستند و میتوان گفت بخش صداگذاریِ بازی، حداقل استانداردهای لازم را با موفقیت پشت سر گذاشته است. با این حال، یک نقد منصفانه آن است که موسیقی بازی تا حدی تکراری و یکنواخت به گوش میرسد. هر چند خود ملودیها دلنشین و قابل قبولند، اما اگر تنوع بیشتری در قطعات موسیقایی وجود داشت، جذابیت شنیداری عنوان به شکل محسوسی ارتقا مییافت.
در سوی مقابل، طراحی گرافیکی بازی تحسینبرانگیز و چشمگیر ارزیابی میشود. انتخاب پالت رنگی، طراحی محیط، فرم و چهارچوب حروف و همچنین کادرهای مربوط به پرسشها، همگی در ترازی عالی و چشمنواز اجرا شدهاند. انیمیشنهای لذتبخشی که هنگام گزینش هر واژه به نمایش درمیآیند، و تقریباً هر جزئیات دیگری که به بخش بصری بازی مربوط میشود، از کیفیتی ستودنی برخوردار است.
جایگاه رقابتی در برابر «آمیرزا»
بدون تردید میتوان «سیمرغ: سفر ابدی» را یک مدعی جدی در سبک خود قلمداد کرد. تلفیق گیمپلی زیرکانه و توأم با چالش، روایت جذابی که طعم اساطیر ایرانی را با خود دارد، و گرافیک خیرهکننده، همگی دست به دست هم دادهاند تا تجربهای متمایز و ماندگار رقم بزنند. البته نباید از یاد برد که حریفانی کهنهکار و نیرومند نظیر «آمیرزا» کماکان در میدان حضور دارند و محدودیتهایی از جمله کمبود تنوع در موسیقی نیز بر سر راه این تازهوارد وجود دارد.
با وجود این، بنیان و شالودهای که این استودیو با نخستین تجربه خود پیریزی کرده، فوقالعاده مستحکم، حرفهای و پرامید به نظر میرسد. چنانچه تیم سازنده به این رویکرد کیفیتگرا وفادار بماند و با بهروزرسانیهای پیوسته و نظاممند، محتوا و قابلیتهای بازی را افزایش دهد، «سیمرغ: سفر ابدی» نه صرفاً یک حریف قدر، بلکه به گزینهای محبوب، ماندگار و خاطرهانگیز در اذهان کاربران ایرانی تبدیل خواهد شد.
انتهای پیام
